kanataki

ατάκα κι επιτόπου

2008-11-23T23:59:00.006+02:00

Εδώ και καιρό την ψήνω να γράψουμε ένα σενάριο

« Εγώ συνένοχος σου στα ''Λιονταράκια του Κυρ Ηλία" δε γίνομαι » μου φώναξε, στη σημερινή τελευταία απόπειρα να την πείσω να συμμετάσχει , αγνοώντας πετυχημένες προσπάθειες συναδέρφων με δεύτερα συνθετικά τις λέξεις House, Anatomy ή και Daisies ……

«Στην τελική ή που θα γίνουμε ρεζίλι, ή ο Ρέππας-Παπαθανασίου »,της εξήγησα

“Παίρνω τον Παπαθανανασίου γιατί είμαι αξύριστη “μου φώναξε λίγο πριν κλείσουμε.

«Και να μου μείνει εμένα ο πρώην υπουργός » ρώτησα , ενώ της συνέστησα να μην σπαταλάει τις ατάκες αν είναι να μην τις δούμε με την υπογραφή της On Productions

Ή ακόμα καλύτερα θα μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει σε κανένα γκόμενο που την πλήγωσε ανεπανόρθωτα, αφήνοντάς της όμως για πάντα το χάρισμα της ατάκας, όπως θα γινόταν αν η ζωή και οι χωρισμοί ήταν δίκαιοι, ή τους είχαν εφεύρει οι αδερφοί Γκριμ.

Προχωρήσαμε με τυχαία σειρά στο επόμενο θέμα

Όταν η συζήτηση άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τη γενική κατηγορία «οικονομική κρίση» της εξέφρασα τον φόβο ότι ίσως εγώ να την ξεκίνησα με τις καθημερινές μου επισκέψεις στο Ζαρα.

Με καθησύχασε λέγοντας μου «μπα, μάλλον πρόκειται για την κρίση των 30, αλλά δεν

πείστηκα και της ανακοίνωσα ότι για καλό και για κακό εγώ θα κόψω τα ψώνια με χρυσές πιστωτικές γιατί μου θυμίζουν τα Golden Boys. Τι να κάνω, έχω και καρδιά

«Μια και το φερε η κουβέντα ,ό,τι Balenciaga και Gucci αγοράστηκε το Σάββατο από την Κορομηλά, θα βρίσκεται το βράδυ στο πάρτυ στοHotel »

«Που να βρίσκεις Κυριακάτικα καλό χέρι για πιστολάκι μέσα σε μια ώρα»

Άσε που αν δεν τελειώσει το Φεστιβάλ επώνυμο ρούχο και μακιγιάζ εγώ δε βάζω

«Κρίμα γιατί θα είναι ο dj Dimitri from Paris» μου είπε ,αλλά της απάντησα πως εγώ από έλληνες στο Παρίσι μόνο τον Αλιάγα εμπιστεύομαι, αν και ποτέ δεν μου πολυάρεσε το Μetaxa

Αν και το βράδυ δεν θα το κουνούσα από το σπίτι, το ξανασκέφτηκα

Δεν θα με πείραζε να χω κι ένα μπουκάλι Μetaxa στοκ στο ντουλάπι.

Στο κάτω κάτω Χριστούγεννα έρχονται. Γίνονται μελομακάρονα χωρίς κονιάκ?

drink to get drunk

2008-11-11T12:28:00.003+02:00

«Το βράδυ θα έρθεις στο κάλεσμα της Moet, θες δε θες » φώναξα στη Βάσω.

Μου τσίριξε να αφήσω τα πάρτυ και να κυνηγήσω τη διαπίστευση για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου γιατί κι εκεί σαμπάνιες θα σερβίρουν , της απάντησα «το καλό που τους θέλω» γιατί πίνω μόνο αφρώδη ποτά, και μου συνέστησε να ανοίξω μια κάσα Δουμπιά για το μάτι.

Της είπα να πάει να ντυθεί νοσοκόμα μπας κι εχει καμιά τύχη με τον Willem Dafoe που είναι ο φετινός προσκεκλημένος του Φεστιβαλ, αν και ευχαριστως θα την φόρτωνα στο Midnight Express του Oliver Stone

Τόσο καιρό άλλωστε προσπαθεί να με παρασύρει στην Κωσταντινούπολη...

Στο κάτω κάτω την υποχρέωσή μου στην τέχνη την ξεχρέωσα το σαββατοκύριακο που με μεγάλη χαρά παρακολούθησα τον Κύριο Επισκοπάκη στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης, όταν με αποτελεσματικούς εκβιασμούς βρήκα εισιτήρια για την παράσταση.

Είχα ακούσει ότι η προπώληση των εισητηρίων θα κρατούσε για κανά-δυο μήνες, κι εγώ στην ουρά τόσο ούτε να το σκεφτώ να κάτσω

Εγώ είχα πει στους «υπεύθυνους» να μου βρουν πάση θυσία θέση. Ας ήταν και του Μάινα βρε αδερφέ, εκεί θα τα χαλούσαμε ?

Η φίλη μου στο τηλέφωνο συνέχισε να με κατηγορεί αβάσιμα λέγοντας ατάκες του τύπου «ξέρεις τα πάρτι που θα γίνουν πριν καν τα σκεφτούν οι διοργανωτές», αν και στο τέλος παραδέχτηκε ότι τουλάχιστον ανακουφίζεται στην ιδέα πως κάποια μέρα θα πνιγεί μέσα στο ίδιο της το σάλιο και δεν θα τη βρει κανείς εκτός από μένα που θα την κυνηγάω να πάμε σε κάποιο κοσμικό

Κλείσαμε το τηλέφωνο και δώσαμε ραντεβού για το επόμενο Roland Garros που αν μη τι άλλο πληρεί όλα τα κριτήρια

on the road (TGIF version)

2008-10-31T11:32:00.001+02:00

«Κοπελιά, μην με παίρνεις, το χω κλειστό» μου σφύριξε ο τύπος που πέρασε δίπλα μου και με είδε να προσπαθώ να σχηματίσω ένα νούμερο στο κινητό μου

Μου ρθε να βάλω τα γέλια, αν και σαφώς προτιμώ το «δεσποινίς» από το φρικτό «κοπελιά» γιατί αν μη τι άλλο το σχόλιο, αντιθέτως με το κούρεμα του ,ήταν πρωτότυπο.

Aλλά δεν θα πρεπε κιόλας να με δει να χασκογελάω.

«Χάθηκε ο κόσμος πια τα γυαλιά να κάλυπταν και το στόμα» σκέφτηκα, αν και μου φάνηκε πολύ αισιόδοξο που τ αγόρια- παρά την κίνηση που προκαλούσε το τεράστιο φορτηγό και έκλεινε την ΕΒΓΑ της γειτονιάς και τα τσάρκα των σύντομα εξοργισμένων διερχομένων, -συνέχιζαν να πειράζουν τα κορίτσια

Στο δρόμο τουλάχιστον.

Γιατί στα μπαρ απ ότι με έχει διδάξει η ζωή προτιμάνε να το ρίχνουν στους ξηρούς καρπούς. Και μάλιστα, παρά τις προειδοποιήσεις του Ευαγγελάτου….

Λίγο αργότερα ένας από τους οδηγούς προσπάθησε να με πατήσει, εγώ έκανα πως δεν το κατάλαβα γιατί έτσι πρέπει να κάνεις με τους επιδειξίες και τους απειλητικούς οδηγούς, μπήκα στο πρώτο ταξί που δεν έβρισε στο άκουσμα της Πολυτεχνείου και υπέστην το πρώτο σοκ της μέρας όταν άκουσα την κυρία με το κομοδινί μαλλί στο μπροστινό κάθισμα να λέει « μας τα πρηξες» για το αμέσως επόμενο φορτηγό που έκλεινε το δρόμο

Αν και μεταξύ μας, εγώ το βρήκα χαριτωμένο.

Μάλλον θα φταίει που στη μάσκα του έγραφε Φιλλελλ- Οινων, και όπως και να το κάνεις ,οι άνθρωποι με χιούμορ χρήζουν επιείκειας

Αντίθετα με την κακογουστιά όπου η υπομονή εξαντλείται

Τουλάχιστον στο δικό μου σύστημα αξιών

αντιδοτο

2008-10-29T17:10:00.006+02:00

Ανέκαθεν ήθελα να ξεκινάω τις προτάσεις μου με το νόημα και μετά να παραθέτω την εξήγηση.

Ακόμα κι όταν μιλάω

Κάπως σαν λεξικό ρε παιδί μου

Πλήξη, η : Συναίσθημα που εμφανίζεται απροειδοποίητα ,παραλύει δε οποιαδήποτε σκέψη και διάθεση και μπορεί να αποβεί μέχρι και μοιραίο (κάπως σαν το τσίμπημα της ασιατικής βασιλικής κόμπρας). Συνώνυμο της ανίας, που ηχεί όμοια με την άνοια απ την οποία όμως κινδυνεύει άμεσα όποιος πλήττεται από πλήξη.

Ανέκαθεν λοιπόν στο δικό μου μυαλό ,η πλήξη είχε τη μορφή κόμπρας

Κάποτε είχα παρακολουθήσει ένα ντοκιμαντέρ για την βασιλική κόμπρα και την άμεση επίδραση του πανίσχυρου δηλητηρίου της στο Κ.Ν.Σ

Κολλημένη με τα ντοκιμαντέρ και την άγρια φύση , έμαθα από πολύ νωρίς πως γονιμοποιούνται τα βατράχια, πόσους παλμούς έχει το κολιμπρί το δευτερόλεπτο, πως αναπαράγεται η ύαινα και ότι οι νεοσσοί παπαγάλου Αμαζόνιου θα τη γλυτώσουν μόνο αν μάθουν να πετούν ώστε να μην καταλήξουν στο στόμα του φυσικού τους εχθρού που είναι ο κροκόδειλος, και όχι ο λύκος μια και δεν είναι άλογα

Ήταν την ίδια περίοδο που ήθελα όταν μεγαλώσω να γίνω κτηνίατρος, χωρίς να έχω την παραμικρή γνώση σύνθετων μαθηματικών ή χημείας, αν και δεν απέκλεια την περίπτωση να γινόμουν αρχαιολόγος, μόνο πολύ σπουδαία όμως, γιατί κατά βάθος μπορεί το καπέλο να μου πήγαινε , αλλά τα μπεζ με χλομιάζουν και τα άρβυλα ουδέποτε είχαν θέση στην γκαρνταρόμπα μου

Πίσω λοιπόν στο ντοκιμαντέρ της ασιατικής κόμπρας, ο αφηγητής μας ενημέρωνε πως το δηλητήριο της είναι τόσο δραστικό που το μόνο που μπορεί κάποιος να κάνει όταν τον τσιμπήσει είναι να στηριχτεί στο διπλανό δέντρο και να πεθάνει με αξιοπρέπεια.

Τι στην ευχή?

Δε χρειάζεται να διαθέτεις κι επαγωγική σκέψη για να αντιληφθείς την συνάφεια πλήξης και ασιατικής κόμπρας

Υγ μόλις μου ήρθε ένα δελτίο τύπου για την κωμωδία 5gynaikes.com που ανεβαίνει στο Ράδιο Σίτυ από 5 έως 9 Νοέμβρη, με θέμα μάλλον αντιπληκτικό

" ..........Πέντε γυναίκες, πέντε διαφορετικές προσεγγίσεις στο θέμα:

«γιατί οι άντρες διαρκούν λίγο;»

Γιατί όπως λένε οι δημοσκοπήσεις υπάρχουν πιο πολλές γυναίκες από τους άντρες, ενώ γεννιούνται περισσότερα αγόρια από κορίτσια.

Που χάνονται οι άντρες στη διαδρομή;

Σε αυτό το ερώτημα προσπαθούν να απαντήσουν οι 5gynaikes.com συντάσσοντας ένα εγχειρίδιο οδηγιών για το πώς πρέπει οι γυναίκες να χειρίζονται αυτά τα ευαίσθητα μηχανήματα που ονομάζονται άντρες.

Hung up!

2008-10-19T19:40:00.004+02:00

**Σημείωμα του συγγραφέαΕδώ και μέρες προσπαθώ να γράψω κάτι έξυπνο, έστω βιογραφικό
Με το που ανοίγω το word οι λέξεις αποφασίζουν πως αξίζουν ενός καλύτερου κειμενου,μιας ολοκληρωμένης ιστοριας,ενος πιο οργανωμένου μυαλού και το σκάνεΈτσι κλείνω την λευκή σελίδα με λίγες ένοχες και πολύ ικανοποίηση γιατί προσπάθησαΜα γιατί να μην εκτιμάται το λευκότερο λευκό και στα κείμενα?Έλεος πια με τα τραπεζομάντιλα!

“πάμε Ρεμπέτικο το βράδυ” ρωτούσε το μήνυμα που έλαβα το μεσημέρι του Σαββάτου και με έκανε να σκάσω στα γέλια.Αναρωτιέσαι γιατί γέλασα? Το ίδιο θα έκανες κι εσύ αν είχες παρακολουθήσει την παράσταση και τα δυο προηγούμενα βράδια και η φίλη-αποστολέας σου έκανε πλάκαΤης απάντησα ότι θα απευθυνθώ στην linguaphone αν ποτέ θελήσω να μάθω Τούρκικα.Πάλι αναρωτιέσαι τι θέλω να πω?Η παράσταση είναι στην μητρική του Οζάλ και ολοι,μα όλοι, οι ηθοποιοί ξέρουν πολύ καλά τι θα πει χανκιαρ μπαιαρντι και κιουνεφε.Να πας να την δεις κι εσυ.θα σου αρέσει. Ναι,ξερω. Έδωσα νέο νόημα στην διπλή παράσταση...Έλα τωρα,δεν θα με ευγνωμονεί κιόλας το θέατροΣτο Βασιλικό ανέβηκε. Ναι, από τον θίασο του Εθνικού Θεατρου της ΑγγυραςΤι ειπες? Γι αυτο σκαλωσα δυο μερες στο ιδιο εργο?Μπα,δε νομιζω. Δεν αρεσουν σε ολους τα ταξιδια αγάπη μου.Ασε που η άγκυρα βοηθάει το πλοίο να ναι σταθερό. Γλιτώνεις και τη ναυτία....Τι?Γι αυτό καθιερώθηκαν και οι αδερφές Μαγκυρα στην τηλεοραση?Εδεσαν στην σόου μπριζ? Μα τι ειναι αυτά που λες? Οι Μαγγιρα δεν γράφονται έτσι. Α,ωστε λεπτομέρειες ,ε?Σημασια δεν έχει πως γράφονται ,αλλά πως ακούγονται?Μετά το ρεμπέτικο πήγα στη LavalboneΝαι, την γνωστή παλιά Lavalbon του '80. 'Όχι με χρονομηχανη. Με τα πόδια. Δυο βήματα είναι από το Βασιλικό το ΟλύμπιονΕγκαίνια είχε. Ε, καλά. Μόνο η μόδα θα κάνει κύκλους? Και η διασκέδαση τι είναι? Μόδα δεν είναι κι αυτή δηλαδή?Πρέπει να κλείσω τώραΟχι.Δε θα κάνουμε να μιλήσουμε 4 βδομάδες.Πως κανείς ετσι,πιαΑπό τις 23 Σεπτέμβρη είχαμε να τα πούμε

This is SPARTA

2008-09-23T16:15:00.010+02:00

«Δηλαδή πόσα μου μένουν » με ρώτησε η Βάσω, όταν την ανακοίνωσα ότι ο γυναικείος οργανισμός παράγει συνολικά 300 ωάρια.

«Κάνε την αφαίρεση και την προσευχή σου να έχει γίνει λάθος» της απάντησα

« Έπρεπε να μας το ανακοινώσουν νωρίτερα» σχολίασε αγανακτισμένη

«Εγώ πάντως αν έκανα ταινία με τον τίτλο «300» δεν θα χε για πρωταγωνιστές Σπαρτιάτες........ »

"This is Sparta" της φωναξα και κλείσαμε το τηλέφωνο για να διασταυρώσουμε την πληροφορία με Google και φίλους βιολόγους αναπαραγωγής

Η μόνη καθησυχαστική πληροφορία που μάθαμε είναι ότι η γονιμότητα παραμένει δίκαιη και δεν κάνει διακρίσεις σε φύλλα.

Έτσι και οι άντρες μετά τα 40 έχουν το θεματάκι τους κι η ισότητα δεν αφορά ποια μόνο το δικαίωμα στην ίδια θέση στο γραφείο, αλλά και την ίδια θέση στο μικροσκόπιο

Το βράδυ της Παρασκευής απαιτούσε upgrade των βιορυθμών σε mode Σαββατοκύριακου και ή θα έπρεπε να μεταφέρω το πάπλωμά μου μέχρι το θέατρο Δάσους για να δω την τελευταία παράσταση του διπλού Οιδίποδα, ή να κάνω το απόλυτο τίποτα, επιλογή που τον τελευταίο καιρό αποτελεί για μένα την επιτομή της διασκέδασης

Τελικά επέλεξα το Soul για να καταλήξω με ένα κόψιμο στη μύτη χάρη στο ποτήρι που μου σέρβιραν το κόκκινο κρασί

Το χέρι μου κουνήθηκε κατά λάθος και η μύτη μου, που βρέθηκε στην περίμετρο του στομίου σκίστηκε με αποτέλεσμα το υπόλοιπο βράδυ να κυκλοφορώ σαν τον Rocky, μετά τον αγώνα με τον Ρώσο.

Στο απογευματινό Κυριακάτικο πάρτι, ψάρεψα ένα κινητό από την τουαλέτα ,αφού τράβηξα το καζανάκι

Όταν είδα κάτι να γυαλίζει, σκέφτηκα απλά ότι δεν μπορεί ο πάτος της πορσελάνης να είναι Samsung, και μάλιστα ασημένιος

Οπότε ή που σύντομα θα κυκλοφορούσε συσκευή Ideal Standard στον Γερμανό, ή που ένα τηλέφωνο έψαχνε απεγνωσμένά τον ιδιοκτήτη του που τους χώρισε η φύση....

sleepless

2008-09-18T11:36:00.005+02:00

Τις πιο ενδιαφέρουσες συνομιλίες τελευταία τις έχω τις πρώτες πρωινές ώρες στο facebook

Γιατί μπορεί τα κανονικά κορίτσια μετά τις 12 να χάνουν τα γοβάκια τους, αλλά εγώ , διαπιστωμένα πια, χάνω τον ύπνο μου

Είναι λίγο μετά την επανάληψη του Bones της τρίτης σεζόν που θα με πιάσει η αϋπνία και θα αρχίσουν οι βραδινές επισκέψεις στο ψυγείο, δήθεν για νερό και κάτι ελαφρύ.

Εγώ νερό δεν πίνω, αλλά το σκέφτομαι για να ψήσω τον εαυτό μου ότι πάω στην κουζίνα για καλό σκοπό.

Όταν αργότερα απολαμβάνω χωρίς ενοχές το μικρό κομμάτι από ληγμένο μπρι που ούτως ή άλλως έχει περίεργη γεύση και επιστρέφω στον υπολογιστή μου είναι τότε που το μάτι μου ανοίγει σαν κινέζικο κόμικ χωρίς βλέφαρο

Οι φίλοι μου χαίρονται και μου λένε ότι επιτέλους έχω και γω μια εμμονή σαν κανονικός άνθρωπος, που μέχρι τώρα ούτε πίνω και πολύ- ούτε καπνίζω και πολύ- ούτε τρώω και πολύ αν και εγώ προσπαθώ να τους πω ότι τα κάνω όλα σαν κανονικός άνθρωπος απλώς αυτοί είναι αλκοολικοί- δημοσιογράφοι -που κοιμούνται με τις γόπες αναμένες.

Χθες προσπαθώντας να φτάσω από την δουλειά σάντουιτς (περιοδικό-τηλεόραση- περιοδικό) στο κομμωτήριο , τηλεφώνησα στη Βάσω.

Της είπα ότι ήθελα να ξαναρχίσουμε τις βαφές, τις δερμοαποξήσεις και τις ενυδατώσεις όπως παλιά, εκείνη μου απάντησε ότι με φοβάται όταν με πιάνει «αυτό» , εγώ την εξήγησα ότι σήμερα όλη μέρα μου θα με κυνηγάει μια κάμερα από πίσω και κείνη μου είπε με νόημα ότι μέχρι αύριο δεν προλαβαίνω να κάνω lifting και αυτά μόνο στο Λος Άντζελες συμβαίνουν και γω έκλεισα εκνευρισμένη το τηλέφωνο που μόνο ένα μαλλί μπορούσα να κάνω, άντε το πολύ πολύ το χτένισμα «Πρωινός Καφές» , και αυτό μέχρι πέρυσι γιατί από φέτος στο κανάλι του Αμαρουσίου οι κομμώτριες θα ναι με ημιαπασχόληση

Το βράδυ μεταξύ 11 -12 στριμώχτηκα κάτω από το κιόσκι με τα τσούρμα και περίμενα να ακούσω την Νανά Τσούμα στην Νετ 105,8 να μιλάει για τις θηλυκές αράχνες που έχουν έναν λευκό σταυρό στην πλάτη, και όχι τον σταυρό στο χέρι, και που τρώνε τα αρσενικά αφού ζευγαρώσουν ενώ οι υπόλοιπες ( αυτές με το σταυρό στο χέρι) απλά παίρνουν διαζύγιο

Επίσης έμαθα ότι υπάρχουν και μαύρες αλλά και κόκκινες φακές, δηλαδή σαν τις κατσαρίδες και ότι γενικά περνάνε καλά και γίνονται και κληρώσεις για βιβλία( εμένα να με βάλετε στην κλήρωση για το Track Ηim ,Trick Him, Trap Him)

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να ακούσω να διαβάζει και το κείμενο μου από το blog , τρώγοντας τα νύχια μου

Είχα καιρό να τα φάω και πολύ το φχαριστήθηκα Νανά μου που το έκανα ξανά ,για τον σωστό λόγο

Κατα τ άλλα ντράπηκα, χάρηκα, γέλασα, καταλαβα πως πρεπει οτι πρεπει να τα γραφω πιο κατανοητά και χαχανισα με το ΄πανικόβλητο μύνημα που μου αφησε η tallisker

Σήμερα τα κορίτσια στο μακιγιάζ με κορόιδευαν και λέγαν μεταξύ τους ότι όταν με βάφουν είναι σαν να βάφουν κινούμενο στόχο , γιατί όταν με μακιγιάρουν θέλω και να βλέπω τηλεόραση ,να μιλάω στο τηλέφωνο και φυσικά και κοιτάω στον καθρέφτη, ενώ τους διηγούμαι διάφορες ιστορίες.

96 HOURS ( 24+24+24+24)

2008-09-15T02:24:00.011+02:00

Το βράδυ της Πέμπτης το cocktail crash test ξεκίνησε στο Pollock

Εκεί μας παρέσυρε η πρόσκληση για το πάρτι προς τιμήν του Joaquin Cortez που την επόμενη θα εμφανιζόταν στο Θέατρο Γης και η Γωγώ είχε ήδη δει στο Λονδίνο ,για να καταλήξει πως « ο τύπος δεν χορεύει flamenco. Επίδειξη των δεξιοτήτων του κάνει και θέλει και κάθε πέντε λεπτά χειροκρότημα»

Δώσαμε δίκιο στην Naomi που δε τον άντεξε και προτίμησε την αυτοκτονία από τα encore και πήγαμε να δούμε αν θα έκανε θριαμβευτική είσοδο με tap dance για να απογοητευτούμε μια και οι τύπου σαγιονάρες που φορούσε το πολύ –πολύ να έκαναν κανένα «κλατς» όταν θα χτυπούσαν στο μάρμαρο του bar

Όταν τελικά το πρώτο cocktail της βραδιάς βρισκόταν σερβιρισμένο μπροστά μου κατέληξα ότι απλές οδηγίες όπως «κάτι ελαφρύ» «δροσερό» «όχι ιδιαίτερα γλυκό» «που να μπορεί να σερβιριστεί και σε σφηνάκι» «να ταιριάζει στοιχειωδώς με το φόρεμά μου» «να μπορώ να το προφέρω »,ίσως να μην ήταν τελικά αρκετές.

«Και που να μπορώ να το σηκώσω» σκέφτηκα την ώρα που το κρατούσα και με τα δύο μου χέρια προκειμένου να μεταφέρω τον εαυτό μου και το πιλοτικό ποτό προς το μέρος της Βάσως ώστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση με τις ατάκες που είχαμε αρχίσει

«Ποιος είναι αυτός» με ρώτησε συνωμοτικά

«Ένας φίλος, βιολόγος αναπαραγωγής »της απάντησα. ενώ ήδη τον φώναζα για να τους συστήσω

«Μα δεν θέλω να αναπαραχθώ »μου γκρίνιαξε ,αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί τα ίδια μου έκανε και τότε που επέμενα για εκείνο το απίθανο φόρεμα που αρνούνταν να αγοράσει και τελικά την έπεισα να πάρει

Το βράδυ της Παρασκευής κι ενώ απ το πολύ surfing σκεφτόμουν ότι ,αν το Facebook είχε φάτσα θα ήταν του Joker , έτσι που προσπαθεί να με αφανίσει με όπλο την δήθεν επικοινωνία , εμφανίστηκε ο Νικόλας

«Σίγουρα βρισκόμαστε στο ίδιο ημισφαίριο?» τον ρώτησα γεμάτη απορία όταν που μου πρότεινε να πάμε για ποτό στη 1:26 , γιατί στην αρχή μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι μου έγραφε από την Κουάλα Λουμπουρ όπου πετάχτηκε για κανένα συνέδριο και ήταν ήδη μεσημέρι

Γκρίνιαξε πως βαριέται να πληκτρολογεί τόσες ώρες ,αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί ήδη το κρεβάτι μου αποτελούσε μονόδρομο ,αν και σε λίγο βρέθηκα να βλέπω στην τηλεόραση τα άπαντα του telemarketing μέχρι της 5 το πρωί ,γιατί μάλλον βαριόμουν να κάνω τα 5 κρίσιμα βήματα που με χώριζαν απ το κρεβάτι

Όταν ομολόγησα στη Βάσω το βράδυ του Σαββάτου ότι είδα μέχρι και τις Επιθυμίες στον ΑΝΤ1 που είχα να δω από το ‘98 μου είπε ότι ο κρυφός της φόβος είναι ότι κάποια μέρα θα πεθάνει και θα την βρουν με ανοιχτή την τηλεόραση να παίζει επαναλήψεις

Την διαβεβαίωσα ότι δεν θα αφήσω να διασυρθεί το όνομα της και θα φροντίσω να βάλω την πιο επίκαιρη σειρά να παίζει

‘Έτσι έφυγε ήσυχη για το σπίτι κι εγώ με έμμεσους εκβιασμούς πήρα τη Μαίρη και την Έλενα από το χέρι και πήγαμε στην Θεοδωρίδου όπου με την πρώτη ματιά που έριξα θυμήθηκα γιατί έχω να πάω τόσο καιρό στα μπουζούκια και γιατί το υποσυνείδητό μου με καθοδηγούσε σε πιo ασφαλείς μορφές διασκέδασης όπως το θέατρο και οι χοροεσπερίδες

Την Κυριακή πια , πρωταγωνιστούσα στην τριλογία Τα ζόμπι δεν είναι Χορτοφάγα 1 ,2 και 3 .

