30 May 2007

To whom it may concern


Αγαπητέ επισκέπτη.

Ας μιλήσουμε με γεγονότα

Το blog μου σε λίγο κλείνει σχεδόν έναν μήνα ζωής.

Μέσα σε αυτόν τον μήνα, κατάφερα να έχω 10 διαφορετικά post-it, κάποια αυτοβιογραφικά, κάποια συμπερασματικά, κάποια τραμπουκιστικά.

. Έχω, δε, 200 και κάτι views στο profile μου, που αν αφαιρέσετε τις 200 φορές που το ανανέωσα από την λαχτάρα μου να δω πως πάει, μένουν έστω κάποια views από όλους εσάς

Μπορείτε να μου πείτε τι σας πιάνει και δεν αφήνετε comments?

Είμαι σίγουρη πως κάποιοι από εσάς θέλετε να μάθετε τι σόι είναι αυτή η tsaperdona.

Είμαι υπέρ του δέοντος κατατοπιστική και σας έχω βάλει μέχρι και φωτογραφία για να είσαστε σίγουροι ποιον θα χαστουκίσετε στον δρόμο, αν κάποια μέρα δεν σας σερβίρουν τον καφέ με την αγαπημένη σας δοσολογία/ σας πάρουν για 80η φορά τις πινακίδες( και ας αγνοήσατε επιδεικτικά τα απαγορευτικά, γελάς ε ???/δεν ξέρω και γω τι άλλο.

ΤΌΤΕ ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ??

Θα μου πείτε και πολύ σωστά πως κατά κύριο λόγο μπήκατε από περιέργεια. Ορθόν. Και πως τα blogs είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας του blogger, όπου ο ίδιος γράφει τα απομνημονεύματά του και ο επισκέπτης ως σωστός θεραπευτής, δεν διακόπτει έως ότου ο blogger-ψυχαναλυμένος αποφασίσει αν είναι άνθρωπος σωστός ή αγκινάρα. Και αυτό ορθόν

Όμως το να μην αντιδράτε, μου φαίνεται έως και περίεργο.

Έχω την εξής υποψία. Μήπως που καταλαβαίνετε τα πάντα με τη μια, δεν σας ιντριγκάρει πια? Μήπως σας φαίνομαι πολύ μελαχρινή για να είμαι πραγματική? Μήπως σας κάνει κάτι ,που λέω που δουλεύω?

Καλέ τέτοια ησυχία ούτε στο σπίτι της Μαρίας της σιωπής! (μακρινή πρόγονος της Μαρίας της άσχημης, βασανισμένη με καλό τέλος και κούκλο άντρα)

Και όχι τίποτα αλλά θα αρχίσω να πιστεύω πως κάτι δεν πάει καλά. Και δεν θέλετε να το κάνετε αυτό σε ένα κορίτσι που ενώ έχει πατήσει τα 30 μένει ακόμα με τους γονείς του και δεν είναι σίγουρο αν του χρόνου θα έχει το ίδιο σπίτι/ δουλειά/ χτένισμα!

Μα που με αφήνετε μόνη σε αυτήν τη μοναξιά??? Αυτή η σιωπηλή διαμαρτυρία μήπως σημαίνει κάτι?

Ανοίξαμε! Δεχόμαστε μέχρι και υποδείξεις!

Υγ στα 1000 comments οι υποδείξεις θα αυτοκαταστραφούν!!!

Υγ η φωτογραφία είναι από την εποχή που νόμιζα πως θα προκριθώ στην Eurovision


12 comments:

An-Lu said...

Οδηγίες πως μπλγοκοναυτιλομένους:
1) Γράψου σε: Geerkbloggers, blogZge, BlogSpace, Syncbogs και Mpouligator και φυσικά ζήτα να γραφετείς στο e-saloni.
2) Άφηνε σχόλια σε τουλάχιστον 10 μπλογκς ημερησίως (ομολογώ ότι σε ανακάλυψα μόλις χθες από σχόλιο σου στην χ-ψιλικατζού)
3) Βάλε αβατάρι αντί για φωτό σου. Ιντριγκάρει και καλλιεργεί το μυστήριο! Μην τα δίνεις όλα σοτ πιάτο!
Ελπίζω να σου έλυσα τις απορίες σου ;-)

industrialdaisies said...

Εγώ από την άλλη λέω πως ανάλογα πώς θες να κινηθείς θα έρθει και η αντίστοιχη παρέα. Δεν γράφτηκα ποτέ σε κανένα μέρος σύναξης blogογειτόνων και πέρασα το πρώτο διάστημα με 0 comments. Μετά, όπως βρήκα κάποιους που μου ταιριάζουν έτσι με βρήκαν κι αυτοί και τώρα κάνουμε παρέα στο διαδίκτυο και συζητάμε διάφορα.

Υπομονή θέλουν όλες οι σχέσεις και το να χτίζεις για αυτές, κι εδωμέσα, όσοι θέλουν να φτιάξουν κάτι παραπάνω από το ψώνιο τους και τον εγωισμό τους (άντε και την καριέρα), αργά ή γρήγορα βρίσκουν παρέες!

