Όλα ξεκίνησαν πολύ απλά και τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν δεν προμήνυαν τη μπόρα που θα ξεσπούσε....
Τελείωσα την δουλειά και άρχισα να ανηφορίζω από τον Λευκό Πύργο. Κοιτούσα ικετευτικά τους ταξιτζήδες στα μάτια ,που μάλλον διάβαζαν το μυαλό μου και ούτε να με φτύσουν. Πού, δηλαδή να σταματήσουν να με πάρουν....
Περνώντας από την Αλεξάνδρου Σβώλου σκέφτηκα πως θα ταν καλή ιδέα να δωροδοκήσω τον Μπούκλα με λίγο φρέσκο παγωτό από τον ιταλό, μπας και δεν πρόσεχε το άδειο ψυγείο με το μισό κρεμμύδι μέσα στο αλουμινόχαρτο, να υποδέχεται τον ανυποψίαστο πεινασμένο που το άνοιγε. Πήρα μισό κιλό, γιατί όσο έχουμε ,τόσο τρώμε. Σταματάμε μόνο όταν τα κουτάλια μας κάνουν θόρυβο μεταξύ τους, από τη σύγκρουση Ποτέ νωρίτερα....
Ανησυχητικό αν σκεφτείς πως με παρέλαβε 51 κιλά και ήδη η ζυγαριά μου με όση καλή θέληση και να έχει, δείχνει απηυδισμένη 58.
Μερικές φορές εις ένδειξη διαμαρτυρίας δεν ανάβει καν. Μάλλον σκέφτεται πως της πέφτω βαριά....
Ανεβαίνοντας και με την αγωνία να με λούζει μήπως το παγωτό λιώσει πριν την λεζάντα, βρήκα τον ταξιτζή που ονειρευόμουν, και ενώ έψαχνα με το ελεύθερο χέρι τα κλειδιά, τηλεφωνούσα στην Ναυσικά να μου πει αν το διαμέρισμα που νοικιαζόταν ήταν ίδια cc με το δικό της....
Έφτασα σπίτι, έκανα μια σύντομη στάση στο γαλακτοζαχαροπλαστείο της γειτονιάς που μέχρι και αυγό στρουθοκαμήλου βρίσκεις, αλλά τι να το κάνω εγώ το αυγό στρουθοκαμήλου?? Εδώ της κότας σου λέει και ακόμα δεν αποφάσισαν αν έκανε εκείνη το αυγό ή το αυγό την κότα.
Πήρα τα βασικά. Ζαμπόν, κασέρι, (φέτες τοστ είχα και μάλιστα χωρίς κόρα) κόκα κόλα, light για τον μπούκλα, αν και κατά τη γνώμη μου είναι εντελώς ξενέρωτος, και γάλα (άπαχο).
Τακτοποίησα το χάος στο δωμάτιο μου, ρούφηξα με την ηλεκτρική τα γαμωμυγάκια από το ταβάνι ( ακόμα δεν έχω ανακαλύψει που σκατά έχουν τη φωλιά τους) και περίμενα τον Μπούκλα (.....)
Μετά από ώρα και ενώ ανυποψίαστος ετοίμαζε τα cuba libre για να δούμε ταινία, του έκανα την ερώτηση παγίδα......
-Μπούκλα πως σου φαίνομαι σαν νοικοκυρά? (αθώο βλέμμα ,με αισιοδοξία δικαιολογημένη από την παραπάνω διήγηση) ...( και μόνο.....)
-Άθλια ( αυθόρμητη , ειλικρινής απάντηση) ( και φυσικά δίκαιος χαρακτηρισμός)
-Ε, όχι και άθλια. Γιατί άθλια? Που το στηρίζεις αυτό??
Αυτό ήταν ....Κάτι προσπάθησε να ψελλίσει αλλά το κακό είχε γίνει. Η νοικοκυρά μέσα μου θίχτηκε. Ανεπανόρθωτα. Εγώ δεν είπα να μου απονείμει το χρυσό ξεσκονόπανο, ή την χρυσή παρκετέζα.......απλά να αναγνωρίσει την ελάχιστη έστω προσπάθεια...
-Μπούκλα είσαι σε καραντίνα , του ανακοίνωσα ( με ήρεμη σταθερή φωνή)
Και συνέχισα αμέριμνη να πίνω το ποτό μου...........
Το βράδυ δεν θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο.......ΠΟΙΗΜΑ
Έ ρε καημένε μπούκλα μου, τι σου μελε να πάθεις.
Σερβίτσια και τζετζερικά στο σπίτι μου να ψάχνεις
Λάβε φρου φρου κι αρώματα και δημοσιογραφία
Δεν βλέπεις τι απάντηση δίνει η αριστοκρατία?
Πάνε οι καιροί που θα βρήσκες το μοσχομυριστό φαγάκι
Δε βλέπεις τα αποτσίγαρα στοίβα μες το τασάκι??
Με θέλεις και νοικοκυρά και γκόμενα και μάνα
Δεν παίρνεις κανα μάθημα απ του «Μπορώ», την Άννα?
Μα αν πάλι θέλεις ντάντεμα και φρέσκια την ψαρούκλα
Ίσως τα μάτια τα στραβά κάνω για σένα Μπούκλα
Ίσως να απαρνιόμουνα μέχρι και την καριέρα
Αν λαμπερή την έβλεπα, απ το δεξί τη βέρα
Μα μέχρι η απόφαση να σου ρθει στο κεφάλι
Το ραντεβού θα δίνουμε απ το γνωστό κανάλι
Ίσως αυτά να σου λεγα αν ήθελα στεφάνι
Γιατί τη δύσκολη στιγμή, η απειλή μου πιάνει
Όμως κοιμήσου ήσυχος μέχρι το κικιρίκου
Μια τσαπερδόνα δύσκολα θα γίνει ΚΟΚΟΒΙΚΟΥ!