Παρ όλα αυτά πήγαμε και φάγαμε στον απίθανο Κόκκινο Σκατζόχοιρο που μετά τον Αχινό άνοιξε στην Παύλου Μελά ο Σάκης.

Όχι ο Sakis του τραγουδιού, αλλά o Σάκης (Λιάπης) του φαγητού που ευτυχώς στην δική του περίπτωση δεν χρειάζεται να φωνάζουμε το όνομά του γιατί με μπουκωμένο στόμα δεν είναι να βγάζεις τσιρίδες μη σε βρει και καμιά στεναχώρια…

Θα περιέγραφα τι έφαγα αλλά απ την πολύ νοστιμιά δεν θυμάμαι και έτσι σύντομα μάλλον θα χρειαστεί να ξαναπάω για να φρεσκάρω τη μνήμη μου, ελπίζοντας ότι τα λιποκύτταρα μου δεν θα συνεργαστούν με τη δική τους και με θυμηθούν κι αυτά

Α! και μια και το θυμήθηκα

Αυτή είναι η τελευταία φορά που μιλάω για φαγητό. Αποφάσισα να βάλω το blog μου σε δίαιτα. Όχι από Δευτέρα. Από σήμερα

Αφορμή στάθηκε το αφυπνιστικό σχόλιο του aggelou spyrou που μου έγραφε «κάθε φορά που σε διαβάζω θέλω να ανέβω Θεσσαλονίκη να φάω σαν άνθρωπος.

Και όχι τίποτα, αλλά τη σιλουέτα μου, κάτι τέτοια σχόλια τη βάζουν σε έντονους προβληματισμούς….

Κάπως έτσι, το βράδυ της Κυριακής μας βρήκε ιδρωμένους γιατί στο Shark όταν τραγουδάνε οι Onirama κανείς δε μπορεί να κάτσει ακίνητος

Κάνε μου λιγάκι χχχχχχχουοουουουου

2008-09-10T21:08:00.007+02:00

«Νομίζω ότι η ελαφριά κατάθλιψη που έχω οφείλεται στο ότι δεν πετάμε μαζί. Εκτός αν φταίει που είδα στα duty free το ρολόι που τελικά δεν μου αγόρασες» έγραφε το sms –απειλή με παραλήπτη τον Νίκο, την ώρα που η Ο.Α ανακοίνωνε την άφιξη της ακριβώς προηγούμενης πτήσης από Αθήνα .

Αφού ξεφόρτωνε και ανανέωνε τα υπέροχα σακουλάκια εμετού -που και να μην το θες σου έρχεται με το που τα βλέπεις- θα με πετούσε μέχρι το Ελευθέριος Βενιζέλος

Τα chips μπουγάτσας ήταν ο ξεκάθαρος λόγος που η Ολυμπιακές Αερογραμμές κέρδισαν την ψήφο εμπιστοσύνης μου έναντι της Aegean ,αφήνοντας ικανοποιημένη τη λιγούρα αλλά ανικανοποίητο τον αναγνώστη μέσα μου να ικετεύει για ένα Blue

Τον ξεγέλασα με ένα Down Town, αλλά τι τα θες, μπερδεύτηκα και ζήτησα πορτοκαλάδα για να ανακαλύψω έντρομη ότι ο καφές ήταν ο τυχερός και ότι θα αναγκαζόμουν να βολευτώ με ένα σακουλάκι αλμυρά φιστίκια, και μάλιστα χωρίς το αλκοόλ με το οποίο τα συνοδεύω

Από εκεί και με αναμονή δύο ωρών θα επέστρεφα Θεσσαλονίκη, ενώ θα είχα ήδη κάνει τις απαιτούμενες άσκοπες βόλτες κοιτώντας τους τίτλους από ξένα περιοδικά και ξεφυλλίζοντας τα πέντε πρώτα κεφάλαια της νέας έκδοσης του Μακιαβέλι , όπου μάταια έψαχνα αντιστοιχίες ανάμεσα στον Ηγεμόνα και την Παρουσιάστρια.

Κατέληξα στο αυθαίρετο συμπέρασμα ότι και οι δύο λειτουργούν σε μόνιμο καθεστώς πολέμου, η πωλήτρια έβηξε αγανακτισμένη που διάβασα το μισό βιβλίο στο πόδι , χωρίς την παραμικρή ελπίδα να το αγοράσω, κι εγώ τρύπωσα στα Massimo Dutti για να κάνω το καταναλωτικό μου duty

Σε λίγο με διαφορετικές πτήσεις έφτασαν η Γιώτα με τον Σταύρο και κάναμε μεταξύ μας support για να την παλέψουμε που επιστέφαμε Θεσσαλονίκη…

Λίγες ώρες πριν στο Costa Costa έπινα αμέριμνη γκαζόζες Γεράνι και αποθήκευα θέα απ τα Χανιά, γιατί Γεράνι θα έβρισκα και στον ΑΒ της Θεσσαλονίκης όμως τη θέα έπρεπε να την έχω κάβα για αντίδοτο στα επόμενα 24ωρα που ο υπολογιστής θα με έστηνε στα δύο μέτρα ή , ή στα 20 εκατοστά

Χθες το βράδυ προσπάθησα να βάλω τρικλοποδιά στη Νανά και να την παρασύρω μέχρι το θέατρο που παιζόταν η Μήδεια, αλλά αυτή τη φορά τα cocktails νίκησαν τον Ευριπίδη.

Ίσως αν εμφανιζόταν το μεσημέρι εκείνος στην εκπομπή και δεν είχε στείλει τον Νίκο Ψαρρά, να είχα περισσότερα επιχειρήματα να την πείσω και να μην καταλήγαμε με δύο ποτήρια στο χέρι , που είναι και απαραίτητο γιατί μιλα –μίλα στέγνωνε και το σάλιο μας και κοντεύαμε να πνιγούμε

«Το blog σου είναι σαν βιβλίο του Μαρκές» τόλμησε να με κοροϊδέψει ο Θανάσης λέγοντας μου ότι δεν είναι δυνατόν να έχω 5000 λέξεις σε κάθε κείμενο και « και που πας κυρά μου χωρίς φωτογραφίες» και «κάντο λίγο πιο κοσμικό»

«Εγώ δεν κάνω το blog μου το νεανικό δελτίο του Star» του απάντησα

«Και στο κάτω κάτω, τι έχουν οι πωλήσεις του Μαρκές » του έγραψα, αλλά μάλλον κάπου αλλού το πήγαινε γιατί έπαψε ξαφνικά να μου μιλάει βάφοντας κόκκινη την ένδειξη δίπλα στο όνομα του στο chat του facebook

Δεν το έψαξα περισσότερο γιατί το μεσημέρι στα Μπακαλιαράκια βαρυστομάχιασα από το πολύ τηγανητό ψάρι και τους πύργους από τηγανητές πατάτες χρίζοντας με την πριγκίπισσα της χοληστερίνης και του τριγλυκερίδιου ,που έβαζε νικηφόρα το πόδι του και στον δικό μου οργανισμό.

Έφαγα και λίγη σκορδαλιά με την πρόφαση ότι οι αρτηρίες μου ζητούσαν βοήθεια .

Αμέσως αποφάσισα ότι λάθος έκανα που νόμιζα ότι ο Μαρίνος τραγουδάει « Κάνε μου λιγάκι…. μμμμμμ»

Αντιθέτως μου φάνηκε πιο λογικό να χει περάσει και αυτός από τα μπακαλιαράκια και περήφανα μετά τη σκορδαλιά να και τραγουδάει « κάνε μου λιγάκι….. χχχχχ»

υγ Την ώρα που φεύγαμε το αγόρι μου έκανε κάτι που με συγκίνησε και μου επιβεβαίωσε την υποψία ότι είναι το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου

Την ώρα που πλήρωνε έφταναν στο διπλανό τραπέζι δύο κοριτσάκια που πουλούσαν λουλούδια

Οι μικρές πλανόδιες πωλήτριες κάθισαν να φάνε κι ο Νίκος τους κέρασε το γεύμα

Και φυσικά είναι ο μόνος λόγος που τον συγχωρώ γιατί δεν μου αγόρασε όλα τα λουλούδια….

sit DOW(n) JONES

2008-09-05T01:43:00.002+02:00

Κάθε Πέμπτη βράδυ επαναλαμβάνεται το ίδιο σενάριο

Ανήσυχο το 15χρονο μέσα μου προσπαθεί να με παρασύρει λέγοντας μου ότι η Πέμπτη είναι το νέο Σάββατο και οφείλω να βγω έξω και να διασκεδάσω

Σήμερα δεν έκανα άλλο υπομονή .

Του υπενθύμισα ότι δεν ανήκω στο αφορολόγητο των 10.500 ευρώ πράγμα που σημαίνει ότι είμαι πάνω από 30 και άρα δεν έχω κανένα εσωτερικό ή εξωτερικό κίνητρο να με παρακινεί να βγω έξω μια και ειδικά σήμερα είχα δει τόσο κόσμο και είχα πιει και καφέ με φίλες

«Κάτσε μέσα τότε και άκου Μιλτιάδη Πασχαλίδη στο Ράδιο Έκφραση » μου είπε με αναίδεια

« Αν θέλω θα ακούσω και Ησαΐα Ματιάμπα» του φώναξα προσπαθώντας να το πικάρω και δεν έχασε την ευκαιρία να μου ανταπαντήσει « ε, δεν βλέπω να έχεις και πολλές ελπίδες με κανένα άλλο Ησαία….» λήγοντας έτσι τον πρώτο γύρο του debate με το ανώριμο κομμάτι του εαυτού μου να νομίζει ότι κέρδισε τις εντυπώσεις

Του θύμισα πως αύριο το βράδυ θα ταξίδευα για Κρήτη και όφειλα να μπω σε πρόγραμμα αυτοσυντήρησης γιατί εκεί ακόμα είναι Ιούλιος αλλά δεν φάνηκε να πτοείται

Δεν ήταν πολύ μετά τις 9, όταν ο συντελεστής επιτυχίας των κοκτέιλ άρχισε να κατρακυλάει εκτινάσσοντας τον δείκτη sit dow(n) Jones σε μοναδικό νικητή, κάνοντας με να νιώσω δικαίωση που είχα πάρει άνετο καναπέ

Δεν άργησε να ταυτιστεί και η Γωγώ με την νέα εσωτερική καθιστική πολιτική και σύντομα τρώγαμε στο μπαλκόνι βλέποντας με την άκρη του ματιού μας την κίνηση στον περιφερειακό, απορώντας με όλους εκείνους που είχαν κουράγιο, ή αναπαραγωγικές ανησυχίες , μόνο σοβαρό λόγο για να μποτιλιαριστείς και ίσως να χάσεις την σωστή έξοδο για κέντρο, κάνοντας ακόμα ένα τέταρτο μέχρι να φτάσεις εκεί, που θα πρεπε να κάνεις ακόμα ένα τέταρτο για να παρκάρεις εκεί, που θα κάνεις ακόμα ένα τέταρτο για να σε εντοπίσει ο σερβιτόρος.

Αν και τα σουβλάκια έδιωξαν με τη μια τις δυσάρεστες σκέψεις η μάχη στάθηκε άνιση με την Γωγώ παραλίγο να χάνει το δεξί της μάτι κι εγώ τον ύπνο μου από τα χοιρινά καλαμάκια (!) του ξακουστού Κώστα στην Αγίου Δημητρίου.

Και έτσι από Thursday έγινε Thistyday, γιατί τα σουβλάκια ήταν και τίγκα στο αλάτι

No way out

2008-09-02T23:18:00.005+02:00

«Τυρί, ρύζι καφέ, γάλα, CAMBA» έγραφε το sms, μύνημα-ικεσία στη Βάσω μήπως και ψηνόταν να πάμε για κανένα ποτό

« Τι έγινε , πάμε σουπερμάρκετ» με ρώτησε , και μέχρι να της παραπονεθώ, ότι μέχρι τώρα και μόνο που σκεφτόμουν κάτι έφτανε για να το καταλάβει και να με πάρει τηλέφωνο, είχα κουραστεί και το να ντυθώ, να βαφτώ και να τσουλήσω με ταξί μέχρι το κέντρο εξελισσόταν ήδη στο προσωπικό μου μαρτύριο

Της πρότεινα να έρθει σπίτι δελεάζοντας την με τόνους από πατατάκια και κοκα κόλες αλλά μου είπε ότι δεν πιστεύει στον Μωάμεθ και ότι o προσωπικός της παράδεισος ξεπερνάει τους λόφους από ρύζι και τις κοιλάδες από μέλι άσε που για να έρθει να με βρει στο «βουνό» όπως αποκαλεί την Πυλαία, θα έπρεπε πρώτα να κοιμίσει τις δύο ανιψιές της, και μετά καλύτερα να ανέβαινε στο όρος Αραράτ αντί να έρθει ως εδώ

Όταν αργότερα με πήρε η Γωγώ για να με παρασύρει στην Τομπουρλίκα προσπάθησα να προσποιηθώ ότι στο κινητό απάντησε αντί για μένα ο τηλεφωνητής μου, αλλά λίγο τα 19 χρόνια φιλίας που μας δένουν, λίγο τα αυγά με παστουρμά που σερβίρει το μαγαζί και πάνε έκτακτα με την Ρεμπέτικη κομπανία που εμφανίζεται εκεί, με έφεραν στο φιλότιμο και παραδέχτηκα ότι ήμουν εγώ

Δεν θυμάμαι τι γελοία δικαιολογία βρήκα για να μην πάω, αλλά κλείνοντας το τηλέφωνο την άκουσα να ψελλίζει « και κοίτα, την επόμενη φορά που δεν θα θες να βγεις, άσε κατά μέρους την ψαλίδα που κλείνει ανάμεσα σε Πασόκ και Νέα Δημοκρατία, δεν πιάνει»

Προσπάθησα να ενισχύσω το άλλοθι μου απαριθμώντας τις επαναλήψεις από σήριαλ που είχα παρακολουθήσει όλο το απόγευμα αλλά ούτε το Φίλα το Βάτραχο σου, ούτε το Beverly Hills ,ούτε καν οι Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη στάθηκαν αρκετοί για να δικαιολογήσουν το brain damage που είχα υποστεί

Μου είπε ότι ο μόνος λόγος που με συγχωρεί είναι γιατί χθες πήγαμε μαζί στον Κραουνάκη , «και πως είναι δυνατόν η Πρωτοψάλτη να ξεκίνησε μαζί του και τώρα να τραγουδάει αυτές τις αηδίες» και «ποιος είναι αυτός ο μικρός που τον έκανε και τραγούδι ?»

Της είπα να μην ανησυχεί γιατί ο κύριος «Πιτσιρίκος» είναι πολύ δίκαιος και δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο προς το παρόν να την πιάσει στο στόμα του, αλλά αν συνέχιζε την γκρίνια θα του ζητούσα εγώ προσωπικά να της πλέξει το εγκώμιο για δώρο στα 33 γενέθλια μου

Υγ Και επειδή η Fevis με προσκάλεσε σε νέο blogoπαίχνιδο, παίζω ως εξής

Ο κανόνας λέει ότι κάνουμε 3 ευχές.

Κανονικά θα ζητούσα προσωπικές χάρες αντάξιες του ,μερικώς, ποταπού μου χαρακτήρα ο οποίος δεν θα ταν καν σίγουρο αν θα παρέμενε ικανοποιημένος για πάνω από 3 δευτερόλεπτα αφού πραγματοποιούνταν

Όμως ανάμεσα στις αδιάφορες ειδήσεις ενός απ τα δελτία των οκτώ που με έκαναν να θέλω να αυτοχαστουκιστω που δεν είχα κουράγιο να βγω, μου απέσπασε την προσοχή η ανέλπιστη πληροφορία πως ένας έλληνας επιστήμονας αφήνει ελπίδες να βρεθεί επιτέλους κάποιο αποτελεσματικό φάρμακο κατά του καρκίνου

Αυτή και είναι η μοναδική από τις ευχές μου

Υγ Αλλά μπορώ να κρατήσω και τις άλλες δύο για καβάτζα ,ε?

Λατουρ ,μαντάμ

2008-09-01T10:55:00.002+02:00

Από σήμερα ο πρώτος πρωινό καφές θα είναι ελληνικός διπλός, ίσως και με γεύση μαστίχα.

Βαρέθηκα τον frappe που, και κρύος μου πέφτει ,και μου θυμίζει ότι ένα check up στον οδοντίατρο δεν είναι ποτέ αρκετό

Αυτή είναι η απόφαση της νέας σεζόν φόρος-τιμής στον Σεπτέμβριο που μου θύμισε φεύγοντας από το σπίτι να φορέσω τη ζακετούλα No 34 ,γιατί ο εκλιπών Αύγουστος πήρε εκτός από τα μάτια του και τις μεγάλες θερμοκρασίες

Την μαύρη αυτή ζακετούλα την άρπαξα άρον –άρον από τα H& M , όχι φυσικά επειδή την χρειαζόμουν, αλλά κυρίως για να μην πέσει στα αδίστακτα χέρια της επόμενης πιθανής αγοράστριας που περίμενε να την φορέσει για μπλούζα πάνω από κάποιο θλιβερό τοπ , αντί να την ρίξει ανέμελα στους ώμους κουμπώνοντας τα δύο μεσαία κουμπιά όπως η Πέγκυ Σου, αδιαφορώντας αν παντρεύεται, χωρίζει, ή απλά έβγαλε ψύχρα.

Έτσι την έσωσα από μια κιτς ζωή και εκείνη δεν διαμαρτυρήθηκε που την είχα ξεχασμένη 10 μέρες στην σακούλα με μόνη παρέα την απόδειξη, ότι ήταν πια δική μου

Κι αν είναι τυχερή το βράδυ θα την πάρω στο θέατρο Γης για να παρακολουθήσουμε μαζί την απίθανη παράσταση του Κραουνάκη και της Σπείρα Σπείρα μια κι ο Νίκος είναι σε καραντίνα

Ξέρεις από Βέσπα?

2008-08-28T13:57:00.005+03:00

“Αφού επιβίωσα και της σημερινής διαδρομής με τον Νίκο να οδηγεί τη βέσπα του, και γω να βρίσκομαι από πίσω είμαι ένας τυχερός άνθρωπος»

Αυτή είναι η πρώτη σκέψη μου τι στιγμή που κατεβαίνω ανήμπορη να σκεφτώ τι θα πρωτοσυμαζέψω, από τα μαλλιά μου που παραπαίουν ανάμεσα στο ανορεξικό haircut της Amy Winehouse , ευτυχώς χωρίς το λιωμένο μακιγιάζ και τους Jackson 5, πριν οποιαδήποτε αισθητική επέμβαση

Αμέσως μετά κατεβάζω το φόρεμα μου που έδινε μάτι σε όλο τον οδικό άξονα Πυλαίας-Κάτω Τούμπας- Κέντρου όπου οι κάτοικοι μας περιμένουν να περάσουμε κουνώντας σημαιακια της TV100, με αποτέλεσμα όμως οι υπόλοιπες περιοχές να μένουν παραπονεμένες. Γι αυτό και γω του ζητάω κάθε 2-3 μέρες να αλλάζουμε διαδρομή.

Μέχρι όμως να καταφέρω να γλυτώσω από το να γίνω εγώ ο λόγος που θα πάρει extra bonus ή θα αλλάξει ταμπλό από τους πόντους , γιατί οι γιαγιάδες δεν βρίσκονται πια σε αφθονία στους δρόμους , υπομένω ανείπωτα μαρτύρια ταπείνωσης, αφού ούτε κάθομαι στο πλάι, ούτε καν φοράω μια μαντίλα που να ανεμίζει κάθε φορά που βάζει στόχο το επόμενο καπάκι του υπονόμου, πράγμα που αυτόματα με κάνει , έναν άγιο άνθρωπο .

Γιατί ισχυρίζεται ότι δεν το είδε, αλλά κατά βάθος νομίζω ότι το κάνει για να με τιμωρήσει που γκρινιάζω γιατί μέσα σε 2 λεπτά το πρόσωπό μου έχει γίνει καμουφλάζ βετεράνου στο Βιετναμ ,από τα καυσαέρια.

Αλλά εγώ ξέρω τι θα κάνω. Την επόμενη φορά θα ζητήσω να βγω γιωτάς και τελείωσε η υπόθεση. Τώρα αν θα ναι 4 ή 5 θα φανεί από τις έξτρα παροχές.

Εκείνος ,βέβαια, ισχυρίζεται ότι είναι καλός οδηγός και γω κάθε φορά που φρενάρει απότομα για να μην πέσει « στο μαλάκα τον μπροστινό που δεν έβγαλε φλας» λέω από μέσα μου το απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου , χωρίς περικοπές, γιατί είναι και πολιούχος και ίσως να ασχοληθεί με την κατάσταση, αφού ο Κ.Ο.Κ δεν φαίνεται να έχει ειδική πρόβλεψη διάσωσης για μένα, το χτένισμα μου , την τσάντα μου και γενικά την σωματική μου κατάσταση που βρίσκεται στη κρίση του κάθε διερχόμενου οχήματος

Η κατάσταση περιπλέκεται όταν κατά τη διαδρομή πατάμε και κανένα καυγά και εκείνος νομίζει ότι αν με κοιτάει όταν μου μιλάει, θα με πείσει για τα επιχειρήματά του , και τότε είναι που πραγματικά βρισκόμαστε στο έλεος του Θεού ή του απέναντι που επίσης μπορεί να βρίζεται με την γυναίκα του και έτσι ο καυγάς μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταφραστεί σε τροχαίο, ή ό,τιδήποτε με την λέξη «σπασμένο» για πρώτο συνθετικό

Εμένα βέβαια δεν με πειράζει γιατί γενικά η νέα διακόσμηση στο νέο στούντιο για το «Καλό Μεσημέρι» θα χει πολύ γυψοσανίδα και όλο και κάπου τριγύρω θα μπορώ να στέκομαι για να μη φαίνεται η διαφορά.

Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί να μπαίνουμε στον κόπο αν μπορούμε να το αποφύγουμε?

shortcut

2008-08-26T13:27:00.004+03:00

Μέρες σαν κι αυτή νομίζω ότι από τις πολλές ώρες καθιστικής ζωή στο γραφείο του περιοδικού θα πάθω first class syndrome και μάλιστα χωρίς καν να έχω συμπληρώσει τις απαραίτητες ώρες πτήσης .

Ή στην αμέσως πιο αισιόδοξη εκδοχή δεν θα τα καταφέρω ποτέ να ισιώσουν τα πόδια μου αν επιχειρήσω να σηκωθώ κι έτσι θα αναγκαστώ στο εξής να περπατάω σταυροπόδι , πράγμα που εκτός από πόντους και χάρη θα μου κοστίσει και prestige , όσο να πεις

Βέβαια κάτι τέτοιο θα με προετοίμαζε έκτακτα για την οστεοπόρωση που ούτως ή άλλως καραδοκεί να με κοντύνει και έτσι θα απελευθερωνόμουν μια και δια παντός από ματαιοδοξία και τηλεοπτικές ανησυχίες κι έτσι με το νέο μου ύψος ίσως να μου ανοιγόταν μια νέα καριέρα στον κινηματογράφο , αν ας πούμε αποφάσιζαν να γυρίσουν remake το Fantasy Island

Μαύρα Μεσάνυχτα

2008-08-24T19:46:00.005+03:00

«Αν μετά από ένα γερό ξενύχτι δεν μπορεί ούτε ο ίδιος σου καθρέφτης να πειθαρχήσει και να σε διαβεβαιώσει για το ποια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο, μη περιμένεις από κανένα να αναλάβει το ρίσκο. Φρόντισε μόνη σου το crisis management και προχώρα» φώναξε υστερικά η Alexis Colby που είχε να εμφανιστεί στο υποσυνείδητό μου από τα περασμένα Χριστούγεννα

«Κόψε οτιδήποτε σου στερεί πολύτιμο ύπνο.

Αναμεταδόσεις από αποτελέσματα εκλογών, τα καλλιστεία του ΑΝΤ1, με ή χωρίς brake, ίσως μακροπρόθεσμα μέχρι και τα reveillon, αν αυτό κριθεί απαραίτητο»

« Αν φυσικά σε ενδιαφέρει να μη μετράς τον χρόνο με nip tuck ,αντί για τικ τακ .Κι ας μην έχεις ελπίδες να συναντήσεις ποτέ τον Antonio Banderas » έχυσε το δηλητήριο της ,και αμέσως κατάλαβα τι έφταιγε για την ολική μεταμόρφωση της Melanie Griffith.

