downtown ( ο όρος χρησιμοποιείται κ-α-τ-α-χ-ρ-η-σ-τ-ι-κ-α)

Γενικά διανύω μια ήρεμη περίοδο.
Αν εξαιρέσει κανείς τα χαστούκια που θέλω να δώσω σε όλο, ανεξαιρέτως, τον κόσμο που συναντώ , ενώ πηγαίνω με το ταξί στο περιοδικό.

Κι αυτό παροδικά μέχρι να πιω τον καφέ μου και για λίγο ο εκνευρισμός να μετατοπιστεί στον όγκο δουλειάς, ή τη πουτάνα ζωή που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους ρίχνει στα ξένα χέρια….

Είναι κι αυτός ο Καζαντζίδης στο ραδιόφωνο του ταξί και λίγο μπερδεύομαι, και με κάνει να αναρωτιέμαι αν είμαι beauty editor σε περιοδικό ή γκασταρμπάιντερ που πάει να υπογράψει το σύμφωνο προσέλκυσης εργατών.

Βέβαια αν περνάς απ τις καθέτους της Ίωνος Δραγούμη , δεν θα πάρεις σαφή απάντηση ειδικά αν το ταξί σταματήσει μπροστά στο μαγαζί με τους ντεμισέδες, ίδιο από το ’50 που το υπολογίζω να άνοιξε ,ή το άλλο που διαφημίζει περήφανα « ΣΕΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ» ,αλλά με την ήρεμη περίοδο που διανύω ,μπορεί εκεί ακριβώς να με πιάσει η νοσταλγία και να θέλω να συρρικνωθώ να χωθώ στα στενά και να πάρω απο το χέρι τη μαμά που με τραβάει να βρούμε υφάσματα και κουμπιά, και να δακρύσω αλλά όχι από τα γέλια, που τουλάχιστον θα μου ήταν και χρήσιμο το σεντόνι.

Το βράδυ τα ίδια στενά μεταμορφώνονται και κάπου εκεί στα καντούνια που έχουν απομείνει ανάμεσα σε εφορίες ,τράπεζες και νεοκλασσικά που οι κληρονόμοι τους δεν πρόλαβαν να «αξιοποιήσουν»ξεδιπλώνονται παρέες και απλώνονται τσίγκινα τραπεζάκια και ίσως κάπου εκεί να γράφεται ιστορία. Αλλά πάλι τι να το κάνεις αφού δεν είσαι ο κληρονόμος ? ( του νεοκλασσικού)

Αμέσως μετά , όταν από την κόρνα του από πίσω διαλύεται το σύννεφο μελοδραματισμού , εκνευρίζομαι με τον εαυτό μου που με αντιστοιχεί με ατάκες τέτοιου είδους ( την πουτάνα τη ζωή και τα ξένα χέρια )και προσπαθώ να δουλέψω με σκοπό να μου θυμίσω ότι είμαι μέρος της παραγωγικής διαδικασίας, ίσως και του star system της πόλης, και «τι μηδενιστικές σκέψεις είναι αυτές που κάνεις κούκλα μου, δεν πας να κλειστείς στα H & M που άνοιξαν στη θέση του Glou στην Αγίας Σοφίας, να βρεις τον εαυτό σου?»

Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να βρω τον εαυτό μου πολύ εύκολα και στα Ζάρα, αλλά μαζεύω τις κρεμάστρες με τα ρούχα που με ενδιαφέρουν ,και μέχρι να πάω στο δοκιμαστήριο και να θυμηθώ ,ότι ποτέ στην ζωή μου δεν έχω δοκιμάσει ρούχα πριν τα αγοράσω, μου φεύγει η διάθεση να τα πάρω. Και αυτό μου συμβαίνει σε όλα τα Ζάρα.
Τσεκαρισμένο

υγ so_ far με έκανες και κοκκίνισα με το ποστ  που μου αφιέρωσες
όμως μην ανησυχείς. θα βάλω τόνους make up και δεν θα το καταλάβει κανείς!