32 ( να ναι οι ώρες σου)

Γεννήθηκε σε ένα χωριό Δευτέρα μεσημέρι

μόλις την είδε τρόμαξε –σκιάχτηκε- η δόλια μάνα

αγόρι περιμένανε κι έσκασε το χαμπέρι

πως το μωρό ήταν θηλυκό και με μαλλί αφάνα!

Και τι να πει στον Κύρη της να τον παρηγορήσει

Πως τα κορίτσια είναι καλά; Πως έχουν σκέρτσο; Νάζι;

Αυτή μόλις γεννήθηκε για να τους χαιρετίσει

κατούραγε όπου έβρισκε κι άρχισε να φωνάζει

Τέτοιο παράξενο μωρό, τόσο κακοβαλμένο

ποτέ δεν είχαν ξαναδεί μέσα στο μαιευτήριο

Αφού –σκέψου- στο θάλαμο που το 'χαν –το καημένο-

αν ήθελε κάποιος να μπει πλήρωνε εισιτήριο…

Όμως τα χρόνια πέρασαν φύγαν' σαν τον αέρα

Και το μωρό μεγάλωνε γινόταν κοριτσάκι

Κι ήτανε τόσο έξυπνο που -άκου εκεί- μια μέρα

Κόντεψε να το ρίξουνε για κούτσουρο στο τζάκι…

Δεν πήγε παιδικό σταθμό, μεγάλωνε στο σπίτι

-ντρεπόταν λίγο η μαμά να το κυκλοφορήσει-

κι όταν –σπανίως- στη γειτονιά κάποτε έσκαγε μύτη

τα άλλα παιδιά θαυμάζανε το χιούμορ που έχει η φύση…

Μα εκείνη αδιάφορη συνέχιζε το δρόμο

-αυτόν που η μοίρα όρισε πως πρέπει να βαδίσει-

τι κι αν μόλις τη βλέπανε οι άλλοι νιώθαν' τρόμο;

Αυτή το ήξερε καλά. Μια μέρα θα κερδίσει…

Κι όταν μεγάλωσε πολύ και έγινε κοπέλα

Έξαφνα -ω! Του θαύματος- ξυπνά ένα μεσημέρι

-γιατί εκτός από άσχημη ήτανε και τεμπέλα-

(Αυτό που τώρα θα σας πω κανένας δεν το ξέρει)

Ξυπνάει λοιπόν, τεντώνεται, αδειάζει το ιγμόρειο

Και μέσα από τη μύτη της πετάγεται ένα τζίνι

Της λέει: Έχεις μια ευχή. –Να βγω απ' το περιθώριο!

Χωρίς μια σκέψη δεύτερη του απαντά εκείνη

Κι αμέσως όλα άλλαξαν. Ομόρφυνε; Δεν ξέρω

Μα όλοι στη γειτονιά, παντού, την είδαν με άλλο μάτι

Κι όλοι αυτοί που μέχρι χθες τη λέγανε Αστέρω

Θέλαν' να πάνε σαν τρελοί μαζί της στο κρεβάτι

Πήγε στο ραδιόφωνο –ξεκίνησε καριέρα-

Πήρε πτυχίο, της δώσανε δικιά της εκπομπή

Και να το θυμηθείτε εσείς σίγουρα κάποια μέρα

Θα φιγουράρει στην κορφή –πάνω- της AGB

Στις τρεις του Μάη, άνοιξη, τον περασμένο αιώνα

Τότε που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι

Γεννήθηκε ένα μωρό που το 'παν τσαπερδόνα

Σε αυτήν χαρίζω σήμερα αυτό το μακρινάρι…

έχω γενέθλια

υγ και φυσικά νεύρα

στίχοι : stixakias (του το ζήτησα για δώρο εδώ και μέρες)