Δηλαδή χάθηκε να κάνουν μια μάσκα ομορφιάς από πατσά? Εγώ πρέπει να τα σκέφτομαι όλα?» φώναξε, και με έπιασαν τα γέλια ενώ σκεφτόμουν τον Τσαρουχά να μοιράζει delivery με μερίδες ψιλοκομμένου σε συσκευασίες Chanel

Προσπάθησα να δικαιολογηθώ εξηγώντας της ότι το προηγούμενο βράδυ βρέθηκα για λίγες ώρες στα «Μαμούνια» . Είχα ακούσει πρόσφατα κι εκείνο το τραγούδι που έλεγε για εκείνο το κορίτσι που βρήκε ζωή στα μαύρα τα Μεσάνυχτα….

« Μπά? Από πότε τα εργαστήρια της Nasa μεταφέρθηκαν στην περιοχή αεροδρομίου? » με ειρωνεύτηκε

«Είχα να πατήσω τέσσερα ολόκληρα χρόνια» της είπα, αλλά η Alexis με κοίταξε υποτιμητικά.

« Τότε δεν χρειάζεται να τιμωρηθείς άλλο. Πήρες το μάθημα σου από τα extentions της Θέλξης. Να αισθάνεσαι τυχερή που δεν τυφλώθηκες από αυτά που είδες» τσίριξε και εξαφανίστηκε για να τιμωρήσει κάποιο άλλο αθώο κορίτσι με τις παράλογες απαιτήσεις της

Bevus and Buthead

2008-08-21T13:27:00.004+03:00

«Τσιμεντωθήκα που τσιμεντώθηκα στη Θεσσαλονίκη μετά τις διακοπές σαν τη γυναίκα του πρωτομάστορα στο Γεφύρι της Άρτας, ας γράψω και καμιά λέξη» σκέφτηκα και κοίταξα υποτιμητικά το πι-σι μου που μέσα στα πλήκτρα του είχε αρχίσει να αναπτύσσεται ζωή…

Είχα μόλις γυρίσει από την τράπεζα, όπου έκανα απέλπιδες προσπάθειες να αποτρελάνω μια υπάλληλο που μετά το πρώτο τέταρτο άρχισε να με κοιτάει απελπισμένη, γιατί δεν έβρισκε το υπόλοιπο που υποτίθεται ότι χρωστούσα

Όταν ανακάλυψα ότι βρισκόμουν σε λάθος τράπεζα, απέφυγα με κομψό τρόπο να της το ομολογήσω, την βεβαίωσα ότι θα ξαναπεράσω και έκανα πως δεν είδα το λεξοτανίλ που κατάπινε την ώρα που έφευγα για να συνεχίσω την επική μέρα που ξεδιπλώθηκε μπροστά μου με γενικό τίτλο «Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος σε νέες περιπέτειες» όπου φυσικά και μου άνηκαν οι δύο πρωταγωνιστικοί ρόλοι

Αυτά και για σήμερα

Υγ Πάω να πετάξω πάνω στην σφουγγαρίστρα μου. Είναι πιστή φίλη στο περιοδικό. Οι συνθήκες και το κλιματιστικό που στάζει μας έφεραν πιο κοντά

Άλλωστε ποτέ δεν πήρα με καλό μάτι τις ιπτάμενες σκούπες.

Look who s talking

2008-08-19T12:32:00.003+03:00

Όπως κάθε blogger που σέβεται τον ιστότοπό του, έτσι και γω αποφάσισα να γράψω πως πέρασα τις διακοπές μου
Μετά σκέφτηκα πως αυτό μου θυμίζει θέμα έκθεσης, με στένεψε η ιδέα της μαθητικής ποδιάς, είχα πάθει πρόσφατα και μια ρήξη αμφιβληστροειδούς γιατί εξαναγκάστηκα ένα ολόκληρο μεσημέρι να παρακολουθήσω το τελευταίο επεισόδιο του Δεληγιάννειου Παρθεναγωγείου, αποφεύγοντας τις περιττές κινήσεις να φτάσω το τηλεκοντρόλ μια και ζεσταινόμουν ε ,δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος
ξενέρωσα με την ιδέα ....

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το καλοκαίρι ,εκείνο που με εντυπωσίασε –εκτός από το editorial του Κωστόπουλου στο Nitro- περισσότερο από τις διακοπές που ούτως ή άλλως εξαφανίστηκαν με ταχύτητα ανάλογη του Flash Gordon, είναι άλλο.
Πώς αντιμετωπίζουν οι μέλλοντες πατέρες την εγκυμοσύνη, που όσο να πεις σου αφήνει και κάτι να παίζεις για τα επόμενα χρόνια...

Ειδικά αν σκεφτείς πως μιλάνε για το ευτυχές γεγονός ,σαν να πρόκειται οι ίδιοι να φάνε την επισκληρίδιο ή να τους γίνει το μουνί –καπέλο όπως γλαφυρά θα τοποθετούνταν όλα τα ανδρικά περιοδικά επί του θέματος ( και σε αυτό το σημείο ήδη ακούω το ενθουσιώδες χειροκρότημα του stixakia για το βάπτισμα μου στην σύγχρονη λογοτεχνία... )

Και όσο και να θες να το βρεις «γλυκό» σου φαίνεται κάπως παράξενο να αναφέρεται ο μέλλων πατέρας στο ευτυχές γεγονός με ατάκες του τύπου «όταν γεννήσουμε θα το θηλάσουμε» λες και στον επόμενο λόξιγκα από την πολύ μπύρα θα πεταχτεί μέσα από το στομάχι του ένα μωρό….

Θα υπερθεμάτιζα αλλά ως ενός ικανοποιητικού σημείου το κατανοώ, ή κάνω ότι το κατανοώ, ή δεν θέλω να πω και μεγάλα λόγια μήπως και χρειαστεί να τα κάνω γαργάρα

τα κεφαλια μεσα

2008-08-18T10:44:00.000+03:00

μηπως να μαζευόμασταν σιγά σιγά?

Blue Moon

2008-07-29T01:11:00.003+03:00

«……....

Μάζεψα όσο κουράγιο μου απέμενε και κοίταξα το blog μου με βλέμμα ικεσίας

Δεν μου πήρε πάνω από τρία δευτερόλεπτα για να συνηγορήσω να μου απονείμουν το παράσημο της «ντροπής του blogger», τίτλο τιμής που εδώ και μέρες μου αποδίδουν εμμέσως πλην σαφώς όσοι δεν αντέχουν παρά μόλις μερικά δευτερόλεπτα στον ιστότοπό μου που δε λέει να ανανεωθεί αυτόματα

Πάει σχεδόν μια βδομάδα που έχω να γράψω κάτι καινούριο..

To «18» δίπλα από τον Ιούλιο στην ημερομηνία πρόδιδε την καλοκαιρινή ραστώνη που μοιραία έπληξε το blog μου με μεγαλύτερη ακρίβεια και από μετεωρολογική πρόβλεψη του Σάκη Αρναούτογλου….

Μάγος της δικαιολογίας από παιδί ,σκέφτηκα πως υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που δεν μπορώ να μοιραστώ με το πανελλήνιο, ακόμα κι αν αξίζουν έκτακτο συμβούλιο με απαραίτητη απαρτία από φίλες που αποκτήθηκαν με πολύ κόπο από τα πέντε μου ως και σήμερα…

Αλλά και πάλι ποιός ή τί ,ήταν εκείνο που θα άξιζε τόση αναταραχή…….»

Χθες ξεφύλλισα το ολοκαίνουριο Jupiter.

-Είχα να πάρω Ελεύθερο Τύπο από τότε που τον δανειζόμουν για να τον διαβάσω και τον επέστρεφα σχεδόν άθικτο στον περιπτερά της γειτονιάς μου αφήνοντας στάσιμη την μικροοικονομία της περιοχής του πατρικού μου

Όταν ακόμα δεν με δελέαζε με cd και διαφημιστικά οικοσκευών που κάνουν την σχεδόν οικολογική μου συνείδηση να τρώει τσιμπιές, κάθε φορά που τα πετάω σε λάθος κάδο , γιατί μπροστά μου βρήκα τον πορτοκαλί αντί για τον πράσινο. -

Βρήκα το Jupiter γυαλιστερό, να γαργαλάει τα δάχτυλά μου, που από ώρα έκαναν μηχανικά απόπειρες να σκίσουν τη ζελατίνα – εμπόδιο ανάμεσα σε μένα και το σχεσικό μου ωροσκόπιο.

Η Madonna με κοίταξε μέσα από την θαμπή φωτογραφία του εξωφύλλου του

Αναρωτήθηκα αν ήταν τυχαίο το ότι ανήκει στο ζώδιο του Λέοντα, που σχεδόν άκουγα να βρυχάται , ή ότι ο Πανόπουλος διάλεξε τα τέλη Ιουλίου για να μας συστήσει τα κουσούρια του Ταύρου που του αρέσουν οι λιχουδιές και η πολυτέλεια, γεγονός που επιβεβαιώνουν με μια φωνή και χωρίς διάβασμα η ζυγαριά μου και ο λογαριασμός μου, αφού τελευταία αγκομαχούν

Το διάβασα και σχεδόν αυτόματα άρχισα και πάλι να βαριέμαι

Συνέχισα με ό,τι άλλο κυκλοφορούσε σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας -συμπεριλαμβανομένου και προγράμματος του Τηλεάστυ, μαζί με τις επαναλήψεις και ευχόμουν να συμβεί κάτι συναρπαστικό στην παραλία ..

Ήταν πάνω που σκεφτόμουν να κοιτάξω και να δείχνω πανικόβλητη προς την θάλασσα φωνάζοντας «μαρίδες» μήπως και προκαλούσα λίγο το ενδιαφέρον των λουόμενων

Φυσικά και σκέφτηκα το «καρχαρίας» ,σαν πρώτη λύση, αλλά δεν θα γινόταν και πολύ πιστευτό στην παραλία του Ναυαγού στο Παλιούρι.

Τελικά και πάλι το Jupiter μου έδωσε τη λύση.

Αυτή τη φορά προκαλώντας την κατάλληλη αφορμή για συζήτηση χάρη στο εξίσου ενδιαφέρον editorial του

Encore

2008-07-18T16:00:00.000+03:00

«Δώσε ό,τι ψιλά έχεις στο πορτοφόλι σου» μου φώναξε ο ταξιτζής κάνοντάς με για μια στιγμή να πιστέψω ότι έπεσα θύμα ταξιπειρατίας.
Σκέφτηκα να διαπραγματευτώ την ομηρία μου, γιατί εν όψει σαββατοκύριακου από λουόμενος σε κοντινή παραλία ,όμηρος σε γιαπί οικοδομής, δεν είναι και η καλύτερη προοπτική όσο καλά και να σου φερθούν, αλλά ο ταξιτζής συνέχισε με ένα συγκαταβατικό «με ένα ευρώ δεν θα σωθούμε» και έτσι προς το παρόν ησυχάσαμε κι εγώ και η ΕΛ.ΑΣ
Μάζεψα 1,80 από το πορτοφόλι μου και του τα έδωσα, μαζί και το χρυσό πλαστικό ευρώ που κέρδισα πέρυσι στην βασιλόπιτα που το κρατούσα για γούρι

Αν αυτό είχε συμβεί νωρίτερα θα μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση αλλά μόλις είχα πληροφορηθεί πως ο τραγουδιστής που σκόπευα να καλέσω το απόγευμα στην εκπομπή ,έλειπε φαντάρος στο Αφγανιστάν και αποφάσισα να εναρμονιστώ με τα συμπαντικά μηνύματα που λάμβανα από το πρωί

Ξεφύλλισα την ατζέντα μου για να επιβεβαιώσω ότι αυτό το σαββατοκύριακο δεν θα χρειαζόταν να ευχηθώ σε κανέναν «να ζήσει».
Το «πάντα άξιος» το κράτησα κάβα για το παιδί που θα κατάφερνε να μου εξασφαλίσει μια ξαπλώστρα και αυτό το σαββατοκύριακο στην παραλία των ρεζερβέ

Το βράδυ του Σαββάτου στη συναυλία του Χατζηγιάννη όλοι θα φοράνε λευκά για να τους εντοπίσουν πιο εύκολα τα μέλη της υπόλοιπης παρέας τους που θα δώσει ραντεβού στα διαζώματα του αμφιθέατρου της Σίβηρης για να τραγουδήσει με μια φωνή « Σε θέλω»

Και θα παραβγαίνουν σε ένταση τους αναστεναγμούς που την ίδια ώρα θα ξεφεύγουν από το θέατρο Μουδανιών κάθε φορά που η Άλκηστης Πρωτοψάλτη θα τραγουδάει «Στο ωραιότερο σημείο»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ή αλλιώς ΣΤΟΝ ΑΠΟΠΑΤΟ ΜΕ ΧΑΡΗ

2008-07-15T12:33:00.003+03:00

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι Δευτέρες και φυσικά ούτε και τώρα προτίθεμαι να αλλάξω τη διάθεση μου προς μια μέρα που εκ προοιμίου αναφέρεται ως Β……

Σήμερα είναι Τρίτη και είναι όλα πάλι στη θέση τους

Το βράδυ της περασμένης Πέμπτης αφού ό,τι μπορούσε πήγε στραβά, μέτρησα 30 πλακάκια από την πιάτσα των ταξί της Ικτίνου για να βρεθώ στο μικρό Διατηρητέο όπου οι αγαπημένοι μου συν –μπλόγκερς με περήφανο αρχηγό την σουπιά Mad έπιναν τα αποθέματα του bar μεταμορφωμένα σε mohito με τροπική βλάστηση
Δεν άργησα να εναρμονιστώ με το γενικότερο κλίμα και αφού ανταλλάξαμε αηδιαστικές φιλοφρονήσεις για τα blogs μας ήταν θέμα χρόνου οι trash συζητήσεις να γίνουν το αγαπημένο topic της βραδιάς με περήφανο αρχηγό την σουπιά mad…
Αφού σκούντηξα όσο μου επέτρεπε το ξεκαρδισμένο μου γέλιο τον απίθανο Wrong Guy χωριστήκαμε προς διάφορες κατευθύνσεις και η Legally blonde νομιμοποιήθηκε να μεταφέρει το νέο σκούρο καστανό μου κεφάλι στο σπίτι

Στο αυτοκίνητο βρισκόταν φυσικά και η Dora Τsirka και σε αυτό το όνομα και μόνο υπόσχομαι να σταματήσει η επίθεση επιπέδου και πνεύματος από αυτό το ποστ...

Το πρωί με έπιασαν τα γέλια καθώς ερχόμουν στο γραφείο.

Ήταν μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν πήρα ταξί για τα 3,5 μέτρα απόστασης που έπρεπε να διανύσω και τρύπωσα στα αγαπημένα μου στενά.
Περπάτησα μπροστά από τα μαγαζιά με τα λευκά είδη και αναρωτήθηκα αν κι εγώ ποτέ θα έβλεπα τις βιτρίνες με πραγματικό ενδιαφέρον, όπως μάλλον κάθε κορίτσι ,προσπαθώντας να ταιριάξω το κρετόν της κουρτίνας με το σεντόνι που καλύπτει το σουμιέ του κρεβατιού
Μου απαγόρευσα τις περιττές σκέψεις αποφασίζοντας πως ήδη πολύ μου έπεφτε που ήξερα τι σημαίνει κρετόν και συνέχισα την βόλτα μου , όταν το μάτι μου έπεσε στις ειδικές βαμβακερές θήκες από ύφασμα που σκοπός της άχαρης ζωής τους είναι να φιλοξενούν το χαρτί υγείας μέχρι να βρεθεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει

Αναρωτήθηκα ποιο νοσηρό μυαλό μπορεί να ενδιαφέρεται αν το χαρτί υγείας θα έχει τέτοια τύχη και από τη μια στιγμή στην άλλη να ξεπέφτει από μπιμπελό σε απλό κωλόχαρτο

Έκανε μόλις 5 ευρώ και μπήκα στον πειρασμό να το αγοράσω για την χαρά και μόνο των 3 δευτερολέπτων φρίκης που θα έβλεπα ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συναδέρφων μου στο περιοδικό που θα έβλεπαν τα Manolos και τα Louboutin τους να το συναναστρέφονται
Τελικά προτίμησα να κρατήσω τα χρήματα και να τα εξαργυρώσω σε 5 κεράσια ή όσα έφταναν να αγοράσω από τον μικροπωλητή της επόμενης γωνίας ,που πάντα μου βάζει λίγα παραπάνω ,κάνοντας ότι δήθεν του ξεφεύγουν στο ζύγισμα

Ανησύχησα όμως που δεν τον βρήκα στο συνηθισμένο του πόστο.
Ευχήθηκα να τον είχε πάρει ο ύπνος και γι αυτό το καρότσι του να είχε μείνει άδειο από τραγανά κεράσια και μοσχομυριστά νεκταρίνια

Συνέχισα ακολουθώντας την μυρωδιά από κύμινο που με τραβούσε από την επόμενη γωνία και περνώντας δίπλα από το σακί που ξεχείλιζε έκλεψα μια πρέζα που την έτριψα στο χέρι μου

Όποιος και να περνούσε δίπλα μου από δω και στο εξής θα μακάριζε τον τυχερό που το μεσημέρι θα έτρωγε σμυρναίικα σουτζουκάκια....

και πίνω μπύρες , πίνω μπύρες ,πίνω μπύρες vs No (PINK) Martini, No Party*

2008-07-08T12:39:00.003+03:00

*εμπλουτισμένο κείμενο μετά από την χθεσινοβραδυνή συναυλία

όσο ο Δημήτρης Σταρόβας θα συμμετέχει με το "μικρό τραγούδι έγραψα"στον πρωτότυπο διαγωνισμό "γράψε το πιο γρήγορο τραγούδι του κόσμου" οι Pink Martini δεν θα έχουν να φοβούνται ότι κάποιος θα τους κλέψει τα πρωτία και θα κάνει πιο σύντομη συναυλία...
Σε μόλις μια ώρα και κάτι ψιλά καταφέραμε να ιδρώσουμε ,να στιφογυρίσουμε και να μεθύσουμε με την αισθαντική μουσική τους.Οκ .Μπορεί να μεθύσαμε με τα Cuba Libre, αλλά κι αυτά κατέβαιναν ακόμα πιο εύκολα με Pink Martini, γιατί αλλιώς σίγουρα θαπρόσεχες ότι έλειπε ο χυμός λεμόνι
Για λίγο οι τοίχοι του Μύλου έπεσαν και τριγύρω απλώθηκαν οι καταπράσινες εκτάσεις της Βραζιλίας και εμείς προσευχόμασταν στην θεότητα της Baia , ο διπλανός κούκλος να μας ερωτευτεί και μόνο επειδή ξέραμε ένα από τα τραγούδια τους και ας ήταν η διασκευή απ τα Παιδιά του Πειραιά....

Οι καλοκαιρινές Τρίτες είναι ασυγκρίτως χειρότερες από τις χειμωνιάτικες.
Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξα εγώ και τα μόνιμα νεύρα μου ψάχνοντας το πρωινό ταξί μήπως τυχόν και δεν πάθαινα έγκαυμα από τον ήλιο των 10:30 που μπορεί να μην είναι στην απαγορευμένη ζώνη 12-3 ,αλλά μια χαρά ύπουλα κάνει την δουλειά του πάνω στα ακάλυπτα κοριτσίστικα χέρια

Ο ταξιτζής με φόρτωσε μαζί με τους άλλους 4 συνεπιβάτες και εγώ βολεύτηκα αδιαμαρτύρητα πάνω στον μηρό μιας κυρίας, ενώ έβαζα την ασφάλεια για να είμαι σίγουρη ότι δεν θα γινόμουν μπάνερ στην Τσιμισκή την ώρα που θα εκτοξευόμουν από το παράθυρο στο πρώτο άγαρμπο φρενάρισμά του

Θα μου πεις, που ήξερα ότι θα φρέναρε απότομα? ‘Ήμουν σχεδόν σίγουρη αφού πρώτα βεβαιώθηκα από τον τρόπο με τον οποίο έφτυσε, με κάθε κίνδυνο τα σκάγια να πάρουν τον ανυποψίαστο μοτοσικλετιστή που περνούσε δίπλα του, γεγονός που κατά τη γνώμη μου επιβάλλει την χρήση κράνους

Την Πέμπτη το βράδυ θα μαζευτούμε για ποτό όσοι μπλόγκερς δεν πάθαμε ακόμα θερμοπληξία από την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα πι σι μας και επιμένουμε να ανανεώνουμε έστω και σε μεξικάνικους χρόνους την καλοκαιρινή μας θεματολογία

Είναι από αυτά τα απροειδοποίητα τεστ που βάζει ο wrong guy τύπου «διάλεξε μέρος και βάζω την παρέα» αλλά αυτή τη φορά κατι ετοιμάζει και εγώ τελευταία αναλαμβάνω τον ρόλο της γάτας στο curiosity game, οπότε δεν χάνω την ευκαιρία.

Θα ξεκινήσουμε πάλι με απογευματινό καφέ για να καταλήξουμε στις πρώτες πρωινές ώρες με digestif γιατί ο πατσάς πέφτει βαρύς μετά το ξενύχτι

Χθες βρέθηκα για συνεντεύξεις στο φράγμα της Θέρμης όπου εμφανίζονταν οι Εmigré, οι Οnirama και οι De Niro με υποψία από Αντώνη Ρέμο που θα βραβευόταν.

Δεν ήμασταν σίγουροι για ποιόν ακριβώς λόγο θα βραβευόταν αλλά φανταστήκαμε ότι πολλοί σύλλογοι θα είχαν λόγο να του απονείμουν μια τιμητική πλακέτα , όπως ο σύλλογος απανταχού καψούρηδων, ή ο σύλλογος ανθοπωλών για την κατακόρυφη αύξηση των ανθοπωλήσεων

Κατά τ άλλα με έπιασε πάλι αυτό το post vacation syndrom που με πιάνει πάντα πριν από τα ταξίδια και δεν θέλω να πάω πουθενά και «που να τρέχουμε τώρα με τα μπαγάζια » και « ωχ τι με ξυπνάτε από τις 12 γαμώ το τουριστικό μου δαιμόνιο, inspector Clouzo της δεκάρας»

Έτσι κανείς δεν θα ηρεμήσει στις διακοπές του, αλλά εγώ τους το λεγα ότι δεν ήθελα να πάω πουθενά

υγ Ο σημερινός τίτλος είναι τιμής ένεκεν για το αυριανό πάρτυ της AMSTEL στο HOTEL

coffee way

2008-07-03T16:02:00.000+03:00

Από το πρωί δέχομαι τηλεφωνήματα από φίλες που προσπαθούν με δολιοφθορά να με παρασύρουν σε καφέδες και ποτά ανάγοντας την Πέμπτη σε five star day κοινωνικά , γιατί αν μιλήσουμε σε επαγγελματικό επίπεδο ο Ερμής δεν ξέρω αν είναι μόνο ανάδρομος αλλά σίγουρα πάει με τα χέρια....
Αυτό φυσικά που συμβαίνει με τις φίλες μου υπό κανονικές συνθήκες δεν θα ταν περίεργο αν συνέβαινε σε δόσεις αλλά αυτή η μαζική επίθεση με βρήκε κάπως απροετοίμαστη για να πω όχι

Έτσι υπακούοντας στα σημάδια αποφάσισα να παραδοθώ και να παρασυρθώ σε μαραθώνιους καφέδες, μπαίνοντας στα ρεκόρ Γκίνες ως εκείνη που αυτοκτόνησε με καφείνη , αφού το ρεκόρ του μεγαλύτερου κεμπάπ μου το έκλεψαν ύπουλα μέσα απ τα χέρια.

Χθες προστέθηκε άλλη μια συναυλία στο σερί από συναυλίες της Χαρούλας που χάνω. Η τελευταία που δεν είχα καταφέρει να δω ήταν προγραμματισμένη να γίνει στη Λευκάδα όπου βρισκόμουν τότε για διακοπές αλλά κάτι αδιευκρίνιστο συνέβη απ αυτά που κάθονται επειδή έτυχε κι εσύ να βρεθείς εκεί και που να σας σηκώσει και τις δύο το νησί

Από τα νεύρα μου εκείνο το βράδυ έφαγα όλο το λευκαδίτικο σαλάμι και τον ξιδάτο γαύρο που είχα αγοράσει για να με βγάλει ασπροπρόσωπη τις κρύες νύχτες του χειμώνα .

(No ) Message in a bottle

2008-06-30T14:46:00.001+03:00

«Μπορείς να μου βρεις δύο εισιτήρια για την σημερινή συναυλία του Χατζηγιάννη» ρώτησε η φίλη μου στο chat του Facebook

Της εξήγησα ότι μόνο ο Χατζηγιάννης και η Madonna ξεπουλάνε , και πόσες πια φορές να σηκώσεις τα χέρια ψηλά για τους λάθος λόγους και με τρόπο βγήκα από τη δύσκολη θέση

Με ρώτησε τι θα έκανε χωρίς εισιτήριο και της πρότεινα εις ένδειξη διαμαρτυρίας για μια βδομάδα να μην ξαναδιαβάσει τα αγαπημένα της περιοδικά μόδας και αν νόμιζε ότι ήταν απαραίτητο να μην εμφανιστεί σε καμία κοσμική εκδήλωση

Της φάνηκε δίκαιη η συναλλαγή και αλλάξαμε θέμα συζήτησης.

Το πρωί άκουσα έναν ραδιοφωνικό παραγωγό να σχολιάζει το 60τόσο % που σημείωσε το τελευταίο επεισόδιο της Άσχημης ,αλλά καλότυχης και αποκαταστημένης Μαρίας.

Συγκεκριμένα από τα συμφραζόμενα κατάλαβα ότι ο ίδιος ανήκε στο υπόλοιπο 30κάτι που απορούσε μάλιστα με το επίπεδο των λοιπών που «δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν» εκείνη την ώρα, όπως να σώσουν τον πλανήτη, ή να κυνηγήσουν μια πολική αρκούδα με τις θερμοκρασίες που αναπτύσσουν τα κλιματιστικά ή κάτι πιο ενδιαφέρον, από το να προσφέρουν απλόχερα τηλεθέαση σε μια σαπουνόπερα ειδικά με την κούραση που έχουν όλοι μετά από μια κοπιαστική μέρα στη δουλειά .....