Οπότεεεε... Από εμένα καλωσόρισες και να είσαι εδώ για να δεις και τη συνέχεια!

par...alogos said...

Είναι περίεργος ο κόσμος του blogging.
Εγώ τουλάχιστον δεν έχω μπει σε κανένα σαλόνι και τους πρώτους μήνες μου άφηνα σχόλια μόνο εγώ.
Σιγά σιγά θα γίνουν όλα...
Πάντως μέσα σε ένα μήνα έχεις 3 σχόλια + 1 η απάντηση σου = 4 σχόλια!!!

Καλή αρχή λοιπόν...

miltos simos said...

Μάστορα!Βάλε ακόμα ένα σχόλιο. Το δικό μου!! Εγώ δεν θα πω στην αγαπητή κ.Τσαπερδόνα να πάει στα σαλόνια και στους καναπέδες.. Είναι κάτι αντίστοιχο του fame-story στην δική μας κοινωνία. Επείδή δε γίνεσαι γνωστός σε ένα μήνα.. θες να πας εκεί και να γίνεις γνωστός σε όλους κατευθείαν. Έτσι όμως καίγεσαι.. Έτσι πας κατευθείαν στην κορυφή του βουνού..απο εκεί πέφτεις πιό εύκολα κι αν πέσεις.. άστο! Για φαντάσου να είχες απο τη μια μέρα στην άλλη 80 σχόλια. Θα είχες άγχος δεν θα ήξερες τι να πεις.. Δεν θα ήσουν ο ευατός σου. Δεν ξέρω μπορεί να λέω και βλακείες.. εσείς θα το κρίνετε. καλή συνέχεια..

kanataki said...

Πω πω,δεν ξέρεται πόσο ανακοθφιστικά ήταν τα μυνήματά σας!
πάνω που είχα αρχίσει να χάνω κάθε ελπίδα...

@An-Lu
η αλήθεια είναι πως προσπάθησα να το κάνω αλλά έπεσα πάνω σε μια blogoparea που μάλλον νόμιζαν πως αντιπροσώπευα κάτι που δεν τους εξέφραζε και εκδιώχθηκα κακείν κακώς.
οπότε λίγο το χω πάρει απο φόβο.Αλλά ισως ματαπροσπαθήσω!


@industrialdaisies
ευχαριστώ για τα καλοσωρίσματα,εγώ ήση έβαλα το χεράκι μου στο blog σου,και δεν αποκλείεται να βάλω σε λίγο και το ποδαράκι μοθ,να τρουπώσω,πως το λένε??


@par...aloge
απο την ώρα που μπήκα αυτά μετράω!
άσε που έχω λιώσει το κουμπί του refresh


milte sime
με κούφανες με τον παραλληλισμό,που παρεπιπτόντως βρήκα ευστοχότατο
πάντως ως τσαπερδόνα, αν ποτέ γινόμουν famestoritissa, μαλλον η Κωλέτσα θα ήμουν!!!!!

miltos_s said...

Όχι που δεν θα διάλεγες την πιό καπάτσα famestoritissa!!! Είναι στην φύση του ανθρώπου.. με την καλή την ένοια.. αν θες έλα και στο blog simopoulos.blogspot.com

rita said...

αν σου πω καλη μου οτι μολις τωρα καταλαβα οτι εχεις και δικο σου blog!!! καλε τι παραπονακια ειναι αυτα???? Να μην κανω αντιγραφη
την τοποθετηση για την Νικη!!! (ξερεις εσυ ποιου και μαλλον και καποιοι αλλοι)
Καλη μερα και καλο μηνα και καλο Σαββατοκυριακο

Ριτα

kanataki said...

rita

και όμως! και μετά αναρωτιέμαι γιατί δεν με είχαν ανακαλύψει.
έλα που δεν είχα ιδέα και το πήρα χαμπάρι τελευταία πως το όνομά μου δεν παρέπεμπε απευθείας στο blog μου!
αλλά όμως που είναι δεσποινίς το δικό σας blog????

asteroid said...

Αγαπητή Τάμτα (μη νομίσεις πως επειδή τώρα το ίσιωσες το μαλλί δεν θα σε γνώριζα - σε παρακολουθώ και σε θυμάμαι από τότε που το είχες αφάνα), αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι...
Υπομονή... Στην αρχή δεν μας διαβάζουμε ούτε εμείς - επίσης, στην αρχή, ξεχνάμε και να ράψουμε - και, μετά συρρέει το πανελλήνιον!
Λίγο υπομονή, λοιπόν... Λίγο, βρε!!!
:-))

3 parties a day said...

Εγώ πάντως, θα σου κάνω σχόλια. Τα αξίζεις!

Πυγμαλίων said...

Ενα ακομη σχολιακι απο ενα νεο blogger που συμμεριζεται την αγωνια σου!
Χαιρετισματα απο τον μακρινο Νοτο...

leila said...

απ! να μαι και γω.. διαβασα το ποστάκι οπότε αφήνω και σχολιάκι!!