Που στο κάτω κάτω τους ξεκουράζει, αφού ούτε καν χρειάζεται κατ ανάγκη να την παρακολουθούν, αλλά να έχουν απλώς ανοιχτή την τηλεόραση

Ήθελά να του τηλεφωνήσω και να του τσιρίξω από την άλλη γραμμή « κι εσύ αν είχες κάτι καλύτερο να κάνεις δεν θα σουν μόνο ραδιοφωνικός παραγωγός» αλλά θυμήθηκα ότι α) έχω τρόπους

Α! Και μεταξύ μας, αν το θυμόμουν ότι το βράδυ της Δευτέρας ήταν ο τελικός της Μαρίας, μπορεί και εγώ η Μαικήνας των Σοφών της Βλαχίας να είχα ανοιχτή την τηλεόραση και ας μην παρακολουθούσα επισταμένως. Ποιός ξέρει?

Όμως προτίμησα αν αυτού την υπέροχη συναυλία σε συσκευασία δώρου Αρβανιτάκη –Γαλάνη στο θέατρο Δάσους.

Το ίδιο βράδι μας βρήκε να τραγουδάμε «τα αγαπημένα» κρατώντας στο χέρι πλαστικά ποτήρια με ζεστό λευκό κρασί. Το είχαμε αφήσει πάνω στα διαζώματα και οι έντονες θερμοκρασίες που αναπτύσσονταν ακόμα στις 21:00 παρά το σούρουπο καταστρατηγούσαν τους 21 βαθμούς Κελσίου στους οποίους όφειλε να σερβιριστεί

Αυτή η μοναδική αίσθηση που σου δημιουργεί η ζέστη που ξερνάει τα διαζώματα το βράδι είναι σχεδόν ισοδύναμη με την προσμονή για μια βραδιά που ίσως ξαναερωτευτείς, θυμηθείς ή αποφασίσεις μια για πάντα να ξεχάσεις.
Φτάνει μόλις μια στιγμή για να πλημμυρίσει ο χώρος από αναμνήσεις που ξαναζωντανεύουν μέσα από δίστιχα και μελωδίες

Την άλλη μέρα βρήκα το μπουκάλι με την ατομική δόση κρασί μέσα στην τσάντα μου.
Σαφής προειδοποίηση ότι αυτή τη φορά όσο και αν έψαχνα δεν θα έβρισκα κανένα ξεχασμένο μύνημα μέσα

thought of the day

2008-06-26T11:54:00.001+03:00

«Πότε θα πάρουμε επιτέλους τους δρόμους» με ρώτησε η αγαπημένη μου φίλη από την άλλη άκρη της γραμμής, ακριβώς την στιγμή που σκεφτόμουν πότε επιτέλους θα συμμαζευτώ....

«Σύντομα» της απάντησα. Οι δρόμοι είναι το φυσικό μας περιβάλλον. Ο δικός μας βιότοπος..

Νομίζω ότι τελευταία έχω χάσει τον συγγραφικό μου οίστρο.
Ή το χιούμορ μου.
Ή και τα δύο , τέλος πάντων, γιατί ποτέ δεν ήμουν καλή στο να διαλέγω.
Και επειδή το έχω καταλάβει και το έχω σχεδόν αποδεχτεί, τον τελευταίο καιρό εφαρμόζω το εξής τρυκ:
Επειδή και 50% πιθανότητες να χω να κάνω τη σωστή επιλογή, η λάθος θα μου την έχει στημένη, σκέφτομαι τι θα διάλεγα και τελικά επιλέγω το αντίθετο.
Έτσι συνήθως πέφτω μέσα και στις λίγες υποθετικές περιπτώσεις που θα πέσω έξω με έχω ξεγελάσει και δεν πιάνει, γιατί σκέφτομαι ότι θα είχα δίκιο.

Μετά την παραπάνω παράγραφο φυσικά επιβεβαιώνονται όλες οι υποθέσεις για τις γκόμενες που άλλα σκέφτονται, άλλα λένε και φυσικά άλλα τελικά κάνουν.

Νομίζω ότι έχω ανάγκη από εμπνευστικούς ανθρώπους .
Όλοι έχουμε
Από ανοιχτά μυαλά. Από προοπτικές και άλλη οπτική γωνία. Από αυτούς που αμπελοφιλοσοφούν.
Από αυτούς που λάμπουν. Που επιλέγουν βάση ενστίκτου και τολμούν . Που επηρεάζουν τις επιλογές μας
Που σε κάνουν να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι.

Δεν το συζητάω κάν , αν όλα αυτά θα επιβεβαιωθούν

Ονειρέψου εσύ και ποσώς θα σε ενδιαφέρει τι θα γίνει μετά.

Αυτά

Είπαμε. Σήμερα δεν έχω οίστρο

Ή χιούμορ

Υγ και μην μου την πέσετε. Ότι δεν είμαι καλά . Μια χαρά είμαι

Υγ Ε, επιτέλους όμως

Υγ Εμπνεύστε με!

24 HOURS

2008-06-20T02:55:00.004+03:00

Η ώρα είναι 1:34 και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι στις 2 θα έχω ήδη το πρώτο REM του βραδινού μου ύπνου ,αν δεν θέλω τα μάτια μου να φτάσουν στα γόνατά μου από τον μαύρο κύκλο και αύριο να βρίζω το facebook και το σόι μου μαζί με την τρίτη ξαδέρφη που ανακάλυψα μέσα κι έχουμε και το ίδιο επίθετο, που τύφλα να χουν οι απανταχού Παπαδόπουλοι

Και άντε να είχα παρακολουθήσει την συναυλία του Μάλαμα, ή το «Ασχημόπαπο» στην Μονή Λαζαριστών πάει κι έρχεται .Γιατί το υποσχεθήκαμε στην Αγγελική Δαλιάνη το μεσημέρι στην εκπομπή αλλά εγώ τα μαθήματά μου τα πήρα από το sex and the city και που να μπλέκομαι τώρα με κύκνους ,άσε που τελευταία έχω περιορίσει τις σχέσεις μου με παπιά στην aa-duck και πολύ μου πέφτει

Το απόγευμα είδα την πιο όμορφη cheap art του κόσμου, που φιλοξενείται στους κοιτώνες του πρώην στρατοπέδου Κόδρα.

Είχα όλα τα έργα μπροστά μου και μπορούσα να διαλέξω όποιο ήθελα στην –ό,τι πάρεις 70 ευρώ – προνομιακή τιμή αλλά σκεφτόμουν ότι ακριβά θα μου έπεφταν για να τα φέρω κολάρο to whom it may concern , που ήταν θέμα χρόνου να εντοπίσω

Έτσι, δεν μπόρεσα να σκεφτώ και να αποφασίσω ποιο θα πήγαινε περισσότερο με τον μωβ πίνακα της Δόμνας

ΟΙ ανησυχίες μου δεν διαλύθηκαν με το strawberry daiquiri στο Garcon, γιατί απ τη μια το αλκοόλ και από την άλλη η περίεργη άπνοια της παραλίας , ερχόταν και κολλούσε το φόρεμα πάνω μου και αναρωτιόμουν πως θα διασχίσω τις φυτείες καφέ στην Μητροπόλεως για να φτάσω στην gallery Metamorfosis και να δω ακόμα μια έκθεση που είχε εγκαίνια

Πρόλαβα εν τω μεταξύ και μου αγόρασα ένα υπέροχο ζευγάρι κόκκινα γυαλιά που χα κάνει τάμα στου Αγίου Ναυαγού του Πρωτοποδίτη ,της Χαλκιδικής, μεγάλη η χάρη του .

Στην ουσία πρόκειται περί βύσματος για να ναι ομοιόμορφο το μαύρισμα μου όλα τα σαββατοκύριακα, γιατί δεν με βλέπω να το κάνω σε version διακοπών, τόση δουλειά που έπεσε τελευταία, και δεν είναι να αφήνεις τα πράγματα στην τύχη τους μέρες που είναι.

Μάλιστα ήταν τόση η χαρά μου ,για το νέο μου αξεσουάρ που δεν κατάλαβα ότι το ραβιόλι που μου σέρβιραν το βράδυ στο Banquet δεν ήταν κόκκινο απ το πολύ καγιέν ,αλλά επειδή τα φορούσα μέχρι τις 12, εκτός κι αν τελικά έφταιγαν οι παραισθήσεις από τις απανωτές μαργαρίτες, μυστήριο που θα διαλευκανθεί σύντομα με ακριβώς τις ίδιες ποσότητες αλκοόλ και περισσότερες φίλες για μάρτυρες

Αλλά δεν λες καλά που είναι και οι φίλες…

Χθες βράδυ στο Erneste κόντεψα να μαλώσω με τον κύριο που επέμενε να με κοιτάει όλο το βράδυ, παρά το ενοχλημένο μου ύφος.

Όταν είπα εκνευρισμένη στην Βάσω ότι όλο το βράδυ το πέρασε ακίνητος με το ίδιο ακαταμάχητο χαμόγελο, την ίδια στάση και το ίδιο βλέμμα, εκείνη συμπλήρωσε ατάραχη:

«Και με την επιγραφή Davidoff πάνω από το κεφάλι του..... »

2008-06-18T00:01:00.005+03:00

Ο ανάδρομος Ερμής ζει!

Την Πέμπτη και χωρίς προειδοποίηση είχα δεχτεί μια κλήση –αποτέλεσμα της οπισθόδρομης πορείας του ,που με έβλεπε με το γυρισμένο του μάτι

Ήταν από το κινητό του Νανάκου

Είχε πάρει για να τσεκάρει αν είχα κατά λάθος καταπιεί μέσα στον ύπνο μου τις μπούκλες μου, ή είχα πνιγεί από το σάλιο μου

Όταν με δυσαρέσκια σιγουρεύτηκε ότι ήμουν καλά ,μου είπε υπεροπτικά:

«’Ηλπιζα ότι θα έχεις μια καλή δικαιολογία για το ότι δεν έχεις ακόμα παραδώσει το γραπτό σου στις εξετάσεις

Του υποσχέθηκα ότι θα ξυπνήσω την Ιλεάνα Παγουρά που έχω φυλακισμένη μέσα μου-γιατί πιο κάτω δεν πέφτω- και θα προσπαθήσω να απαντήσω, αν και τι να μου πουν οι εξετάσεις μετά την καθημερινή πινελιά trash που κάνει τις μέρες μου να μοιάζουν με ηλεκτροσόκ..

Προσπάθησα να παραδώσω γραπτό αλλά είχα και σαββατοκύριακο μπροστά μου και έπρεπε να σώσω μερικά κύτταρα για να τα κάψω μετά δόξης και τιμής πίνοντας royal mohito στον Ναυαγό, γιατί αν το mohito δεν έχει οικόσημο, εμένα προσωπικά μου κάθεται βαρύ..

Αφού γέρασα και κάηκα χάρη στον ήλιο του τριημέρου – λειτουργίες που ανέλαβαν οι UVA(ge) και UVB (urn) αντίστοιχα και άλλαξα 13 ½ μαγιώ (το μισό πάει στο μέγεθος του τελευταίου) ήταν ώρα να γυρίσω πίσω.

Μάλιστα μαύρισα τόσο πολύ που σήμερα στην εκπομπή από τις 12 έως τις 3 το μεσημέρι πίεσα τον εαυτό μου να θυμάται μόνο θλιβερές στιγμές για να μην τρομάζουν οι συνεργάτες μου και οι τηλεθεατές κάθε φορά που άνοιγα τα μάτια μου και χαμογελούσα

Το βράδι η πανσέληνος βρήκε τη Βάσω να με εκβιάζει ότι θα πέσει στις ρόδες οποιουδήποτε- και το τονίζω, ο-π-ο-ι-ο-υ-δ-η-π-ο-τ-ε διερχόμενου οχήματος της λεωφόρου Νίκης .

Είχαμε μόλις παρακολουθήσει την εκδήλωση –αφιέρωμα στην επαρχία Λαγκαδά στο Ya Mas όπου ανανεώσαμε όρκους πίστης και αφοσίωσης με την Cheap Art που ξεκινάει την Πέμπτη, την συναυλία των C-Real που γίνεται την Παρασκευή στο Μύλο και κάτι που αν δεν είχα πιεί Μπαμπατζιμόπουλο θα θυμόμουν σίγουρα.

Ίσως ότι παρα λίγο να πέσω θύμα ραδιοφωνικής φάρσας .

Θα την πάθαινα όταν η ανδρική φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής μου μου είπε « θέλω να σε ευχαριστήσω για τις υπέροχες στιγμές που ζήσαμε εχθές»

Αλλά χωρίς λουλούδια την επομένη εγώ δεν πείθομαι ότι συμμετείχα.

Επομένως κάποιο λάκκο είχε η φάβα…

Με τη Βάσω συμφωνήσαμε λοιπόν πως κάθε φορά που πανσέληνος και ανάδρομος Ερμής συμπίπτουν ,θα πρεπε να παριστάνουμε το άγαλμα σε πάρτυ από ταινίες του Πίτερ Σέλερς αν θέλαμε να την βγάλουμε καθαρή….

ΤΖ-ΑΒΒΑ καίει η Λ-ΑΒΒΑ

2008-06-11T00:30:00.003+03:00

Λίγο από φιλότιμο, λίγο από τη γκρίνια λίγο που κουράστηκα στα γόνατα τόσες μέρες είπα να πάψω να πετάω τις τάπες στο βαρέλι μέχρι να ωριμάσει το 15νθήμερο των διακοπών και να στρωθώ να ανεβάσω καμιά νέα ανάρτηση αν και τις τελευταίες μέρες το πιο έξυπνο πράγμα που κατάφερα να γράψω ήταν

«τρώω καμαμπέρ

μετρώντας τα Αμπέρ»

Κι αυτό βιωματικό.

Γιατί έτρωγα γαλλικό τυρί , που απειλείται με εξαφάνιση, και τόσο μου άρεσε που για μια στιγμή αισθάνθηκα ο ποιητής Φανφάρας της γαλλικής τυροκομίας.

Το πρωί με τον φραπέ προέκταση του αριστερού μου χεριού –στο δεξί έχει προτεραιότητα η Nokia -παρακολουθούσα τις γυναίκες στο δρόμο της Θεσσαλονίκης

Το αγουροξυπνημένο μου μάτι όφειλε να αναγνωρίζει τις επίδοξες Carrie και να τις απαθανατίσει για να φιγουράρουν στην street fashion σελίδα του περιοδικού.

Δεν χρειάστηκε πάνω από ένα 20λεπτο για να συνειδητοποιήσω ότι η ζωή δεν μιμείται την τέχνη και αυτό που ζητούσα δεν θα το συναντούσα στην Τσιμισκή των 10:30 …

Βλαστήμησα το κλισέ με τις « πάντα περιποιημένες θεσσαλονικιές » και αναρωτήθηκα αν μετά το γάλα αποφάσισαν να κάνουν μποϋκοτάζ και στο στυλ.

Ελλείψει ιδιαίτερης κίνησης έκατσα στα καγκελα του πεζοδρομίου ακριβώς έξω από τον Carouzo, όπου Celine και Dior θα πακετάρονταν στις πάνινες θήκες τους για το νέο τους σπίτι.

Επομένως αν κάποια κυρία έβγαινε από εκεί και δεν επρόκειτο για κάποιο κορίτσι που δούλευε 9-9, θα άξιζε τον κόπο.

Πάνω που αναρωτιόμουν αν κι εγώ η ίδια θα περνούσα το τεστ, αν θα με συναντούσα, ή θα έβρισκα στο πρόσωπό μου, αντάξιο εκπρόσωπο της επιδρομής του κιτς, με σταμάτησε ένας κύριος που αν δεν είχα μπροστά μου την πλατεία Αριστοτέλους , θα έπαιρνα όρκο ότι πρωταγωνιστώ στην «Μελωδία της Ευτυχίας» και ότι έχει πολύ ζέστη για καλοκαίρι στο Salzburg

O κύριος με το πράσινο καπέλο με ρώτησε σε σπαστά ελληνικά και καθαρλη γερμανική προφορά δείχνοντάς μου την τινγκαρισμένη Τσιμισκή « Γκιατί εξωτερικό ντεν έχει ποτέ κίνηση? Γιατί τόση κίνηση κέντρο πόλης? Γκιατί όχι όπως Λονδίνο?»

Του εξήγησα ότι εμένα δεν με ενδιαφέρει η γερμανική μόδα και πρόσφατα έμαθα να προφέρω τον Christoph Broich .

Αν μάλιστα με άφηνε να πιω και τον καφέ μου το βράδυ που θα παρακολουθούσα τον Όττο, ίσως να του διαβίβαζα και τους χαιρετισμούς μου…

Υγ ωραίος ο Σαμαράς.

Down on my knees

2008-05-30T11:13:00.000+03:00

Το πρωί ξύπνησα πανικόβλητη στις 7:30
Το γιαπί της απέναντι οικοδομής είναι μακράν η πιο συνεπής υπηρεσία αφύπνισης και το δικό μου δωμάτιο συγκεντρώνει επάξια το ενδιαφέρον όλων των ορόφων αν σκεφτείς ότι η επόμενη θηλυκή γάτα πατάει τα 65.
Ετοιμάστηκα μηχανικά αποφεύγοντας να με κοιτάξω στον καθρέφτη και κάλεσα ταξί
Αφού είχα λύσει τα μισά θέματα στην διαδρομή και ο ταξιτζής οργάνωνε ριφιφί στο σπίτι μου γιατί μέχρι και τον κωδικό του συναγερμού άκουσε μεταξύ άλλων, μπήκε ένας γιατρός που μόλις διορίστηκε σε νοσοκομείο και τα είχε με τους «μαλάκες που δεν βγάζουν ένα αντίγραφο από τα δικαιολογητικά» «και τώρα πρέπει να τρέχω να μαζεύω πάλι τα χαρτιά απ την αρχή»
Κανονικά θα συμφωνούσα μαζί του, αλλά είδα ότι μαζί με τον χαρτοφύλακά του κρατούσε μασχαλάιζερ ( το τσαντάκι που μπαίνει κάτω απ τη μασχάλη) και ήταν τόσο μεγάλος ο τρόμος μου , που κρύφτηκα μήπως η κακογουστιά με βάλει και μένα στο μάτι.
Άσε που δεν ήταν κάν μόνο αυτό.
Εκείνο που με έκανε να είμαι ιδιαίτερα καχύποπτη απέναντί του είναι ότι όσο γκρίνιαζε με την αργή φωνή και την χαρακτηριστική άρθρωση του Νίκου Ξανθόπουλου-πριν την Οδύσσεια ενός ξεμωραμένου, ή ξενιτεμένου, δεν έχει σημασία-κουνούσε μόνο το στόμα του, χωρίς να κάνει καμία σύσπαση κανένας από τους μυς του προσώπου του και αυτό απ ό,τι θυμάμαι ,μόνο η Καιτούλα η Γαρμπή μπορεί να το καταφέρει…

Ό,τι κουράγιο μου είχε απομείνει από την δουλειά σάντουτς (περιοδικό-τηλεόραση-περιοδικό) και το γυμναστήριο απ όπου βγήκα σχεδόν γονατιστή, αν και το κρατούσα για τη Τήνο ή την Πάρο και την Παναγιά την Εκατονταπυλιανή,μου το εξάντλησε χθες η Βάσω.
Περπατούσαμε αμέριμνες στην Κούσκουρα όταν μου είπε ότι το μεσημέρι την είχε πλησιάσει κάποιος από πίσω και της ψιθύρισε συνωμοτικά « έχεις σκεφτεί ποτέ να ασφαλίσεις το κωλομέρι σου?»
Όταν γύρισε να δει αν αυτός που της μιλούσε ήταν ανώμαλος, ματάκιας, ή έστω εφαψίας , αν και οι τελευταίοι ευδοκιμούν κυρίως στα λεωφορεία, είδε έναν κύριο με κουστούμι

Καταλήξαμε ότι μάλλον ασφαλιστής θα ήταν ο κύριος και συνεχίσαμε τη συζήτησή μας

nanako φύγε. Κρατάω τεφτέρι

2008-05-28T12:38:00.002+03:00

Το καλοκαίρι είναι ήδη εδώ και το επιβεβαιώνουν όλα.
Η φρακαρισμένη παραλιακή, η συζήτηση για τις διακοπές που σκαρφαλώνει στα charts ,τα μίνι κοριτσίστικα φορέματα που φέτος είναι και διάφανα.
Αν μάλιστα δεν είσαι σίγουρος αν το αεράκι που σε δροσίζει είναι βαρδάρης ή νοτιάς δες τα προς τα που ανασηκώνονται και θα καταλάβεις αμέσως προς ποια κατεύθυνση πνέουν οι άνεμοι...

Σύντομα ξεκινάνε και οι μεγάλες συναυλίες του καλοκαιριού.
Ευκαιρία λοιπόν να ξεμείνουμε από εισιτήρια και να σκαρφαλώσουμε τοίχους και φράχτες για να τις παρακολουθήσουμε. Και αν τα διαζωματα έχουν πυρώσει από τη ζέστη ,οι μπύρες και αγκαλιές θα μας επαναφέρουν στη σωστή θερμοκρασία και τα χαμόγελα μας στα μαυρισμένα μας πρόσωπα θα είναι ακόμα πιο λαμπερά απ το αστραφτερό λευκό του Skip

Μεσούντος του θέρους λοιπόν,ο nanakos μας βάζει πάλι σε μπελάδες

Οι εξετάσεις κουλεμανσόν πλησιάζουν και εγώ που αυτό το καλοκαίρι υπολόγιζα για μοναδικό μου εχθρό την κυτταρίτιδα, πρέπει να πέσω με τα μούτρα στο διάβασμα και να απαντάω σε ερωτήσεις τύπου

ΕΡΩΤΗΣΗ 8 - Κατηγορία: Μάρα Μεϊμαρίδη

Πάσχω από μια σπάνια κατάρα:

(α) πρέπει να κοιμάμαι στο πατάρι, μέσα σε διπλοκλειδωμένη και με ξόρκια διαβασμένη βαλίτσα αλλιώς θα πεθάνω.
(β) κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή μιλάω χρησιμοποιώντας μόνο στίχους από τραγούδια του Καρβέλα αλλιώς θα πεθάνω.
(γ) πρέπει ανά 2 ώρες να τρώω ένα cheeseburger αλλιώς θα πεθάνω.
(δ) Άλλο. Τί όμως?

Αυτή τη φορά όμως θα του την φέρω.
Είμαι τόσο προπονημένη από το περιοδικό, που ακόμα και γω η θεά της γαϊδουρινής υπομονής και του ακίνητου βλέμματου, λίγο λείπει να βγω στο παράθυρο του περιοδικού και να αρχίσω να φωνάζω « Εδώ Πολυτεχνείου, εδώ Πολυτεχνείου» και του χρόνου στις 17 Νοέμβρη να γιορτάζουμε άλλα κι άλλα....
Στις κουλεμανσόν θα κωλώσω?

Άσε που πάλι θα μου βάλει κανένα 77% και θα μου πει ότι οι ατάκες μου τον γυρίζουν πίσω στα « Κουφώματα » του Ζουγανέλη...
Για να του χαρίσω λοιπόν το τελειωτικό χτύπημα και να είμαι και προπονημένη πήγα το βράδυ του σαββάτου και παρακολούθησα όλο το πρόγραμμα της Πύλης Αξιού.

Και ήταν όλοι τόσο σαρωτικά αστείοι που καλά θα κάνετε να τους παρακολουθήσετε γιατί όλο και κάποιος nanakos θα περιμένει στη γωνία

mind the gap

2008-05-26T12:31:00.002+03:00

«οι συζητήσεις μας άρχισαν να γίνονται πολύ κλισέ τελευταία» μου είπε η Βάσω στο τέλος της συνομιλίας μας
Κλείσαμε πανικόβλητες το τηλέφωνο μήπως το κλισέ αρχίσει να εξαπλώνεται και παραπέρα, και άντε να το μαζέψεις που ψάχνει ευκαιρία να κάνει τη ζωή σου ,τη μέρα της μαρμότας
Συμφωνήσαμε να πιούμε καφέ χωρίς να μας χωρίζουν ασύρματα ή ενσύρματα τηλέφωνα που συνήθως όταν χρησιμοποιηθούν για πάνω από δύο λεπτά και ειδικά ανάμεσα σε φίλες καταλήγουν σε ατέλειωτη γκρίνια
Παλιότερα πίναμε κλεφτούς καφέδες περιμένοντας την σειρά μας στο κομμωτήριο, ή κουτσομπολεύαμε την ώρα που αλλάζαμε ρούχα στα αποδυτήρια του γυμναστηρίου.
Γιατί αν μπαίναμε μέσα στην αίθουσα κοβόταν και ο βήχας και η μαγκιά από το ζόρι..
Κατά καιρούς σκεφτήκαμε και το ενδεχόμενο να δουλέψουμε στην ίδια επιχείρηση, αλλά με την κρίση που περνάνε τα media θα ήταν κρίμα να βρισκόμασταν στην ίδια ( απολυμένη) θέση , και είπαμε να μετριάσουμε τον κίνδυνο
Στις συνεντεύξεις τύπου ,δεν μπορούσαμε να φωνάζουμε και έτσι δεν ξαναπήγαμε , άσε που συνήθως γίνονται σε ώρα δουλειάς και δεν συμφέρει γιατί σε τρώνε και οι τύψεις.
Όταν πάλι κάναμε βόλτες στα μαγαζιά , πηγαίνοντας σε κάποια από τις υποχρεώσεις μας δεν λέγαμε και πολλά.
Ισχυρίζεται πως περπατάω σαν υπνωτισμένη και πως εκεί που με βλέπεις να κοιτάω μια βιτρίνα, ξαφνικά διακτινίζομαι στο ταμείο του μαγαζιού, αφού μια μαγική δύνη με ρουφάει πρώτα μέσα.
Αλλά εγώ δεν το επιβεβαιώνω.
Άσε που η ύπνωση μάλλον δεν μου επιτρέπει να θυμάμαι και πολλά ..

Το σκεφτήκαμε και αποφασίσαμε να συναντηθούμε στο κενό ανάμεσα στις δύο δουλειές μου, αν συμπίπτει με το κενό ανάμεσα στις δικές της δύο δουλειές

it 's alive!

2008-05-23T12:58:00.002+03:00

της Καλομοίρας

2008-05-21T13:02:00.002+03:00

Χθες, μάλλον με πείραξαν τα 2 ½ κιλά κεράσια που από την πείνα κατάπινα με τα κουκούτσια, γιατί αλλιώς δεν εξηγείται το όνειρο που είδα αργότερα

Είχα, λέει πάει στο σούπερ μάρκετ να πάρω άπαχο κρέας για το σάντουιτς που τρώω μετά τη γυμναστική, και βρισκόμουν μπροστά απ τα ψυγεία των αλλαντικών.

Τσέκαρα τα λιπαρά από ένα μπούτι γυμνασμένου γύπα, όταν μέσα από μια συσκευασία Εν Ελλάδι, που μάλιστα είχε μουσική ( η συσκευασία) ,σαν αυτές τις χριστουγεννιάτικες και τις κάρτες γενεθλίων , ξεπήδησε η γαλοπούλα που τραγουδούσε στους προκριματικούς της Eurovision το τραγούδι της Ιρλανδίας.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και θεώρησα κάπως παράξενο, δεν ήταν τόσο ότι έμοιαζε στον Παρτσαλάκη, αλλά ότι μιλούσε με τη φωνή του Johnny Logan
Μου είπε ότι ,ούτε ο παραδοσιακός χορός των νησιών Σαμόα , ούτε η drug queen κατάφεραν να της εξασφαλίσουν την πρόκριση στον τελικό του Σαββάτου , όπως την είχε διαβεβαιώσει ο στυλίστας της
Την παρηγόρησα και της είπα ότι μάλλον η εποχή της είναι τα Χριστούγεννα και ότι τότε θα ταν πραγματικά βασίλισσα και της θύμισα τι τραβάνε τα καημένα τα κοτόπουλα στα KFC και κάπως απάλυνα τον πόνο της

Όταν έφτασα στο γραφείο ανακοίνωσα ότι μου άρεσε το τσιφτετέλι της Αρμενίας,
Δεν ξέρω αν είναι το DNA μου που αναγνωρίζει στον ρυθμό τα κατάλοιπα των 400 χρόνων σκλαβιάς, ή που τόσα χρόνια ,επειδή δεν μπορώ την ορθοστασία ,προτιμούσα τα μπουζούκια από τα club

Η αρχισυντάκτρια, μου ανακοίνωσε πως ως περιοδικό έπρεπε να έχουμε κοινή γραμμή και πως επειδή προτιμάει το τραγούδι του Ισραήλ καλά θα κάναμε να προετοιμαζόμασταν για το παράρτημα της επιχείρησης στο Τελ Αβίβ.

Της είπα ότι δεν είναι ομάδα μπάσκετ αυτή που έχει και ότι ο Άρης έχει ανάγκη τη στήριξή μας και δεν μπορούσα να ακολουθήσω

T.G.I.F

2008-05-16T12:45:00.007+03:00

Για να αποφύγω την ίδια διαδρομή μέχρι τη δουλειά, μπήκα στα κάθετα και παράλληλα στενά της Τσιμισκή που σχεδόν μετά την Βενιζέλου μετονομάζεται σε Πολυτεχνείου

Διασχίζοντας την Βίκτορος Ουγκώ και την Λέοντος Σοφού αισθάνθηκα κάπως καλύτερος άνθρωπος.
Είναι οι μυρωδιές που αναδύουν τα στενά του παλιού εμπορικού κέντρου και μπορούν να σε κάνουν σχεδόν να φανταστείς, πώς φόρτωναν τα κάρα οι μικρολιανέμποροι για να διανύσουν καντούνια και στενά ,φτάνοντας σε μαγαζιά και χαμόσπιτα

Σε αυτά τα στενά τα αγόρια θα σφυρίζουν για πάντα, στα κορίτσια που περνάνε.
Όχι βέβαια όπως στη Μοδιάνο που ο ανώτατος τίτλος τιμής είναι «ζαργάνα» .
Άλλωστε στα στενά πουλάνε χρώματα και σιδηρικά . Πως να εμπνευστείς από τα βερνίκια και τα μπουλόνια για να τις φλερτάρεις?

Το εκτυφλωτικό φούξια των νυχιών μου με επανέφερε στην πραγματικότητα.
Είχα προηγουμένως προσπαθήσει κουνώντας τα επίμονα να τυφλώσω τον ταμία της Εμπορικής για να γράψει μεγαλύτερο ποσό στην απόδειξη κατάθεσης, αλλά δεν τα κατάφερα.

Η κοπέλα με την καμπαρντίνα που πέρασε δίπλα μου με έκανε να γελάσω. Θυμήθηκα τον Δημήτρη να μου λέει το κλασσικό αστείο της δουλειάς,ότι ζει για τη στιγμή που θα ανοίξω την καμπαρντίνα και δεν θα φοράω τίποτα από μέσα. Του είπα ότι εκείνος μπορεί να ζήσει ,αλλά ο μπαμπάς μου δεν θα τα καταφέρει...

Στις αφίσες της Πολιτείας η Πέγκυ Ζήνα ζει το απόλυτο όνειρο να πιάνεται χέρι χέρι με τον ευτυχή μέλλοντα πατέρα Σάκη Ρουβά.
Και είναι σίγουρο πως μέσα της θα σκέφτεται πως γι αυτήν και μόνο τη στιγμή μπορεί να άξιζαν οι πίκρες της δουλειάς και η ταπείνωση που κατάπινε όταν τραγουδούσε « Αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι»
Στο κάτω κάτω τώρα μπορεί τώρα περήφανη να τραγουδάει « Αν πας με άλλη θα σου κάψω το Cavali»

Έφτασα στην δουλειά και άρχισα να πετάω τις τάπες στα βαρέλια μέχρι να ωριμάσει το Jack Daniels , ή έστω να φτάσει το σαββατοκύριακο

υγ άκου να δεις!

Got (not) an one way ticket to the blues

2008-05-13T14:29:00.003+03:00

Η Τρίτη και 13 υποτίθεται ότι είναι η γρουσούζικη, αλλά εμένα τη Δευτέρα και 12 με έγραψαν για δεύτερη φορά στο λεωφορείο χωρίς εισιτήριο...

Προσπαθούσα να ισορροπήσω ανάμεσα σε μια έγκυο και τις 3 μου τσάντες για να βάλω τα κέρματα μέσα στην σχισμή, όταν φρέναρε ο οδηγός και προσπάθησα να πιαστώ από το περουκίνι του διπλανού κυρίου για να μη πέσω.
Η ελέγκτρια έκρινε πως δεν είχα σκοπό να πληρώσω , παρά τις διαβεβαιώσεις μου ότι τα ψιλά δεν τα κρατούσα στο χέρι για να παίξω pac man , μια και δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά στο λεωφορείο, και δεν μου επέτρεψε να κόψω εισιτήριο.

Την πρώτη φορά που μου συνέβη πριν σχεδόν 4 χρόνια ο παιδικός μου φίλος , ο Κώστας, μου ζήτησε την κλίση για να την κορνιζώσει , γιατί «δεν θα ξανάβρισκε εύκολα άνθρωπο που να χει καταφέρει αντί για 60λεπτά να πληρώσει 30 ευρώ» και «πολύ χαίρομαι Χριστίνα μου ,που έχω φίλες σαν και σένα και θα τα ζήσω όλα τα παράξενα»
Θα τον χαστούκιζα αν και κολακεύτηκα με το σχόλιο ,αλλά δεν είπα κουβέντα γιατί κατα βάθος είμαι δίκαιη και ξέρω ότι μου το χρωστούσε από τα νηπιαγωγεία που με φοβόταν και του φερνα το τραπεζάκι του κολατσιού στο κεφάλι και του βγαινε φάλτσο το «αχ κουνελάκι, κουνελάκι, ξύλο που θα το φας».
Έτσι βρήκε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να με εκδικηθεί.

Σκέφτηκα να του στείλω και την δεύτερη κλίση με αφιέρωση ,αλλά φοβάμαι ότι θα την επανεκτυπώσει και θα την κυκλοφορήσει σε φειγ –βολάν με τη φωτογραφία μου, γιατί το τραπεζάκι του νηπιαγωγείου δεν ήταν και τόσο ελαφρύ και όσο να πεις ο ανδρικός εγωισμός δεν το σηκώνει...

Παραλείπω το κομμάτι της χθεσινής εμπειρίας γιατί είναι πολύ ταπεινωτικό και μόλις ξεμπέρδεψα με την μεταγεννέθλια κατάθλιψη ,μην έχουμε κι άλλα...
Άσε που θα πάω και στην Τάνια Τσανακλίδου το βράδι ,που εμφανίζεται στον Μύλο κάθε Τρίτη και Τετάρτη,έ και δεν είναι και τόσο ατελείωτη αυτή η κατάθλιψη βρε αδερφέ, πρέπει να κάνω και γω τα κουμάντα μου

Την Παρασκευή και το Σάββατο εμφανίζονται στον ίδιο χώρο και οι Ονειράμα

Το μόνο που θα θελα να ξερα είναι ποιος γυναικοκαμμενος διαλέγει τις γκόμενε-ελεγκτές στα λεωφορεία.
Και άντε και τις διάλεξε, δεν τις περνάει ένα-δύο «χεράκια» πρώτα να τους φύγουν και τα νεύρα?

gia to http://autographcollectors.blogspot.com/

2008-05-09T15:16:00.001+03:00

swearing in the rain

2008-05-07T12:07:00.007+03:00

Ο καιρός εξακολουθεί να είναι μουντός.
Το πρωί βγήκα από το σπίτι και άρχισα να κλωτσάω τη βροχή από τα μόνιμα πρωινά νεύρα , αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να βρέξω τα παπούτσια μου, ενώ σκεφτόμουν ποιος να ναι αυτός ο μαλάκας που έγραψε το singing in the rain και δεν σκέφτηκε να το κάνει swearing in the rain που μου κάνει πιο λογικό.
Συνέχισα με τα πόδια ,χωρίς ταξί, μια και σήμερα φέρθηκα πιο συνετά και φόρεσα κάτι πιο κλειστό, μπας και το γλυτώσω το συνάχι που μου την έχει στημένη να με εκδικηθεί που όλο το χειμώνα τον πέρασα αγνοώντας καλσόν και κάλτσες
Παρ όλα αυτά στα φανάρια με κοιτούσε ένας μπερμπάντης ηλικιωμένος κύριος , που ακόμα μάλλον το λέει η ψυχή του, και δεν ξέρω και γω πως κρατήθηκα και δεν τον ρώτησα, « με κοιτάτε γιατί μοιάζω στην εγγονούλα σας, ε?»
Αλλά μετά σκέφτηκα ότι έδωσα μια ακόμα χαρά στους απόμαχους της ζωής, που πόσες τους μένουν ακόμα, και αισθάνθηκα τον πρωινό μου αλτρουισμό να με επιβραβεύει που τιμώ την τρίτη ηλικία.

Ήταν η δεύτερη φορά που κρατήθηκα . Η πρώτη φορά που ξάφνιασα τον εαυτό μου με αυτο-επιβάλλον ήταν το βράδυ του Σαββάτο. Μια και η συναυλία της Kylie μου πέφτει μακριά , είπα να την ανταλλάξω με μια βραδιά στον Βοσκόπουλο

Εγώ δεν έχω τίποτα προσωπικό με τα παρτσακλά. Αλλά το παρτσακλό της διπλανής παρέας το παράκανε...

Ήρθε με τον χορηγό και κάθισαν περιμένοντας για καμιά ώρα την παρέα τους
Ενώ ήταν οι δυό τους , τόσο γραμμένο που τον είχε τον μαλάκα που ήταν και περήφανος, έπαιζε όλο το βράδυ με το κινητό της. και ξαφνικά το παρατούσε και άρχιζε να φιλάει τον γκόμενο τύπου «είσαι ο θεός μου που με βγάζεις και με συναρπάζεις και με κοπανάς στα βράχια» ,και μετά ξανά το κινητό και δώστου πάλι η μαλαστούπα ( συγνώμη για την έκφραση, είναι τόσο γλαφυρή) , και ήθελα να της φωνάξω « πόσα θες να σου δώσω να σταματήσεις να τον μουλιάζεις τον χριστιανό».
Αλλά κι αυτός τα θελε και τα πάθαινε γιατί έκανε τον άνετο και όταν αυτή σηκωνόταν για χίλιους δύο λόγους, ήταν μάγκας αρκετά και της έδινε και μια στον κώλο, που κακά τα ψέματα ,ήταν αχλαδωτός....

Κατά τ άλλα οι πρώτες αφίσες της Πολυτεχνείου με πληροφορούν ότι η Τσανακλίδου διάλεξε τον Μύλο για να φωνάζει από δω στη μαμά της ότι γερνάει ,και στις δεύτερες ότι ο Καπουτζίδης και η Μακρυπούλια αν είναι τυχεροί μαζί θα γεράσουν, αφού κανείς δεν θα θέλει να τους δει στα μάτια του, τόσο που τους έχει φάει στη μάπα και στο παρά πέντε θα βρουν κάποιον να τους φέρνει ένα τσάι στη δύσκολη ώρα

Και τώρα που είπα τσάι , πάω να πιω και γω ένα γιατί μάλλον δεν τη γλυτώνω

32 ( να ναι οι ώρες σου)

2008-05-03T00:06:00.001+03:00

Γεννήθηκε σε ένα χωριό Δευτέρα μεσημέρι

μόλις την είδε τρόμαξε –σκιάχτηκε- η δόλια μάνα

αγόρι περιμένανε κι έσκασε το χαμπέρι

πως το μωρό ήταν θηλυκό και με μαλλί αφάνα!

Και τι να πει στον Κύρη της να τον παρηγορήσει

Πως τα κορίτσια είναι καλά; Πως έχουν σκέρτσο; Νάζι;

Αυτή μόλις γεννήθηκε για να τους χαιρετίσει

κατούραγε όπου έβρισκε κι άρχισε να φωνάζει

Τέτοιο παράξενο μωρό, τόσο κακοβαλμένο

ποτέ δεν είχαν ξαναδεί μέσα στο μαιευτήριο

Αφού –σκέψου- στο θάλαμο που το 'χαν –το καημένο-

αν ήθελε κάποιος να μπει πλήρωνε εισιτήριο…

Όμως τα χρόνια πέρασαν φύγαν' σαν τον αέρα

Και το μωρό μεγάλωνε γινόταν κοριτσάκι

Κι ήτανε τόσο έξυπνο που -άκου εκεί- μια μέρα

Κόντεψε να το ρίξουνε για κούτσουρο στο τζάκι…

Δεν πήγε παιδικό σταθμό, μεγάλωνε στο σπίτι

-ντρεπόταν λίγο η μαμά να το κυκλοφορήσει-

κι όταν –σπανίως- στη γειτονιά κάποτε έσκαγε μύτη

τα άλλα παιδιά θαυμάζανε το χιούμορ που έχει η φύση…

Μα εκείνη αδιάφορη συνέχιζε το δρόμο

-αυτόν που η μοίρα όρισε πως πρέπει να βαδίσει-

τι κι αν μόλις τη βλέπανε οι άλλοι νιώθαν' τρόμο;

Αυτή το ήξερε καλά. Μια μέρα θα κερδίσει…

Κι όταν μεγάλωσε πολύ και έγινε κοπέλα

Έξαφνα -ω! Του θαύματος- ξυπνά ένα μεσημέρι

-γιατί εκτός από άσχημη ήτανε και τεμπέλα-

(Αυτό που τώρα θα σας πω κανένας δεν το ξέρει)

Ξυπνάει λοιπόν, τεντώνεται, αδειάζει το ιγμόρειο

Και μέσα από τη μύτη της πετάγεται ένα τζίνι

Της λέει: Έχεις μια ευχή. –Να βγω απ' το περιθώριο!

Χωρίς μια σκέψη δεύτερη του απαντά εκείνη

Κι αμέσως όλα άλλαξαν. Ομόρφυνε; Δεν ξέρω

Μα όλοι στη γειτονιά, παντού, την είδαν με άλλο μάτι

Κι όλοι αυτοί που μέχρι χθες τη λέγανε Αστέρω

Θέλαν' να πάνε σαν τρελοί μαζί της στο κρεβάτι

Πήγε στο ραδιόφωνο –ξεκίνησε καριέρα-

Πήρε πτυχίο, της δώσανε δικιά της εκπομπή

Και να το θυμηθείτε εσείς σίγουρα κάποια μέρα

Θα φιγουράρει στην κορφή –πάνω- της AGB

Στις τρεις του Μάη, άνοιξη, τον περασμένο αιώνα

Τότε που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι

Γεννήθηκε ένα μωρό που το 'παν τσαπερδόνα

Σε αυτήν χαρίζω σήμερα αυτό το μακρινάρι…

έχω γενέθλια

υγ και φυσικά νεύρα

στίχοι : stixakias (του το ζήτησα για δώρο εδώ και μέρες)

Entzo

2008-04-29T13:49:00.002+03:00

Το τελευταίο τετραήμερο ,ήτοι Πάσχα, το πέρασα βλέποντας ό,τι είχε stock σε CSI το Filmnet 3.
Δεν ξέρω αν φταίει το πολύ φαί αλλά στον τελευταίο φόνο πρωταγωνιστούσε ένα αρνί κι κάτι κακοποιοί που ήταν ντυμένοι χασάπηδες ή δάσκαλοι του Κουνγκ Φου , θα σας γελάσω, γιατί στο τέλος το έγκλημα εξιχνιάστηκε και έτσι δεν έδωσα και πολύ βάση, άσε που τελικά διέφυγαν με ένα ταχύπλοο σε σχήμα τσουρέκι
Το βράδυ της Ανάστασης ξύπνησε μέσα μου «ο δολοφόνος με την ομπρέλα», αλλά οι γιαγιάδες με τις λαμπάδες που είχα γύρω μου και προσπαθούσαν να μου καψαλίσουν το μαλλί είχαν ήδη καταρράχτη και έτσι η δόξα δεν θα ήταν όλη δική μου....

Άσε που χθες κόντεψα να τυφλωθώ , από μια τυχαία βόλτα για καφέ στο Sea View στο Sani Resort , όταν υπολόγισα ότι για να ντυθούν οι διπλανοί πρέπει να είχαν σκοτώσει 5-6 αλιγάτορες, αν βάλω παπούτσια, ζώνες, παλτό και θήκη κινητού.
Περίμενα να ακούσω και το soundtrack του « κροκοδειλάκια » στο ring tone για να βεβαιωθώ, αλλά με πρόλαβε η Άνετα Μαρμαρινού και η τύφλωση παραλίγο να εξελιχθεί σε εγκεφαλικό.
Το βράδυ χρειάστηκαν δύο ολόκληρες ώρες συντροφιάς με τους κοιλιακούς του Matthew McConaughey στο Fools Gold για να ξεπεράσω το σοκ, και να αξίζουν οι δύο ώρες που πέρασα τρώγοντας ποπ κορν , αν εξαιρέσω το νέο trailer του Indiana Jones

Κατεβαίνοντας στη δουλειά μου ρθε και μια ξαφνική όρεξη για τάβλι βλέποντας την αφίσα της Πύλης Αξιού που διαφημίζει το νέο σχήμα Παπακωσταντίνου, Ζουγανέλη, Μπουλά, και Σταρόβα , αλλά δεν έχω βελτιώσει ακόμα την τεχνική μου στο «φεύγα» και πάντα το χάνω διπλό

Πάω να πιω μια ακόμα κούπα ελληνικό με γεύση μαστίχα .
Η πρώτη κόλλησε στον εγκέφαλό μου για να βουλώσει την τρύπα που μου άφησαν όλα τα μηνύματα τύπου
«Να σαι θερμή σαν το κόκκινο των αυγών
Γλυκιά σαν το τσουρέκι
Εκρηκτική σαν πυροτέχνημα
Και να χεις καλύτερη τύχη από το αρνί» και σκέφτομαι τι πολιτισμένη απάντηση θα εύρισκε για να ανταποδώσει τις ευχές ο Αθανάσιος Διάκος που μάλλον όταν του τις έστελναν δεν φαίνεται και να τις πολύ πίστευαν

Για το τέλος σας αφήνω με ένα Quiz

Από το Σάββατο το nick name μου από tsaperdona θα αλλάξει σε Entzo

Από που να βγαίνει άραγε....?

atitlo

2008-04-23T10:09:00.002+02:00

Είναι Μεγάλη Τετάρτη ,προς το παρόν η πόλη δεν δείχνει σημάδια εγκατάλειψης , ο περιφερειακός παραμένει καθησυχαστικά μποτιλιαρισμένος και κατά μήκος του δρόμου ο Νότης Σφακιανάκης με πληροφορεί ότι μάλλον αυτή τη φορά στην πίστα θα χορεύει ζωναράδικο αν κρίνω από την αφίσα που κυκλοφόρησε και για κάποιο λόγο πιάνεται με την Αποστολία Ζώη, όπως όταν παίζαμε «ζητούμε πόλεμο και εμείς ειρήνη» αλλά τα χέρια τους είναι κάπως σαν σταυρωτά .

Εκτός αν ,με την άλλη αφίσα που είναι μόνος και έχει τα χέρια του ανοιχτά ,εννοεί πως αν και φέτος δεν καταφέρει να γεμίσει το μαγαζί θα την αλλάξει την καριέρα και θα φάει τη θέση του Χριστό στο λόφο του Κορκοβάντο στο Ρίο Ντε Τζανέιρο
Που καθόλου δεν θα μου φανεί περίεργο, αν θυμηθώ ότι το πετούσε το υπονοούμενο όταν τραγουδούσε «Αγάλματα, να γινόμασταν αγάλματα……»

Όλα αυτά δεν θα τα λεγα αν η χθεσινή επίσκεψη στο κομμωτήριο δεν είχε σαν αποτέλεσμα αυτό το κόκκινο της βουργουνδίας..
Ή της Βουλγάρας, δεν είμαι και σίγουρη.
Αλλά μια και το χω και δεν το βλέπω να αλλάζει σύντομα δράττομαι της ευκαιρίας και του εκνευρισμού μου να δω τα πράγματα με άλλο μάτι.
Το μαυρισμένο…

Βέβαια αυτό που σκέφτομαι είναι να πείσω τον κομμωτή μου να περάσει από το παλατάκι την ώρα που θα τελειώνει το Άρης-Πάοκ, όπου ο Πάοκ κινδυνεύει να πέσει κατηγορία.
Αν λοιπόν όντως πέσει κατηγορία και συμβεί να βρίσκεται εκεί τη σωστή ώρα ,ίσως πέσει κι αυτός «κατά λάθος» σε κανένα εκνευρισμένο οπαδό ,κι έτσι η υπόθεσή μου θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.

Μετά το βράδυ που θα καίγεται το Χαριλάου με το πλέι- όφ Άρη –Παναθηναϊκού , εγώ θα πλάθω τσουρέκια για την εκπομπή και μέσα μου κρυφά θα εύχομαι να κερδίσει ο Παναθηναϊκός αν και είμαι Άρης , γιατί κανονικά με τον Αλέξη θα τα έψηνα , αλλά εκείνος έτσι και δεν πήγαινε στο ματς πιο πολύ από τα τσουρέκια θα φούσκωνε, τόσο φανατικά που τον αγαπάει τον Άρη.

flush it

2008-04-21T10:24:00.007+02:00

-Εεεεε!
-Ααααα!!!

Τον διάλογο αυτόν πρόλαβα να κάνω με τον κύριο που μπούκαρε και επέμενε να αφήσει τα 24 σφηνάκια που τελικά «τον πιάνουν , βρε αδερφέ» στην τουαλέτα, που εγώ διάλεξα να επισκεφτώ το βράδυ του Σαββάτου στο Pollock ...

- Υπό κανονικές συνθήκες φροντίζω πάντα να κλειδώνω, κι ας θέλω απλώς να διορθώσω το κραγιόν μου. Το ίδιο έκανα μόλις έκλεισα πίσω μου την πόρτα ,που αν και διάφανη τη δύσκολη ώρα η αμμοβολή της θαμπώνει.
Βέβαια στις υπόλοιπες τουαλέτες διατηρώ πάντα την καχυποψία ότι κάποιος μπορεί να με βλέπει από την κρυφή κάμερα που θα χει σίγουρα εγκαταστήσει ,αδιάφορο αν είναι πίσω από τον καθρέφτη, ή μέσα στην τρύπα της τουαλέτας .
Μετά σκέφτομαι ότι αν αυτός ο κάποιος θέλει να δει αυτά που θέλει να δει, είναι αποφασισμένος.
Αφού λοιπόν η επόμενη στην οντισιόν είμαι εγώ, οφείλω να του χαμογελάσω.
.
Και μπορεί αυτό να θεωρείται το πληρωμένο table dance του ηδονοβλεψία , όμως αυτή τη φορά είχαμε και κοινό ,και ευτυχώς που δεν είχα προχωρήσεις στην εξέλιξη της πλοκής, γιατί το χειροκρότημα που θα αποσπούσα στο τέλος θα ταν θερμό......

Κανονικά έπρεπε να ταν μεγάλος ο εκνευρισμός μου. Πιθανώς δηλαδή αντανακλαστικά και να τον χαστούκιζα, που δεν του κοψε να χτυπήσει αλλά ευτυχώς φορούσα το κορμάκι μου κάτω από το παντελόνι και αν σκεφτείς ότι ακόμα δεν το είχα ξεκουμπώσει και συν τοις άλλοις στην παραλία με έχουν δει και με λιγότερα ρούχα, είπα να δώσω τόπο στην οργή..

Λίγο που τον είδα να ζορίζεται και θυμήθηκα πιο είναι το πιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο , εκτός από την σκέψη και τον ηλεκτρισμό....λίγο που είχε βάλει το χέρι μπροστά στο στόμα του είπα δόξα το θεώ που δεν με ξέρασε να χουμε κι άλλα.

Στο κάτω κάτω αυτός με είχε δει με το κορμάκι, ενώ εγώ τον είδα με τις στομαχικές διαταραχές....

Του έδωσα τις σωστές οδηγίες σώζοντας το επόμενο θύμα από ένδοξες στιγμές αμηχανίας και
και κατέβηκα ξανά στο τραπέζι που καθόμουν σίγουρη ότι όλο το μαγαζί γνώριζε την προτίμησή μου στα intimissimi.

Χρειάστηκε άλλη μια γύρα από το ποτό που έπινα για να συνέλθω από το στιγμιαίο σοκ , σίγουρη ότι κάποιο από τα τραπέζια του μαγαζιού κάρφωνε την πλάτη μου.

Όσο κι αν η φύση με προειδοποιούσε, η μόνη τουαλέτα που θα διόρθωνα το κραγιόν μου θα ήταν του σπιτιού μου....

υγ αφού έφτασες μέχρι εδώ άκου και αυτό

i got a meeting in the ladies room

downtown ( ο όρος χρησιμοποιείται κ-α-τ-α-χ-ρ-η-σ-τ-ι-κ-α)

2008-04-17T10:48:00.007+02:00

Γενικά διανύω μια ήρεμη περίοδο.
Αν εξαιρέσει κανείς τα χαστούκια που θέλω να δώσω σε όλο, ανεξαιρέτως, τον κόσμο που συναντώ , ενώ πηγαίνω με το ταξί στο περιοδικό.

Κι αυτό παροδικά μέχρι να πιω τον καφέ μου και για λίγο ο εκνευρισμός να μετατοπιστεί στον όγκο δουλειάς, ή τη πουτάνα ζωή που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους ρίχνει στα ξένα χέρια….

Είναι κι αυτός ο Καζαντζίδης στο ραδιόφωνο του ταξί και λίγο μπερδεύομαι, και με κάνει να αναρωτιέμαι αν είμαι beauty editor σε περιοδικό ή γκασταρμπάιντερ που πάει να υπογράψει το σύμφωνο προσέλκυσης εργατών.

Βέβαια αν περνάς απ τις καθέτους της Ίωνος Δραγούμη , δεν θα πάρεις σαφή απάντηση ειδικά αν το ταξί σταματήσει μπροστά στο μαγαζί με τους ντεμισέδες, ίδιο από το ’50 που το υπολογίζω να άνοιξε ,ή το άλλο που διαφημίζει περήφανα « ΣΕΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ» ,αλλά με την ήρεμη περίοδο που διανύω ,μπορεί εκεί ακριβώς να με πιάσει η νοσταλγία και να θέλω να συρρικνωθώ να χωθώ στα στενά και να πάρω απο το χέρι τη μαμά που με τραβάει να βρούμε υφάσματα και κουμπιά, και να δακρύσω αλλά όχι από τα γέλια, που τουλάχιστον θα μου ήταν και χρήσιμο το σεντόνι.

Το βράδυ τα ίδια στενά μεταμορφώνονται και κάπου εκεί στα καντούνια που έχουν απομείνει ανάμεσα σε εφορίες ,τράπεζες και νεοκλασσικά που οι κληρονόμοι τους δεν πρόλαβαν να «αξιοποιήσουν»ξεδιπλώνονται παρέες και απλώνονται τσίγκινα τραπεζάκια και ίσως κάπου εκεί να γράφεται ιστορία. Αλλά πάλι τι να το κάνεις αφού δεν είσαι ο κληρονόμος ? ( του νεοκλασσικού)

Αμέσως μετά , όταν από την κόρνα του από πίσω διαλύεται το σύννεφο μελοδραματισμού , εκνευρίζομαι με τον εαυτό μου που με αντιστοιχεί με ατάκες τέτοιου είδους ( την πουτάνα τη ζωή και τα ξένα χέρια )και προσπαθώ να δουλέψω με σκοπό να μου θυμίσω ότι είμαι μέρος της παραγωγικής διαδικασίας, ίσως και του star system της πόλης, και «τι μηδενιστικές σκέψεις είναι αυτές που κάνεις κούκλα μου, δεν πας να κλειστείς στα H & M που άνοιξαν στη θέση του Glou στην Αγίας Σοφίας, να βρεις τον εαυτό σου?»

Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να βρω τον εαυτό μου πολύ εύκολα και στα Ζάρα, αλλά μαζεύω τις κρεμάστρες με τα ρούχα που με ενδιαφέρουν ,και μέχρι να πάω στο δοκιμαστήριο και να θυμηθώ ,ότι ποτέ στην ζωή μου δεν έχω δοκιμάσει ρούχα πριν τα αγοράσω, μου φεύγει η διάθεση να τα πάρω. Και αυτό μου συμβαίνει σε όλα τα Ζάρα.
Τσεκαρισμένο

υγ so_ far με έκανες και κοκκίνισα με το ποστ που μου αφιέρωσες
όμως μην ανησυχείς. θα βάλω τόνους make up και δεν θα το καταλάβει κανείς!

conspiracy theories *

2008-04-13T23:02:00.005+02:00

* οι λιγοστές βρισιές του κειμένου είναι αφιερωμένες στον KKM

«Δυστυχής ή μίζερος μπορείς να είσαι όποτε κι αν το θελήσεις.

Κάνεις μια μίζερη και δυστυχισμένη σκέψη και το βασίλειο της απόλυτης απαξίωσης σε στέφει πολυχρονεμένο σουλτάνο του

Δεν χρειάζεται να παλέψεις,δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσεις.

Όμως μη μπερδεύεσαι . Ο μίζερος διαφέρει από τον δυστυχή . Γιατί η μιζέρια περικλύει την δυστυχία. Ενώ η δυστυχία δεν περιλαμβάνει την μιζέρια. Θα μπορούσαμε σχεδόν να ισχυριστούμε πως η μιζέρια είναι η εκτροπή της δυστυχίας. Ένα ακόμα βήμα μέσα στα σκατά…

Γιατί ο δυστυχής μπορεί να είναι δυστυχής με αξιοπρέπεια ,ενώ ο μίζερος μάλλον την έχει χάσει. Το δυστυχή τον λυπούνται , τον μίζερο τον οικτίρουν . Τον δυστυχή θες να τον βοηθήσεις, τον μίζερο να τον χαστουκίσεις….

Τι γίνεται όμως όταν επιχειρήσεις να κάνεις τον ευτυχισμένο? Ποιες δυνάμεις λειτουργούν ώστε να μπορέσεις να αγγίξεις την απόλυτη ευτυχία? Την κατάσταση εκείνη όπου το μυαλό γαληνεύει και παύει να σκέφτεται , όχι από απραγία αλλά από εσωτερική γαλήνη?»,

Με αυτές τις γελοίες και άσκοπες σκέψεις, με βρήκε το απόγευμα της κυριακής .Σηκώθηκα από τον καναπέ και έριξα μια μούντζα στον αέρα με προορισμό τη νοητή φιγούρα του Κοέλιο που με κοιτούσε να παραδίνομαι στους φιλοσοφικό στοχασμό.

Είπα και γω να δικαιολογήσω τις πολυετείς σπουδές μου στη φιλοσοφική και να δοκιμάσω την τύχη μου στην σύνθετη σκέψη…

Σκατά !

Έχω προ πολλού καταλήξει πως αν θέλω το καλό μου ,και κατ επέκταση το γενικό καλό,την συμπαντική αρμονία, θα πρεπε να πάψω να σκέφτομαι.

Σε μένα το ΄΄αποφασί-ζειν αυθορμήτως΄΄ είναι αξίωμα .Και μακράν αποδοτικότερο.

Άσε που αν κάτσω να σκεφτώ ,ώρες ολόκληρες, πάλι στο ίδιο συμπέρασμα θα καταλήξω. Σε αυτό της πρώτης σκέψης μου…

Αφέθηκα στην οικονομία χρόνου που μου προσφέρθηκε ενστικτωδώς και συνέχισα να σκέφτομαι τα πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητάς

Το βραδύ της Κυριακής έπρεπε να με βρει να διασκεδάζω

Για άλλη μια φορά ο Κοέλιο μου ήταν εντελώς άχρηστος

Το πρόβλημα ήταν μπροστά μου και θα πρεπε να το λύσω μόνη μου...

η αβάσταχτη ελαφρότητα του ειμαι -PART II

2008-04-09T11:22:00.003+02:00

Υπάρχουν πολλά που θα θελα να γράψω αλλά γαμώ την ατυχία μου και την επωνυμία μου , δεν θα το κάνω ποτέ
Έτσι και σεις θα χάσετε την ευκαιρία να μάθετε που συνάντησα για τελευταία φορά τον κλώνο του Τζώνυ Βαβούρα, που αν δεν είχα δει πρόσφατα την μεγαλοπρεπή του φαλάκρα σε μια ατυχή σκηνή στην Δρούζα, θα νόμιζα ότι τον έψησε ο Πυριόχος να δοκιμάσει επιτέλους τα Bergman Kord και απ την πολύ λαχτάρα ζήτησε από τους ειδικούς τη special limited edition περούκα –Μαντώ την εποχή της Eurovision.

Και μια και το πιασα το θέμα

Από το πρωί προσπαθώ να ξεπλύνω την ντροπή και να εξηγήσω στον Βασίλη οτι δεν ήμουν εγώ η παρουσιάστρια της TV 100 που πριν ένα ή δύο χρόνια ανακοινώνοντας τα τραγούδια της Eurovision είπα : και τώρα θα δούμε το τραγούδια της Μακεδονίας , εννοώντας το τραγούδι των Σκοπίων...
Εγώ! Που κάθε μεσημέρι εκφωνώ με την τέλεια προφορά μου το όνομα του Γκρούεφσκι στα ρεπορτάζ ειδήσεων.
Δεν ρωτάς και τη Μενούνος ?Που μεταξύ μας τελευταία το μόνο που με συνδέει μαζί της εκτός από το δυσδιάκριτο μεσογειακό ταμπεραμέντο και ,φυσικά , την λατρεία για τον Σάκη είναι το πρώτο συνθετικό του επιθέτου της. Μενού....

Παραθέτω μάλιστα αυτούσιο το ξεκαθάρισμα που έκανα όταν μου είπε ότι απ όσα διάβασε με μια ματιά στο blog μου ,το βρίσκει ανάλαφρο..........

το κειμενο αυτο ειναι γραμμένο για πλάκα

την οποία δεν έπιασες,.

αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, γιατί δεν είσαι μέσα στο κλίμα

απλώς σκέψου το σαν ένα σήριαλ με σκηνές από την καθημερινότητα. αυτή θα μπορούσε να ναι μια ωραία σκηνή από ένα κυριακάτικο ανέμελο απόγευμα που κάνεις χιούμορ με τους φίλους σου και λες μαλακίες..

από την άλλη τα blogs δεν είναι μόνο για διαμαρτυρίες για την οικολογική καταστροφή.

είναι κάτι που έχει συνέχεια, βασίζεται στον χαρακτήρα του συγγραφέα του, έχει θεματολογία και αμεσότητα

καταλαβαίνω τι λες.

ας πούμε όμως ότι αν ποτέ έγραφα κάτι , δεν θα χε τίτλο : Το Σκοπιανό-πριν και Μετά αλλά κάτι ποιο ανάλαφρο όπως

Εντοπίστε τον ,ξεγελάστε τον ,παγιδέυστε τον !

υγ η γυναικεία φύση αγαπητέ......

ΑΚΟΥΣ ΕΚΕΙ ΑΝΑΛΑΦΡΟ!!

ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ασπροι νανοι

2008-04-07T10:46:00.002+02:00

Επειδή το καμάκι δεν το βλέπω να παίρνει σύντομα τη ρεβάνς και επειδή με πιάνει και η άνοιξη και ούτε βλέπω να αναδεικνύεται η συνέπεια ,ως η μεγάλη αρετή μου ας αλλάξουμε θέμα...

Η τελευταία βδομάδα κύλησε με εκδηλώσεις όλων των ειδών.
Δύο γυρίσματα, ένα πάρτι γενεθλίων, μια πρεμιέρα, δύο νέα εστιατόρια και μαλακοί καναπέδες από φιλικά σπίτια συνετέλεσαν ώστε το τέλος του σαββατοκύριακου να βρει το συκώτι μου με υψηλά επίπεδα τρανσαμινάσης

Αποφάσισα την επόμενη φορά που θα να αυτοκτονήσω με αλκοόλ να το επιχειρήσω με κάτι λιγότερο παχυντικό από τζιν και λεμονάδα, γιατί που ξέρεις αν θα είναι πετυχημένη η προσπάθεια? Να χεις να απαλλαγείς από τον αυτοκτονικό ιδεασμό ,να χεις και τα περιττά κιλά, πολύ δεν πάει?

Χθες το απόγευμα στο Αχίλλειον πίναμε καφέ και ξεφυλλίζαμε το νέο τεύχος του Adore .
Η συζήτηση κατέληξε στη φετινή μόδα και αναλύαμε τα επικρατέστερα χρώματα. Είπα ότι το χρώμα που σιχαίνομαι ,είναι το ταμπά
-«Μα ποιο είναι επιτέλους το ταμπά »με ρώτησαν
Αφού κατάλαβα ότι δεν με καταλάβαιναν αποφάσισα να το εξηγήσω κάπως πιο περιγραφικά.
«θυμάσαι τη διαφήμιση, τυρί ρύζι καφέ γάλα, ταμπά.....?
Ε, αυτό.....

πρώτα ζουμε,μετά γραφουμε -part III

2008-04-03T10:25:00.001+02:00

Έχω αρκετό καιρό να πληρώσω ποτό σε βραδινή έξοδο

Στα περισσότερα μπαρ οι ιδιοκτήτες είναι φίλοι και συνήθως αρνούνται να χρεώσουν τα ποτά που πίνουμε δύο ή τρία κορίτσια ,άσε που μόνο κέρδος θα έχουν από μας.

Λίγο η κατανάλωση (σικ) που τους κάνουμε ,λίγο που σπάει το μάτι μέσα στο καψιμί ,και βλέπεις και καμιά γόβα να το, το ανταποδοτικό όφελος!

Γιατί που αλλιώς θα έβλεπε γυναίκα το μάτι τους, μέσα το σμήνος από άντρες που ευνοείται αυτό τον καιρό σε μπαρ και νυχτερινές εξόδους κι έχει πέσει σαν το δάκο στην ελιά?
Είναι η άνοιξη που συμπίπτει με την έναρξη της αναπαραγωγικής περιόδου, δεν ξέρω, αλλά πολλές φορές αναρωτιέμαι αν η πόλη βρίσκεται σε μόνιμο champions league που τελείωσε πριν κανένα μισάωρο, έτσι που εμφανίζονται όλοι μαζί.

Θα μου πεις δεν κάνει μεγάλο τζίρο το σφηνάκι, αλλά για σκέψου τι θα δείξει αύριο μεθαύριο το τεστ κοπώσεως αν πίνουμε όλα τα strawberry daiquiri και martini που προσγειώνονται από διάφορες κατευθύνσεις...

Και όχι τίποτα, να φοβάσαι και να σηκωθείς να πας να ανανεώσεις το κραγιόν σου ,μη σου μείνει στο χέρι το πλεκτό απ το ξήλωμα....

Ήταν Σάββατο βράδυ όταν αποφασίσαμε με τη Λίλα ,να πιούμε ένα ποτό στο Αχίλλειον

Είχαμε ήδη παραγγείλει το δεύτερο , όταν έπεσε το παλτό μου και έσκυψα να το μαζέψω
Δεν άργησα να σηκωθώ για να διαπιστώσω ότι ο τύπος απ την απέναντι μεριά της μπάρας που πριν λίγο μας είχε στείλει ένα σφηνάκι που με τα βίας ήπιαμε και μάλλον του χε δώσει αέρα, σχεδόν διακτινίζόταν προς το μέρος μας με το γνωστό ύφος, που έχω μάθει να αναγνωρίζω από μίλια μακριά…
Το γεγονός ότι καθόταν μόνος του επιβεβαίωνε τις δυσοίωνες σκέψεις….

Αν και σίγουρη ότι δεν ήμουν εγώ ο στόχος του άρχισα απότομα να μιλάω σε ένα από τα αγόρια της διπλανής παρέας. Είχαμε ήδη αναπτύξει, στενές επαφές, απ το πολύ στριμωξίδι . Τι ήταν μια συζήτηση?

Τη Λίλα την άφησα να τα βγάλει πέρα μόνη της γιατί έτσι θα ταν πιο εύκολο.
Άσε που θα της έπαιρνε με δυσκολία 2 λεπτά για να του εξηγήσει τους 1000+1 λόγους που δεν θα έβγαινε ποτέ μαζί του.

Πρόλαβα να της θυμίσω ότι οι λόγοι κανονικά είναι 1000, και να μην αποκλείει την πιθανότητα να μείνει ο μοναδικός άντρας πάνω στη γη που μετά από την ολοκληρωτική εξαφάνιση των φυσικών πόρων και του υδροφόρου ορίζοντα, θα έπρεπε μαζί του να ξαναπολλαπλασιάσει το ανθρώπινο είδος, αλλά ήταν και ή άτυχη μέρα του ,που η Λίλα ήταν απογοητευμένη από τους άντρες ,αν και οικολόγος ,και έτσι ακόμα ένα εμπόδιο ορθώθηκε ανάμεσά τους

Οι υποθέσεις μου επιβεβαιώθηκαν με τη ατάκα « έδώ και δύο χρόνια ,οι ματιές μας συναντιούνται» που άκουσα να της λέει, λίγο πριν εισπράξει το τελεσίδικο όχι και ο πύραυλος εδάφους –εδάφους επιστρέψει στη βάση του άπραγος

Αν και τώρα που το σκέφτομαι, όχι και τόσο άπραγος αφού την τέταρτη φορά που εξάσκησε την πρακτική πρώτα στέλνω σφηνάκι και μετά κάνω καμάκι, φαίνεται πως η μέθοδος πέτυχε

Το ελληνικό καμάκι δεν θα έπαιρνε ούτε και σήμερα τη ρεβάνς...

πιατσα πολυτεχνείου

2008-03-31T13:26:00.004+02:00

Δευτέρα 31/3/2008

Γενικά εγώ τις μετακομίσεις τις σιχαίνομαι
Ειδικά όταν πρέπει να μεταφέρω πράγματα και συναισθήματα
Για αυτό μάλλον και όταν εγκαθίσταμαι σε ένα χώρο δεν τον περιφρουρώ ούτε με γλαστράκια και φωτογραφίες, ούτε επενδύω σε γκρίζους τοίχους.
Να μην μου λείψει τίποτα όταν θα φύγω. Να μην καταλάβω ότι θα αφήσω κάτι πίσω μου

Σήμερα μετακομίσαμε στα νέα γραφεία του περιοδικού.
Στην Πολυτεχνείου.

Οι ευρωπαικές τουαλέτες επιτέλους αντικατέστησαν τις τούρκικες της εφημερίδας Μακεδονία ,κάνοντάς με να νιώθω ότι αποτίναξα από πάνω μου 400 χρόνια σκλαβιάς

Να ένας καλός λόγος για να βλέπω με καλύτερο μάτι τα σούρτα φέρτα της επαγγελματικής μου ζωής...

Από το πρωί έριξα τρεις φορές τον γενικό ,και κατέστρεψα και τον διακόπτη του μπάνιου. Όλοι μου φωνάζουν, αλλά τους υποσχέθηκα ότι μέχρι το μεσημέρι ,αν όλα πάνε καλά ,θα βελτιώσω το σκορ μου και θα γνωριστούμε και με τους ακριβώς από κάτω. Μετά την πτώση....

Αυτά με την μετακόμιση

Γενικά εγώ τις μετακομίσεις τις σιχαίνομαι.

Κυριακή 30/3/2008

Όταν βγήκα από το Shark για να δω το live των DeNiro ήμουν σίγουρη ότι ,εκτός από τα βρεγμένα μου τσιγάρα , άφησα για πάντα στον καναπέ του μαγαζιού το 1/10 της ακοής μου.

Επιβεβαιώθηκα μόλις 5 λεπτά αργότερα, όταν έβλεπα τον Μπούκλα και αναρωτιόμουν γιατί ανοιγοκλείνει το στόμα του και αν επρόκειτο για κάποια νέα μέθοδο Face Yoga, που τον υποχρεώνει διαρκώς να αυξάνει τις συσπάσεις στους μυς του προσώπου του και ταυτόχρονα να κοκκινίζει....

Κατάφερα να τον καταλάβω μόνο όταν με το στόμα του σχημάτισε τη λέξη φαί, γιατί είχα να φάω από το μεσημέρι
Κατέληξα ότι αυτό που μου στοίχισε την ακοή μου ήταν η πείνα και όχι τα decibel των υπέροχων Deniro

nanakos and the skordostoubi factory

2008-03-27T11:51:00.004+02:00

Επειδή πάλι ο Νανάκος λέει ό,τι να ναι παραθέτω επεξηγηματικό ποστ

Η ερώτηση «τι φοράς» έσκασε σα βόμβα στη θυρίδα του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου

Στην αρχή νόμιζα ότι επρόκειτο για μήνυμα του Λέννυ που από τα πολλά βασανιστήρια του αφεντικού του, από μεταλλαγμένο τσιουάουα σηκώθηκε στα δύο πόδια , και έστελνε μηνύματα.
Βέβαια ο Λέννυ είναι σκύλος και δεν θα ήξερε ότι σε αυτές τις διευθύνσεις είχε προγραμματίσει ο Νανάκος να στείλει ιούς...

Του απάντησα «φόρμα και ζακέτα με τα οποία μάλιστα κοιμόμουν, αν έχει σημασία » γιατί αρχικά νόμιζα ότι ο του σκοπός ήταν να με καλέσει σε κανένα πάρτι με θέμα « έλα όπως είσαι» αλλά οι ελπίδες μου χάθηκαν όταν με ρώτησε
«φοράς και χοντρή κάλτσα?»

«Ναι .Και πατίκια» ήρθε η απάντηση σαν καταπέλτης........

Τότε μου εξήγησε ότι η φίλη του η Τάσσα είχε κάνει σεξ στο facebook, και ότι από μια βαθιά ζήλια που έτρεφε για εκείνη - η Τάσσα είχε φάει περισσότερες ποικιλίες λουκάνικα , γεγονός που τσάκισε τον gourmant nanako-ένιωθε ανταγωνιστικά με κεινη.....

Μετέφερα την πληροφορία στον Μπούκλα που έκανε καφέ και μου απάντησε « κάνει ό,τι θες ,αλλά να μην λερώσεις» συμπληρώνοντας ότι έχουμε ραντεβού για φαγητό στις 3.....

Ο Νανάκος μου ζήτησε να πασαλειφτώ με σκορδαλιά, εγώ του είπα «πασαλείβομαι» αν και η σκορδαλιά δεν βγαίνει στο πλύσιμο ούτε οι 40 κατασκευαστές να συναντηθούν ,μετά εκείνος με ρώτησε « είναι καυτή η σκορδαλιά ?» του απάντησα « εμ, δεν είναι» και επειδή βαρέθηκα του είπα « ρε νανάκο τράβα να φας κανά γαλέο γιατί δεν βλέπω να χουμε καλά ξεμπερδέματα»

Μετά ξενέρωσε και αρχίσαμε να ανταλλάσσουμε τις συνηθισμένες μας φιλοφρονήσεις

Εγώ: to pairnw apofasi

Tha kataleiksw gria kai moni...

ade parigorise me, ti perimeneis?????

Νανάκος:

oxi agapi mou min stenaxwriesai

den 8a kataleikseis gria kai moni

sketi gria s' ena wraiotato girokomeio me polles alles gries

kai nosokomes

kai diavitologous

kai or8opedikous

kai toulaxiston 3 receptionist!

Εγώ :

ax wraia

tha xw kai alschaimer kai tha to xehnaw!

Αυτός:

paw na valw to magio mou kai na kolympisw sti pisina me ti skordalia!!

8a sou ferw vyssinada sto episkeptirio!

ημερολόγιο

2008-03-26T13:32:00.000+02:00

ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ

Κράτησα τις αποστάσεις από τη γευστική παράδοση της 25ης Μαρτίου τηρώντας το πρωτόκολλο που επιβάλλει σε δεσποινίδες αναπνοή δροσερή, το πολύ με υποψία δυόσμου ή μέντας, όμως η essence σκορδαλιάς, διάχυτη σε δρόμους και πλατείες ,με έριξε το βράδυ στον καναπέ με χαμηλή πίεση...

Είχα ήδη προσπαθήσει να γράψω κάτι, αλλά η μουσική υπόκρουση απ το χρυσό cd του Κραουνάκη με ταξίδευε μακριά από οθόνες και υπολογιστές.

Σκέφτηκα ότι είναι άδικο να χει Λαζόπουλο η τηλεόραση και εσύ να μην μπορείς να σταυρώσεις ούτε λέξη

ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ

Κανονική ζάλη η Τετάρτη που είναι σαν Δευτέρα.

Τόσο μπέρδεψε τους βιορυθμούς μου και μένα, που παραλίγο να σκάσω στον ταξιτζή, το φιλί που δίνω στον Μπούκλα όταν με αφήνει το πρωί στη δουλειά

Ευτυχώς με απέφυγε ,γιατί το φουξ κραγιόν –σύμμαχος στην πρωινή διάθεση- είναι και ανεξίτηλο, και θα χε αυτό από τη μια και κόκκινο από την άλλη, γιατί μετά το φιλί θα ακολουθούσε και χαστούκι

ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ

Μα για ποια με περάσατε??

Για τον Τζόσουα και την Μύριαμ????

greek buzuki

2008-03-23T23:02:00.003+02:00

«Τίποτα τίποτα δε μας σταματά
Θα πάμε στα μπουζούκια με τον τσαμπουκά»
σκέφτηκα ,και πήρα τηλέφωνο την Αγγέλα .

Πάω στοίχημα ότι είχε ξεχάσει, πως μου χε πει σε ανύποπτο χρόνο ότι αυτό το Σάββατο θα πήγαινε στην Τσαλιγοπούλου σε αντίθεση με μένα, που δύσκολα μου διαφεύγουν τέτοιες πληροφορίες και έτσι η Χριστίνα , όπως κι η Κύπρος, δεν ξεχνά ....

Δεν της ξανατηλεφώνησα για να μη της δώσω την ευκαιρία να μετανιώσει το γεγονός ότι θα βρισκόμασταν τελικά 12 άτομα σε τραπέζι για 8,και σε λιγότερο από 5 ώρες είχαμε στριμωχτεί –η Γωγώ, ο Μπούκλας κι εγώ – μαζί με τους υπόλοιπους.

Όταν χρησιμοποιώ τον όρο «στριμωχτεί» μη φανταστείς τίποτα φοβερό.

Ας πούμε ότι για να κάτσεις καλά στο τραπέζι το καλύτερο που θα χες να κάνεις θα ταν να διώξεις τους υπόλοιπους φίλους μόλις συμπληρώνονταν οι έξι πρώτοι, και φυσικά αν κάποιος ήταν πιο χοντρός καλύτερα να μην του επέτρεπες να κάτσει γιατί το μπούτι του θα σου λειπε μετά το τέλος της μουσικής παράστασης ,τόσο που θα το χες συνηθίσει κολλημένο πάνω σου όλο το βράδι....

Και μπορεί να καθόσουν λίγο πιο άνετα απ ό,τι μέσα στον μαγνητικό τομογράφο, αλλά καλύτερα θα ήταν να είχατε συνεννοηθεί με τους υπόλοιπους να μη φοράτε κολόνια, γιατί μετά την πρώτη ώρα που θα απέφευγες να επισκεφτείς την τουαλέτα ,για να μη σηκώσεις έναν έναν τους υπόλοιπους 11,θα απορούσες ποιος ήταν ο μαλάκας που τους είχε μιλήσει για την Narciso Rodrigeuz, αλλά ξέχασε να μιλήσει στους υπόλοιπους για το Rexona…

Φυσικά όλο το βράδυ δεν κάπνισα αποφεύγοντας τις περιττές κινήσεις, άσε που θα πρεπε να διαλέξω σε ποιανού το πρόσωπο θα φυσούσα τον καπνό και δεν το έβρισκα και πολύ σωστό ,αν σκεφτεί κανείς ότι ήδη τους ανέπνεα τον αέρα που τους απέμενε στην αεροστεγώς κλεισμένη αίθουσα του Μύλου

Μετά από αρκετή προσπάθεια και ενώ καθόμουν στα πόδια του Μπούκλα μέχρι να μου βρουν καρέκλα κατάφερα να στρίψω δεξιά το κεφάλι μου πάνω απ τον αριστερό του ώμο και, αποφεύγοντας με μαεστρία το κρεπαρισμένο μαλλί-κράνος της κυρίας που μου έκρυβε τη θέα, να εντοπίσω το μουσικό σχήμα , αν και μέχρι τότε είχα ήδη συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι δεν ήταν και απαραίτητο να τους βλέπω...

Τα ποτά πρέπει να ήταν καλά αν και δυσκολεύομαι να θυμηθώ αν έχασα το φως μου μέχρι την άλλη μέρα εξαιτίας τους ή όταν είδα το τελικό σύνολο του λογαριασμού.....

Αλλά τι σημασία έχουν οι λεπτομέρειες μπροστά στην ποιοτική διασκέδαση!

τεμπέλικες σκέψεις

2008-03-20T15:33:00.003+02:00

Μέρες σαν και τη σημερινή μου φαίνεται εντελώς περιττή η διαδοχική κίνηση –βάζω-τα-δυνατά- μου—και- με –όση- δύναμη- μου- απομένει –τραβάω- το -πάπλωμα- από -πάνω –μου.
Όχι πως δεν μου πέρασε η ιδέα να πάθω ένα μίνι κολικό ,ή έστω μια πρωινή αδιαθεσία, αλλά σκέφτηκα πως θα ταν καλύτερο να την κρατήσω κάβα για κανένα τριήμερο.
Πλησιάζει και η 25 Μαρτίου

Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη του μπάνιου και η εικόνα «it ain’t Jim beam»
μου θύμισε το χθεσινό φιλανθρωπικό κάλεσμα με guest star την Δέσποινα Ολυμπίου και τον Γιώργο Τεντζεράκη.
Γέλασα με τη σκέψη ότι ένα τεντζεράκι και ένα κανατάκι αποτελούν τα απαραίτητα κομμάτια για ένα πρώτης τάξεως σερβίτσιο.....

Αυτόματα ενισχύθηκαν οι κακιές ιδέες που μου δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της χθεσινής απεργίας και της απίθανης μέρας που πέρασα ήρεμη στο σπίτι
"Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά"σαν να μου φάνηκε ότι μου ψυθίρισε με συνωμοτικό ύφος το υποσυνείδητό μου

Έδιωξα τις τεμπέλικες σκέψεις παρά το γεγονός ότι η οικοκυρά μπορεί να ακούγεται εκ πρώτης σαν οικοσκευή ,αλλά στη συνέχεια κρύβει σοφά και δοκιμασμένα νοήματα....

Είπα να το φιλοσοφήσω αφού θα επέστρεφα κουρασμένη απο ένα moonlighting που σίγουρα θα με βοηθούασε να δω πιο καθαρά....

Βγήκα στο δρόμο χωρίς ομπρέλα

Ούτως ή άλλως είχα παραιτηθεί της ιδέας να με μεταφέρει με μαγικό τρόπο μέχρι τη δουλειά. Ο Αρναούτογλου μου το χε ξεκόψει από το προηγούμενο βράδυ. Μόνο βροχές.
Και πόσο δηλαδή να βοηθήσει το ρεύμα από διερχόμενα οχήματα? Το πολύ πολύ να μου σηκωνε λίγο την φούστα...
Παρ όλα αυτά φάνηκε γενναιόδωρο σε λασπόνερα που μου χάρισαν ένα έκτακτο πουά καλσόν

Δεν χρειάστηκαν περισσότερες ενδείξεις

Ο Γλόμπος του Κύρου Γρανάζη άναψε προειδοποιητικά.

Αυτή τη φορά χωρίς φαεινή ιδέα

This is a bad hair day, sweetheart

Πρώτα ζούμε μετά γράφουμε- Νο 2

2008-03-16T15:32:00.004+02:00

Είναι η παγκοσμιοποίηση που μετά τα Starbucks έφερε στην Ελλάδα τους καμακερούς γκόμενους , είναι που μπήκε η άνοιξη και μαζί της η αναπαραγωγική περίοδος?

Αδιάφορη η απάντηση.Γεγονός είναι ένα : Οι γκόμενοι στα μπαρ ξαφνικά την πέφτουν.

Καταρχήν και δημογραφικά να το δεις αυξήθηκε κατακόρυφα το τυχαίο δείγμα....
Μπαίνεις σε μπαρ και νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε καψιμί.

Κάνεις να πιεις ένα ποτό με τη φίλη σου, τζούπ, σου σκάει μύτη ο απέναντι που υποθέτει ότι είσαι μόνη στη ζωή-γιατί αλλιώς τι δουλειά έχεις με τη φίλη σου στο μπαρ Παρασκευή βράδυ?

«Έχεις το βλέμμα της μοναξιάς» μου είπε ένας καψιμιτζής την ώρα που κατάπινα μια χούφτα φιστίκια.
Πρόλαβα να πιω μια γουλιά ,γιατί μάλλον το βλέμμα του πνιγμένου θα ξεπατίκωνα ,αντί της μοναξιάς έτσι απότομα που εμφανίστηκε , μέχρι να τον ακούσω να λέει γεμάτος αυτοπεποίθηση –που μεταξύ μας, απορούσα που έβρισκε- ότι οι γυναίκες είμαστε μόνες γιατί αρκούμαστε στο λίγο

Ο γκόμενος- Φαίδωνας Γεωργίτσης- ήρθε τόσο ύπουλα και στρογγυλοκάθισε στο μπράτσο της πολυθρόνας που έμεινα να παρακολουθώ με περιέργεια την θεωρία που ανέλυε

Με λίγα λόγια μας είπε ότι ο σωστός άντρας δεν έπρεπε να λείπει αλλά να είναι παρών και «που είναι τώρα ο γκόμενός σου» και «είδες που σε άφησε μόνη και είναι αλλού»

Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι αμάν κάνω να βγω μόνη και αν δεν ήταν το jack pot συνέδριο του Πασόκ ο Μπούκλας δεν θα ξεκολλούσε από δίπλα μου, αλλά δεν φάνηκε πρόθυμος να με ακούσει.

Συνέχισε τη θεωρία του για τις γκόμενες που αρκούνται στο λίγο ( κατά τη γνώμη του) και γι αυτό δεν σταυρώνουν γκόμενο και όταν τόλμησε η φίλη μου κάτι να ρωτήσει πάνω στη διάλεξη « Μοναξιά ή Μετριότητα: Αίτια και Συνέπειες» που παρακολουθούσαμε με το έτσι –θέλω της είπε αποστομωτικά « θα με αφήσεις να τελειώσω. Εγώ δεν σε διέκοψα» ......

Σκέφτηκα ότι με τέτοιες ατάκες μόνο η Μαίρη Παναγιωταρά ίσως να συνέχιζε να τον ακούει ,και πάλι δεν έκοβα και το κεφάλι μου....

Ευχήθηκα να βρεθεί σύντομα η γκόμενα που θα έκοβε αέρα και μουστάκι στον σύγχρονο Φαίδωνα Γεωργίτση.Αν βελτίωνε τους τρόπους του, ίσως να του κοβε και καμιά βεντούζα αύριο μεθαύριο

Το ελληνικό καμάκι δεν θα έπαιρνε ούτε και σήμερα τη ρεβάνς.....

Άξιος!

2008-03-12T23:20:00.003+02:00

Η βδομάδα κυλάει σατανικά γρήγορα

Μια η Καθαρά Δευτέρα, μια η ημιβρώμικη Τετάρτη ( λόγω 3ωρης απεργίας )την ξεπετάξαμε.

Η Πέμπτη και η Παρασκευή δεν πιάνονται, άντε και καλή βδομάδα
( σας εύχομαι από τώρα για να μην αναγκαστώ να ανεβάσω κι άλλο κείμενο ώς τότε)

Εξακολουθούν να με εντυπωσιάζουν οι αναζητήσεις του google που καταλήγουν στο blog μου

Δηλαδή για να καταλάβω

Αυτοί που κάνουν google την φράση «κεφτεδάκια ΙΚΕΑ» ,τι σκατά περιμένουν να μάθουν παραπάνω?

Αν πέφτει το κόστος επειδή είναι συναρμολογούμενα ή σε πόσες μπουκιές τρώγονται?

Ή το «πώς καταλαβαίνω ότι μένω έγκυος»?

Ως προς το να κινήσεις τις διαδικασίες που θα σε καταστήσουν,δεν είχες πρόβλημα, βλέπω….

Αλλά για να το καταλάβεις, ούτε συζήτηση!

Έκανα το λάθος να τρώω μια λεμονάτη πατάτα φούρνου βλέποντας το ηλιοβασίλεμα.

Δεν μπορούσα να αποφασίσω τι ήταν ωραιότερο το ηλιοβασίλεμα ή η πατάτα ώσπου ανακάλυψα ότι ούτε το ένα φχαριστήθηκα ,ούτε το άλλο

Αν και τελικά νομίζω ότι κέρδισε η πατάτα .Στα σημεία.

Αποφάσισα λοιπόν τα ωραία να τα κάνω ένα ένα

Έχει νόημα αυτό που λέω. Φιλοσοφήστε το

Με ανησυχεί που σιγά σιγά την κάνετε από τα Blogs σας

Με προλάβατε και έχασα την ευκαιρία να σας αιφνιδιάσω

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΤΕ ΩΣ ΕΔΩ!

ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΑΣ ΟΥΤΕ ΩΣ ΤΗ ΜΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΑ ΣΗΜΕΡΑ!

πρώτα ζούμε ,μετά γράφουμε

2008-03-09T22:31:00.004+02:00

«Μπορώ να ανάψω το τσιγάρο μου» με ρώτησε ο κλώνος του Βασίλη Χατζηπαναγή, δείχνοντάς μου το τσιγάρο μου...

Έριξα μια ματιά, σίγουρη ότι κάπου τριγύρω στο μπαρ θα έβλεπα τον Πανούτσο ή τον Καρπετόπουλο, αλλά μάταια...

Ο τύπος που μου μιλούσε ήταν φτυστός ο Βάσια του ελληνικού ποδοσφαίρου, κι εγώ δεν έβλεπα ούτε ίχνος από σημαία του Ηρακλή

Προσφέρθηκα να του δώσω τον αναπτήρα, αλλά επέμεινε ότι ήθελε να ανάψει το τσιγάρο του από το δικό μου, και λίγο που με παρακολουθούσε η απέναντι παρέα, για να δει πως θα αντιδράσω στο αιφνιδιαστικό πέσιμο, έκανα την ντροπή ευγένεια , γιατί που να κολλήσει το φιλότιμο, και του έδωσα το τσιγάρο που κρατούσα, χωρίς να φανταστώ ότι εκτός από πιθανό αργό θάνατο, μου επεφύλασσε κι άλλες εκπλήξεις....

Η τελευταία φορά που είχα δει τον Χατζηπαναγή ήταν σε αφίσα στο εφηβικό δωμάτιο του παιδικού μου φίλου.

Παλιά Γριά ο Αντώνης τιμούσε το αθλητικό ιδεώδες και δεν κατέβαζε την φωτογραφία του ούτε και τώρα που τα διοικητικά της ομάδας λύνονταν ανάμεσα σε γαρύφαλλα και λα μινόρε....

«Μοντέλο είσαι» με ρώτησε ο Χατζηπαναγής και με έκανε να σκεφτώ ότι τέτοια πετυχημένη μπούκλα στο μαλλί είχα να δω από την εποχή της αποτυχημένης μου περμανάντ. Δύο χρόνια έκανα να το συνεφέρω το μαλλί μου με μάσκες και θεραπείες

«Καθηγήτρια» του απάντησα προσπαθώντας να τον αποθαρρύνω, για να ανακαλύψω με τρόμο ότι αυτό που έβλεπα στον πρόσωπό του έμοιαζε με ευχάριστη έκπληξη !

«Κι εγώ» φώναξε θριαμβευτικά «στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας» κάνοντάς με να αισθανθώ ενοχές για το ψέμα που διάλεξα για να του κόψω την φόρα

Του εξήγησα χαμογελαστά πως αστειευόμουν και ,αναγκαστικά ,δικαιολογήθηκα λέγοντας ότι η διδασκαλία ήταν το απωθημένο μου....

Του θύμησα ότι στο μπαρ είχα έρθει για να πιω ένα ποτό με την φίλη μου που εν τω μεταξύ περίμενε υπομονετικά ,και γύρισε στην παρέα του με την ελπίδα ότι σύντομα το ελληνικό καμάκι θα έπαιρνε τη ρεβάνς.....

crisis managment

2008-03-06T23:04:00.003+02:00

Σε μια κρίση συνείδησης αποφάσισα ότι δεν έχω κάτι σοβαρό να πω ,εκτός ίσως από τα εξής:

Ότι ο νανάκος με εκβιάζει να βάλω το blog του πρώτο στα link μου.Αν φυσικά δεν με πειράζει η νέα διαφημιστική καμπάνια του ΟΑΣ ή ,τελος πάντων, του Jumpo να συνοδεύεται από το νούμερο του κινητού μου τηλεφώνου.... Έχει τον τρόπο του,δεν μπορείς να πεις.

Ή ότι το κεμπάπ του Θανάση στο Μοναστηράκι δεν χωνεύεται ούτε αν καταπιείς και το κουτακι της κοκα κόλα, άσε που έχω την υποψία ότι μόλις το φας ζωντανεύει και ανασυντίθεται, όπως οι χλαπάτσες που πουλάνε οι πλανόδιοι της γύρω περιοχής...

Σίγουρα όμως, ότι από τα τραπεζοδάνεια.,προτιμώ τα τραπεζοκυκλώματα της Fevis . Για καθαρά στατιστικούς λόγους αναφέρω ότι χρειάστηκε να μου επαναλάβει σε τέσσερα διαφορετικά τηλεφωνήματα που βρίσκεται η Νέα Διαγώνιος. Και ,φυσικά,ούτε και τώρα θυμάμαι

Στη Νέα Διαγώνιο συμβαίνει το εξής παράδοξο: Μπορεί εσύ που τρως εκεί, και ο φίλος σου που τρώει στην Διαγώνιο (την παλιά) να μιλάτε στο τηλέφωνο και να ισχυρίζεστε ότι σας σερβίρει ο ίδιος άνθρωπος .Και να έχετε και οι δύο δίκιο.
(αν καταλάβετε τι εννοώ,να με φτύσετε)
(αν πάλι επιμένετε,πετάξτε μου την τούρτα που λέγαμε στο προ-προηγούμενο ποστ...)

Και, ότι τζάμπα ντόρος γίνεται τελικά για το κάπνισμα ,αφού το άγχος μου είναι αυτό που μια μέρα θα με ξεκάνει

ουδέν νεότερον από το δυτικό μέτωπο

2008-03-05T02:33:00.002+02:00

you are my sun(sign),My only sun (sign)

2008-03-03T00:45:00.006+02:00

τι έμαθα το σαββατοκύριακο που μας πέρασε

Ο νέος τυφώνας που πλήττει την Ευρώπη ονομάζεται «Έμα»

( από το σακατ-εμα….)

Τα υποκατάστατα ζάχαρης( ζαχαρίνη, φρουκτόζη, ασπαρτάμη κτλ) και η ζάχαρη παχαίνουν εξίσου

( Παρακαλώ έναν νες γλυκό με γάλα.Ο γλυκός γίνεται με 3 κουταλιές)

Στην εκπομπή TV Weekend η Μαίρη Μηλιαρέση αισθάνεται άνετα μόνο αν κάθεται πλάγια στην καρέκλα της. Συνήθως μάλιστα για να ξεπεράσει το άγχος της με το φακό .παίζει και με το κινητό της

(Μα τόσο τη βαριέται τη Βάσια Λόη?)

Eιδικά όταν σχολιάζει πόσο βοήθησε η ..........ζαχαροπλαστική την τηλεοπτική

καριέρα της Μαρίεττας Χρουσαλα

( Κάποιος να μου ρίξει μια τούρτα,ΤΩΡΑ)

Στην εκπομπή του ο Νίκος Χατζηνικολάου θα μιλήσει και για τους bloggers

( μετά τον Ζαχόπουλο ,εγώ????)

Σχέδιο νόμου, βάση του οποίου τα ζευγάρια που συμβιώνουν θα επισημοποιούν τη σχέση τους με μια έγγραφη συμφωνία, προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης

(αγάπη μου, μπορείς να βάλεις μια υπογραφή εδώ?όχι, δεν είναι ανάγκη να το διαβάσεις....)

Κωλοκατάσταση ( Νο 2) επεξηγηματικόν

2008-02-29T13:57:00.002+02:00

Επειδή γρι δεν καταλάβατε από το προηγούμενο ποστ ,το έγραψα από την αρχή

Πρώτα θα βρείτε το αρχικό κείμενο και από κάτω το κείμενο με τις επεξηγήσεις
Οι επεξηγήσεις είναι μέσα σε παρένθεση
ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!

αφιερωμένο στον KKM που του αρέσει να βρίζω

Δεν είμα σίγουρη αν φταίει που χω τη Σελήνη στους Διδύμους , ή φίλες που προσπαθούν να με καταστρέψουν παρασέρνοντάς με με ύπουλο τρόπο σε μπαρ και εστιατόρια, αλλά το σπίτι από χρόνια τώρα το χω κατατάξει στην κατηγορία " λύση ανάγκης"

Μια από αυτές τις ανάγκες παρουσιάστηκε όταν ο Μπούκλας πέρασε τη μέρα αγκαλιά με την πορσελάνη της τουαλέτας ( σικ)

Μάταια προσπαθούσα να πείσω την Βάσω ότι δεν τον δηλητηρίασα,απλά και μόνο για να μπορούμε ανενόχλητες να πίνουμε τους ανοιξιάτικους κρασσοκαφέδες ...

Μου απάντησε ένα ξερό "κρίμα" θυμίζοντας μου πως πέρυσι ,που ακόμα το καθισιό του ωραρίου στο περιοδικό δεν είχε αντικαταστήσει τα καθημερινά μαθήματα πιλάτες, αυτός, που η ποντιακή φυλή τον έχει χαμηλά, στεκόταν καμαρωτος

"Πάλι καλά να λες που δεν χρειάζεται να τον βλέπεις συνέχεια"της έγραψα και της συνέστισα κάθε φορά που θα ανεβαίνει σκάλες να βεβαιώνεται πως δεν την ακολουθεί κανείς

μέχρι να βρούμε κάποια πιο μόνιμη λύση

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

αφιερωμένο στον KKM που του αρέσει να βρίζω ( γαμώτο ,σκατα,ασιχτίρ,ου να μου χαθείς ρεμπεσκέ,κτλ)

Δεν είμα σίγουρη αν φταίει που χω τη Σελήνη στους Διδύμους , ή φίλες που προσπαθούν να με καταστρέψουν παρασέρνοντάς με με ύπουλο τρόπο σε μπαρ και εστιατόρια, αλλά το σπίτι από χρόνια τώρα το χω κατατάξει στην κατηγορία " λύση ανάγκης"

( με λίγα λόγια για όσους δεν το καταλαβαν- και από ότι συμπεραίνω από τα σχόλια σας πάτε για επανεξέταση σχεδόν όλοι....- δεν μένω σπίτι,αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος...)

Μια από αυτές τις ανάγκες παρουσιάστηκε όταν ο Μπούκλας πέρασε τη μέρα αγκαλιά με την πορσελάνη της τουαλέτας ( σικ)
( περιέργως αυτό το καταλάβατε όλοι. Οι φυσικές ανάγκες βλέπεις....)

Μάταια προσπαθούσα να πείσω την Βάσω ότι δεν τον δηλητηρίασα,απλά και μόνο για να μπορούμε ανενόχλητες να πίνουμε τους ανοιξιάτικους κρασσοκαφέδες ...
( τι σκατά δεν καταλάβατε εδώ????)( ο μπούκλας ξερνούσε,και η βάσω νόμιζε ότι τον δηλητηρίασα..) ΤΙ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟ?( εκτός αν δεν με έχετε ικανή για κάτι τέτοιο....)

Μου απάντησε ένα ξερό "κρίμα" ( η Βάσω) θυμίζοντας μου πως πέρυσι ,που ακόμα το καθισιό του ωραρίου στο περιοδικό δεν είχε αντικαταστήσει τα καθημερινά μαθήματα πιλάτες, αυτός, που η ποντιακή φυλή τον έχει χαμηλά, στεκόταν καμαρωτος
( η λέξη κλειδί είναι ΚΩΛΟΣ) Κ_Ω_Λ_Ο_Σ
Αυτό δεν είναι που πέφτει αν δεν τον γυμνάσουμε..?

"Πάλι καλά να λες που δεν χρειάζεται να τον βλέπεις συνέχεια"της έγραψα και της συνέστισα κάθε φορά που θα ανεβαίνει σκάλες να βεβαιώνεται πως δεν την ακολουθεί κανείς
( και στην συγκερκιμένη παράγραφο στον κωλο αναφέρομαι)

μέχρι να βρούμε κάποια πιο μόνιμη λύση
( να μην επάναλαμβανόμαστε.....)

KΩΛΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

2008-02-28T00:01:00.006+02:00

αφιερωμένο στον KKM που του αρέσει να βρίζω

Δεν είμα σίγουρη αν φταίει που χω τη Σελήνη στους Διδύμους , ή φίλες που προσπαθούν να με καταστρέψουν παρασέρνοντάς με με ύπουλο τρόπο σε μπαρ και εστιατόρια, αλλά το σπίτι από χρόνια τώρα το χω κατατάξει στην κατηγορία " λύση ανάγκης"*

Μια από αυτές τις ανάγκες παρουσιάστηκε όταν ο Μπούκλας πέρασε τη μέρα αγκαλιά με την πορσελάνη της τουαλέτας ( σικ)

Μάταια προσπαθούσα να πείσω την Βάσω ότι δεν τον δηλητηρίασα,απλά και μόνο για να μπορούμε ανενόχλητες να πίνουμε τους ανοιξιάτικους κρασσοκαφέδες ...

Μου απάντησε ένα ξερό "κρίμα" θυμίζοντας μου πως πέρυσι ,που ακόμα το καθισιό του ωραρίου στο περιοδικό δεν είχε αντικαταστήσει τα καθημερινά μαθήματα πιλάτες, αυτός, που η ποντιακή φυλή τον έχει χαμηλά, στεκόταν καμαρωτος

"Πάλι καλά να λες που δεν χρειάζεται να τον βλέπεις συνέχεια"της έγραψα και της συνέστισα κάθε φορά που θα ανεβαίνει σκάλες να βεβαιώνεται πως δεν την ακολουθεί κανείς

μέχρι να βρούμε κάποια πιο μόνιμη λύση

Candy Man

2008-02-27T00:16:00.004+02:00

Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα

Μπορώ να μιλάω ώρες ολόκληρες για την στοιχειωμένη τουρτιέρα

Για το πόσο ύπουλα τρύπωσε στη ζωή μου και για το πείσμα της να αρνείται να φύγει

( φαίνεται αποφασισμένη , διαφορετικά δεν εξηγείται πως είναι δυνατόν να προσπαθώ εδώ και 4 βδομάδες να την επιστρέψω στον ιδιοκτήτη της και να μην τα καταφέρνω

Έχω σκεφτεί πολλές λύσεις για να την ξεφορτωθώ

Μην εκπλαγείτε αν κάποιος από σας τη λάβει πεσκέσι...

Εγώ κάτι μπεζέδες έβαλα πάνω για το γύρισμα με τη Fevis και η τουρτιέρα βλέπεις, δεν είχε ξαναδει δόξες και να σου ξύπνησε μέσα της η ματαιοδοξία και η τάση για εξωστρέφια

Μετά την άφησα για το σαββατοκύριακο κλειδωμένη στο γραφείο του Στέφανου, και μάλλον από κει πήραν αέρα τα μυαλά της. Γνωστός άνθρωπος της μόδας ο Στέφανος, μεγαλοπιάστηκε εκείνη. Σου λέει «είμαι και γω της μόδας»

Εδώ και μέρες τα κορίτσια στο περιοδικό με ρωτούσαν τι θα την κάνω

Προσπάθησα να ζητήσω από κάποιον να έρθει να την πάρει αλλά κανείς δεν φάνηκε πρόθυμος..

Τώρα πια καταλαβαίνω γιατί. ....

Αν την ξεφορτώθηκαν εξίσου δύσκολα ,δεν είναι να απορείς

Σήμερα έκανα μια απέλπιδα προσπάθεια να την επιστρέψω σε ένα από τα ζαχαροπλαστεία της αλυσίδας από όπου την δανείστηκα.....

Την πήρα παραμάσχαλα στο λουλουδάτο κουτί της-με το άλλο χέρι κρατούσα την τσάντα και τον υπολογιστή, την έβαλα και σε ταξί γιατί η καλομαθημένη πορσελάνη της δεν αντέχει τον λαό και το στριμωξίδι, και μετά μέσα σε κλίμα ανακούφισης που σύντομα δεν χώριζαν οι δρόμοι μας άρχισα να εξηγώ στον απορημένο κύριο πίσω απ το ταμείο: «Σας επέστρεψα μια τουρτιέρα...»

Τι τα θες? Μου είπε ορθά κοφτά πως δεν μπορούσαν να την κρατήσουν γιατί για την δική μου τύχη η εταιρία πριν τρία χρόνια χωρίστηκε, και φυσικά το υποκατάστημα που με βόλευε, ανήκε στο 1/3 της επιχείρησης που δεν ήταν το σωστό.

Για τα ποσοστά δεν είμαι σίγουρη, αλλά ας μένουμε παρακαλώ στο νόημα

Δεν ξέρεις τι είναι να χεις 2 προς 3 επιτυχία και να χάνεις

Να μαι λοιπόν πάλι με τα ροζ τριανταφυλλένια ανθάκια, που δεν τους έφτασε η πορσελάνη και εξαπλώθηκαν και στο κουτί της.

Σήμερα το βράδι είναι η τελική δοκιμασία. θα μείνουμε στο ίδιο σπίτι.

Κάτι μου λέει πως μέχρι το πρωί θα έχει ξεγλυστρίσει από την χάρτινη συσκευασία θα χει σκαρφαλώσει στους τοίχους και γω θα νομίζω πως ζω στο μαγαζάκι του τρόμου μόνο που πρωταγωνίστρια ,πια, θα ναι μια εμπριμέ τουρτιέρα.....

Δεκτές προσφορές

Μόνο σοβαρές προτάσεις

Μας τίναξε ο Βελιουρας ,μας τσάκισε η Μουχρίτσα

2008-02-25T17:19:00.004+02:00

Το τέλος της πρεμιέρας « Λεωφορείο ο πόθος» την Παρασκευή το βράδι με βρήκε μές στον εκνευρισμό

Ήταν τόσα δε τα νεύρα μου όταν έπεσε η αυλαία, που με δυσκολία κρατήθηκα και δεν σκαρφάλωσα στην σκηνή να χαστουκίσω τον Στάνλει Κοβάλσκι για όσα του μάζευα σε όλη την παράσταση( όταν πήρα τον Βασίλη Μπισμπίκη να τον συγχαρώ για την παράσταση του είπα ότι κατά βάθος να τον βρίσω ήθελα, αλλά μετά θυμήθηκα ότι ,ένας ρόλος είναι ,δεν χάθηκε κι ο κόσμος)

Τώρα που το ξανασκέφτομαι με την Στέλλα Κοβάλσκι τα είχα βάλει που δεν πρόσεξε και τον παντρεύτηκε.

Είναι από εκείνους τους άντρες, που οι γυναίκες δεν θα πρεπε ούτε καν να τους επιτρέπουν να τους προσφέρουν τη φωτιά τους από φόβο μήπως το «ένα τσιγάρο πριν» ,φέρει το «ένα τσιγάρο μετά»

Υπό αυτή την έννοια το κάπνισμα σκοτώνει διπλά……

Δεν ξέρω αν και οι υπεύθυνοι έτρεφαν τα ίδια αισθήματα για τον Κοβάλσκι, και αποφάσισαν να μικρύνουν την παράσταση κατά 30 λεπτά, αλλά εγώ δεν θα ξαναντέξω να κλοτσάω τον Μπούκλα ανά μία σκηνή μπας και η επόμενη του φανεί πιο ενδιαφέρουσα και τον προλάβω να μη κοιμηθεί με το στόμα ανοιχτό να γίνουμε και ρεζίλι στο θεατρόφιλο κοινό…..

Παρ όλα αυτά βρήκα την παράσταση οκ. Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι μπήκαμε στις 9 και και βγήκαμε στις δώδεκα, τα σκηνικά ήταν απίθανα και οι ερμηνείες πειστικές

Κάτι πήρε το αυτί μου να λένε στο διάλειμμα για την σκηνοθεσία, αλλά αμαρτία δεν παίρνω .

Δυστυχώς δεν είδαμε το Volume ,την τελευταία από τις τέσσερις παραστάσεις του 1Χ 4 αλλά αν κρίνω από τις προηγούμενες 3 θα βγούμε απίθανες χαμογελαστές φωτογραφίες μετά το τέλος της πρεμιέρας...

Και επειδή μας τίναξε ο Βέλιουρας και μας τάραξε η Μουχρίτσα τραβάω και έναν μετριασμό σχολίων.Για τον Δάκο δεμ λέω κουβέντα

Έτσι εκτός από ανόνυμοι είστε και ανύπαρκτοι

Τρελά φιλιά, πάω να μαγειρέψω στο Polock

YALOM IRVIN,2002,ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ,ΑΘΗΝΑ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ,σελ 123

2008-02-24T13:35:00.011+02:00

Εμένα τα παιχνίδια δεν μου πολυαρέσουν

Άσε που δίπλα μου βρίσκεται το ELLE και το MARIE CLAIRE ( στην σελίδα 123 και τα 2 έχουν διαφημίσεις)

Εγώ τις κρέμες που διαφημίζουν θα τις πάρω.

Που ξέρω ότι δεν είναι κανένα από αυτά τα παιχνίδια που αν δεν κάνεις ό,τι ακριβώς λένε θα σε κυνηγάνε για πάντα τα μαύρα χάλια?

Έλα όμως που κάτι ήθελα και να γράψω για νέα ανάρτηση και το μόνο που μου ερχόταν ήταν Το λεωφορείο ο πόθος, που είδα το βράδυ της Παρασκευής....

Λίγο που δεν έχω τι άλλο να γράψω και όσο να πεις πρέπει, λίγο που κάνω την ανάγκη φιλότιμο θα ακολουθήσω τις προτροπές 3 συνblogers που με καλούν ταυτόχρονα

( να ξέρετε πως αν δεν ήσασταν τρεις και αγαπημένοι,σκατά θα έγραφα)

Από τον blueprints δεν το περίμενα, αλλά και μόνο που με διαβάζει ενώ θα μπορούσε να χαιδεύει τα σκυλιά του, θα δεχτώ την πρόσκληση

Ούτε από την mpoumpoula το πολυπερίμενα, αλλά και μόνο που δεν έχω ακόμα καταλάβει ποια είναι ,θα το παίξω από σεβασμό στην ανικανότητά μου να την ανακαλύψω

Αυτή που μου κανε εντύπωση ότι με κάλεσε σ αυτό το παιχνίδι είναι η koproraptou.

Και άντε να μου πει : Άνοιξε τον Alter στις 15:00, δες τα 5 πρώτα λεπτά της Βάσια Λοη και γράψε τι είπε στα 6, 7,και 8.

Θα γλύτωνα από πολύ κόπο. Αφού μόνο την κάμερα κοιτάει...

ΟΔΗΓΙΕΣ

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Να λοιπόν τι διάβασα από την πέμπτη περίοδο ,έως και την όγδοη:

«Θυμόταν τα διαδοχικά κύματα εκστατικής αισιοδοξίας ( και συνακόλουθης απογοήτευσης) που συνόδεψαν της εισαγωγή της Χλωροπρομαζίνης ,της ψυχοχειρουργικής, του Μίλταουν, του Ρεζερπίν, του Πακατάλ,του Ελ ες ντι, του Τοφρανίλ, του λιθίου, του Εκστασυ, των βήτα αναστολέων, του Ζανάξ, και του Προζάκ- και δεν εξεπλάγη όταν άρχισε να φθίνει ένα μέρος του ζήλου για τη μοριακή βιολογία καθώς πολλοί υπερβολικοί ερευνητικοί ισχυρισμοί δεν τεκμηριώθηκαν ,και οι επιστήμονες άρχισαν ν αναγνωρίζουν ότι ίσως τελικά να μην έχουν εντοπίσει το νοσούν χρωμόσωμα πίσω από κάθε νοσηρή σκέψη. Την προηγούμενη εβδομάδα είχε παρακολουθήσει ένα σεμινάριο χρηματοδοτούμενο από το πανεπιστήμιο όπου κορυφαίοι επιστήμονες παρουσίαζαν την τελευταία λέξη της έρευνας στον Δαλάι Λάμα.. Παρ όλο που δεν τον γοήτευαν καθόλου οι μη υλιστικές θεωρίες ο Μάρσαλ απόλαυσε την απάντηση που έδωσε ο Δαλάι Λάμα, όταν οι επιστήμονες του έδειξαν τις τις πρόσφατες φωτογραφίες μεμονωμένων ατόμων της ύλης, και την αντίδρασή του μπροστά στη βεβαιότητα τους πως δεν υπάρχει τίποτα έξω από την ύλη»

Fevis , stixakia, the wrong guy, oni και ,αν-oni-μοι σειρά σας!

Η δυστυχισμένη συνείδηση στην φαινομενολογία του Hegel

2008-02-22T12:07:00.002+02:00

Κεφάλαιο 1: Γενικές Γνώσεις

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε εθιμοτυπικά στραβά ,αλλά η ερώτηση που άφησε στο σχόλιό του ο island «Τι εστί Βίνα Ασίκη» καθώς και η εξήγηση που έδωσε για να δικαιολογηθεί «Δεν τα πάω καλά με την φυτολογία» ήταν αρκετή για να διαλύσει την ανταποδοτική βαρεμάρα που με μονοπωλούσε μέχρι τώρα

Του απάντησα πως είναι Αιγύπτια θεότητα και το θέμα έκλεισε εκεί.

Ή τις έχεις τις γενικές γνώσεις, ή δεν τις έχεις......

Κεγάλαιο 2 : Γενικές Σκέψεις

Διασχίζοντας την Εγνατία βλέπω την αφίσα που διαφημίζει την συνεργασία Διογένη Δασκάλου, Ευρυδίκης και Κοργιαλά στον Μύλο.

Τα κεφάλια τους είναι περασμένα σα σουβλάκι( καλαμάκι) και μάλιστα ξεχωρίζουν και μερικές σταγόνες αίμα από τις τρύπες που προκάλεσε το σουβλάκι ( καλαμάκι)

Ανυπομονώ να τους παρακολουθήσω, αλλά βγάζω μια για πάντα το σουβλάκι( καλαμάκι) απ το διαιτολόγιο μου...

Κεφάλαιο 3 : Γενικά συμπεράσματα

Στην σύγχρονη ψυχολογία , ακόμα και το βρίσιμο αντιμετωπίζεται ως κραυγή για επικοινωνία

Ως τέτοια αντιμετωπίζω τα ανώνυμα σχόλια που αφήνετε

Βρείτε αυτούς που σας αγνοούν επιδεικτικά και κάντε τους να σας προσέξουν

Εγώ σας βαριέμαι

Απλά πράγματα

Άσε που το μάθημα «Η δυστυχισμένη συνείδηση στη φαινομενολογία του Hegel» το πέρασα στο πανεπιστήμιο

Ε! Δεν θα το ανάγω και σε στάση ζωής!

Ζήτω η μαλακία!

Δι' ασήμαντον αφορμήν

2008-02-21T00:54:00.006+02:00

Προς : όσους πάρουν το ρίσκο να μου χαλάσουν τη μέρα

Δεν συνηθίζω να βρίζω *

Τουλάχιστον, όχι τόσο δυνατά και αποδοτικά όπως εκείνη τη μέρα που οι συνάδερφοί μου με επέλεξαν για φάρσα από το ραδιοφωνικό σταθμό όπου έκανα εκπομπή

Αποφάσισαν να μου πουν ότι δεν θα πάρω την προγραμματισμένη μου άδεια, με αποτέλεσμα επί 5 λεπτά να βρίζω θεούς και δαίμονες, ( φυσικά μαζί και τον ιδιοκτήτη του σταθμού)

Αφού είπα ότι θυμόμουν από Αγία Γραφή σε συνδυασμό με ρήματα που ούτε η Βίνα Ασίκη δεν έχει τολμήσει να συμπεριλάβει στους πλούσιους διαλόγους καμίας της ταινίας -για σοφτ πορνό με άλλες πρωταγωνίστριες ούτε συζήτηση -,θεώρησαν σκόπιμο να με ενημερώσουν ότι μου κάνουν πλάκα και φυσικά, πως τη συλλογή μου από όλες τις πιθανές εγκλίσεις και χρόνους του ρήματος «γαμάω -ώ» (συνηρημένο κατά το τιμάω-ώ) μοιράστηκαν μαζί μου ζωντανά τουλάχιστον 80.000 ραδιόφωνα σε σπίτια και αυτοκίνητα……..

Κατά μέσο όρο

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον κύριο που το βράδυ της ίδιας μέρας κι ενώ έκανα εκπομπή μου τηλεφώνησε για να μου εκμυστηρευτεί έντρομος…..

«Κα Χριστίνα εγώ οδηγώ τριαξονικό 24 χρόνια. Ούτε συνάδερφος τέτοιο βρίσιμο βρε κούκλα μου».....

Που το τραβάει κι η εθνική όσο να πεις

* παρ όλα αυτά αν χρειαστεί θα το κάνω

Το πιο λαμπρό μπουζούκι

2008-02-19T12:23:00.002+02:00

Χθες μου συνέβη κάτι εντελώς κουλό και σουρεάλ που κανονικά θα πρεπε να το διαβάζετε στο blog του Νανάκου..

Βρισκόμουν σε ένα από τα καλέσματα που βάζεις ό,τι θα βαζες αν ήσουν καλεσμένη σε γάμο σε κωμόπολη, έχεις έντονο μακιγιάζ ,χτένισμα Τζένη Ιωακειμίδου στη Λάμψη- ή αν δεν με κατάλαβες μπούκλα –το καλσόν είναι διχτυωτό και γενικά χαμογελάς γιατί παίζει να δεις τη φάτσα σου κακομούτσουνη σε όποιο περιοδικό συνεργάζεται με τον φωτογράφο που τραβάει αβέρτα

Σημείωση : Το ποδι εξακολουθεί να ναι δικτυωτό και για καμιά ώρα αφού βγάλεις το καλσόν...

Η εκδήλωση όφειλε να ναι πολύ βαρετή, και εγώ είχα δώσει στον εαυτό μου διορία 30 λεπτά για να φύγω ,μάλιστα το 30 λεπτό έπρεπε να με έβρισκε ήδη μέσα στο ταξί για να ακούσω τι θα γίνει τελικά με τον Παοκ και τη Zenum

Εγώ Άρης είμαι, αλλά τόσες ώρες που ακούω αθλητικά μέσα στα ταξί για τον Παοκ, μπερδεύτηκα

Την ώρα που κανονικά θα χασμουριόμουν για 15^η φορά με κίνδυνο στην επόμενη φωτογραφία μου να πρωταγωνιστεί ο φρονιμίτης μου, μας οδήγησαν απροειδοποίητα σε μια αίθουσα με ντέφια και τουμπερλέκια ( εμένα, τους υπόλοιπους και το χτένισμα Τζένη Ιωακειμίδη) και μας είπαν πως εκεί θα σχηματίζαμε ένα κύκλο κρουστών και σε λιγότερο από 60 λεπτά θα παίζαμε σαν μια θαυμάσια μπάντα.

Το περίεργο είναι ότι όλα συνέβησαν εν τέλει όπως ακριβώς μας τα παν....

Και όταν βγήκαμε όλοι ήταν ,πια ,πολύ χαρούμενοι

Και εγώ

Και οι υπόλοιποι

Και φυσικά το χτένισμα που επιτέλους βρέθηκε σε μια βραδιά αντάξιά του....

Εγω είμαι η "αξιαγάπητη κυρία Κανατάκη" που λέει η Fevis..Ή μήπως είπε ΑΠΙΘΑΝΗ??

2008-02-17T22:44:00.010+02:00

Εδώ και ώρα υπομένω την παθητική ακρόαση του Άρης-Αστέρας. (κάτι σαν το κάπνισμα, αλλά με 22 παίκτες και δύο προπονητές που συνεχώς βρίζουν)

Αυτό από μόνο του αρκεί ώστε για να μη μπορώ να σταυρώσω σκέψη και να κάνω ηλίθιους συνειρμούς με τα ονόματα των παικτών: Ο Αμορόζο Μάρκο Αουρέλιο του Κάκου φώναζε: Ιβι(τς),δεν φαντάζεσαι τι κρύβει(τς)

Απορώ ποιος έδωσε την έγκριση στον Alpha για να τα «Σφηνάκια» . (πρώην «Σκερτσάκια»)

Και με άλλα απορώ.

Όπως για παράδειγμα αν τα παιδιά που προσπαθούν να μπουν στο φετινό «So you think you can dance» θυμούνται τι απέγινε ο περσινό νικητής. Τουλάχιστον το «Fame Story» .για τα μάτια του κόσμου, τους χάρισε το πάσο για την ημιδιασημότητα βάζοντας τους να τραγουδούν στο «θα πεις κι ενα τραγούδι»

Είμαι σίγουρη πως είναι θέμα χρόνου να απορώ πως ειναι δυνατον ο επικρατέστερος για κάθε νέα εκπομπή –οποιαδήποτε εκπομπή – να ναι ο Μικρούτσικος και η οικογένειά του

Πάντως πρέπει να ναι κατάρα όποιο κανάλι και να ανοίγεις να βλέπεις και μια πρώην σου ,που λίγο πολύ, σου οφείλει και την τόνωση της αναγνωρισιμότητά της( με εξάιρεση φυσικά την Σοφία Βόσσου)

Το ζεύγος ΚΟΥΒΑ (Κούγια –Βατίδου, κατά το Μπραντζελίνα) χάθηκε απ τα παράθυρα ύποπτα γρήγορα.

Ο Στηβ Κακέτσης απεφάνθη πως μάλλον ο Αλέξης ( καλός του φίλος) εξακολουθεί να ναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του.

Όποια εξέλιξη και να χει η κατάσταση ,αν ήμουν εγώ στη θέση της ,θα σιγουρευόμουν ότι θα μπαινε μια για πάντα το ΠΡΩΗΝ πριν το ΓΥΝΑΙΚΑ

Κι εδώ που τα λέμε,δεν φτάνεις εύκολα στη θέση της...

Ασχετο:

Τη Δευτέρα τα σχολεία θα ναι κλειστά στην Αττική.

Κοίτα να δεις που δεν μου άρεσε η Παιδαγωγική και η Φλώρινα και ήθελα ντε και καλά να ξανάδωσω εξετάσεις και να μπω στην Φιλοσοφική..

Γράμμα στον Άγιο Βαλεντίνο

2008-02-14T12:04:00.001+02:00

Άγιε Βαλεντίνε

Τα τελευταία χρόνια δεν σε έχω καθόλου σε εκτίμηση, και θα σου εξηγήσω τους λόγους

Καταρχήν κάτι συμβαίνει με το Brand Building σου ,και ο κόσμος σε έχει για ελαφρώς άκυρο. Δεν σε υπολήπτεται, αδιαφορεί για την μέρα της γιορτής σου και γενικά τζάμπα λόγος να γίνεται Αυτό έχει ώς αποτέλεσμα να μένω ,εγώ, χωρίς δώρο......

Σαν να μην φτάνει αυτό η μέρα της γιορτής σου προκαλεί και κατάθλιψη -δεν το λέω εγώ , το πανεπιστήμιο του Σίδνευ το λέει-και όπως καταλαβαίνεις. η κατάθλιψη χωρίς δώρο είναι διπλή κατάθλιψη...

Θέλω επίσης να σου μεταφέρω και τα παράπονα της Ένωσης Ανθοπωλών, γιατί κι αυτοί μαζί σου τα έχουν, μην νομίζεις.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει με τα προσωπικά σου -και μεταξύ μας ούτε που θέλω και να ασχοληθώ- αλλά παλιά ήσουν πιο εμπνευστικός.

Τώρα πια, πάνε τα ανώνυμα μπουκέτα, οι ευχετήριες κάρτες και οι πιθανότητα στο γραμματοκιβώτιο να βρούμε κάτι άλλο, από φακέλους που πάνω γράφουν « παρακαλώ αν ο παραλήπτης άλλαξε διεύθυνση να μας ενημερώσετε». Αυτό να το κοιτάξεις, μην τυχόν πάει αλλού το δώρο μου..

Άσε που εκνευρίζεις τον κόσμο και όπου τόλμησα να ευχηθώ χρόνια πολλά μου απάντησαν « εγώ γιορτάζω μόνο όταν πληρώνομαι» . Αυτό δεν με ανησυχεί ιδιαίτερα ,γιατί δεν έχει άμεση επίδραση στο δικό μου δώρο, αλλά κάπως πρέπει να συμπληρώσω την επιχειρηματολογία μου...

Έχεις και αυτό το ροζ για σήμα κατατεθέν ,πράγμα που σημαίνει ότι δεν ενημερώνεσαι για τις τάσεις στο μακιγιάζ. Κι αυτά δεν είναι σωστά πράγματα για έναν άγιο που στηρίζει τις ελπίδες του στον γυναικείο πληθυσμό( που περιμένει δώρο)

Σου λέω λοιπόν ότι το ροζ σπανίως ταιριάζει στις μελαχρινές και μια και το αγοραστικό σου κοινό δεν είναι ,ακριβώς, η Barbie Rapunzel , μήπως να το γύριζες σε κάτι πιο γήινο ,που ναι και ευκολοφόρετο?

Και για το τέλος κρατάω κάτι που εδώ και ώρα ήθελα να γράψω:

ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΕΖΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΚΙΑ ΣΟΥ

Αν είχες Βέρα στο Δεξί θα σε χώριζα γιατί είσαι Μπακαλόγατος και γω Σαββατογεννημένη

2008-02-12T14:01:00.000+02:00

Από το πρωί μαθαίνω τον Στέφανο πως να χρησιμοποιεί το Facebook.

Του δίδαξα πως να κάνει Poke χωρίς να αφήνει μελανιές στους φιλικούς ώμους και να δείχνει υπομονή κάθε φορά που για άσχετο λόγο θα του ρχεται ένα νέο μαιλ γιατί κάποιος θυμάται να του στείλει ένα φιλί, ή να τον γαργαλήσει ,άσχετα αν ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να τον δει έξω την επομένη και να μην τον χαιρετήσει ....( έκανα και ρίμα με το γαργαλήσει-χαιρετήσει)

Με τα κορίτσια του γραφείο συνεννοούμαστε με σήματα καπνού ή τη γλώσσα του σώματος , με έμφαση στις εκφράσεις απόγνωσης γιατί οποιαδήποτε λεκτική επικοινωνία μπορεί να αποφέρει απρόβλεπτες αντιδράσεις .Φυσικά πριν οποιαδήποτε σκέψη μετράμε και από μέσα μέχρι το 2.555,για καλό και για κακό.

Το ζεύγος ΚΟΥΒΑ ( με τον τόνο στο Α) ,όπως προκύπτει μετά την συγχώνευση των ονομάτων Κούγια –Βατίδου (κατά το Μπραντζελίνα )συνεχίζει τα σίκουελ και γω σκιάζομαι κάθε φορά που με κοιτάει ο Αλέξης με το γατίσιο βλέμμα και το στόμα-Βανδή. Καλού κακού απομακρύνομαι και από την οθόνη ,γιατί για σκέψου τι θα γίνει αν βρε ομοιότητες ανάμεσα σε μένα και την Εύη...

Το βράδυ θα μαζέψω παρέα να δούμε Λάκη όλοι μαζί, γεγονός που έχει να συμβεί από τα Παπακαλιάτια.

Χθες το απόγευμα παρακολούθησα 15 λεπτά «Έρωτα» ,15 λεπτά « Φίλα το Βάτραχό σου» και για 15 λεπτά ακόμα μια σειρά με όλους τους συντελεστές από τη Βέρα στο Δεξί που νόμιζα ότι είχε τελειώσει. Περίμενα να δω πως θα καταλήξει το δράμα Στράτου- Ρεγγίνας, αλλά μετά μου παν ότι ο Στράτος δεν παίζει πια και η σειρά μετονομάστηκε σε « Αν υπήρχες θα σε χώριζα», και παίζει κι ο Πέτρος Φιλλιπίδης τον ρόλο του Σάκη Μπουλά στις Σαββατογεννημένες, και πάλι κλαίει η Ρεγγίνα με την φίλη της την Έλσα, αλλά δεν κατάλαβα γιατί. Ούτε και σεις μάλλον.