4η εντολή

Τον τελευταίο καιρό ανακαλύπτω με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες το κεφάλαιο –

τρόμο και φοβέρα για κάθε άντρα- « όσο μεγαλώνεις ,φτυστή η μάνα σου

γίνεσαι»

Στην οποία ,παρεμπιπτόντως ,χρωστάω την ποιότητα της θηλυκότητας μου

Γιατί είναι άλλο να έχεις πέντε τρίχες για μαλλιά, και άλλο να βογκάει η κομμώτρια για να σε χτενίσει ......

Στα κιλά ίσως να χουμε κάποτε πρόβλημα, αλλά αυτό εύκολα διορθώνεται...

Κατά τ άλλα ευθύνεται κατά ένα βαθμό και για τα στοιχεία της προσωπικότητάς

μου, που όμως ποτέ δεν προσαρμόστηκαν στην σύγχρονη εποχή, με αποτέλεσμα να

έχω μια 60’s εφηβική συμπεριφορά, σε μια εποχή που απαιτεί 00’s ανδρόγυνη....

Ας πούμε ότι αν ήμουν εικαστικό ρεύμα, θα εκπροσωπούσα την naïf εκδοχή της τέχνης....

Στο κομμάτι κουσούρια ,όμως ,είμαι αναμφισβήτητα καρμπόν ο πατέρας μου.

Φαίνεται πως τα γονίδια του επαναστάτησαν και διεκδίκησαν μια θέση στο dna μου.

Έστω την οικονομική, δίπλα στη λίστα με τα προβλήματα.....

Και ,πιστέψτε με, το διαπιστώνω κάθε φορά που κάποιο νέο προστίθεται στην λίστα

Όπως ο στομαχόπονος –αφορμή για αυτό το ποστ, που με ταλαιπωρεί εδώ και δύο μέρες.

Και που με κάνει να σκέφτομαι πως πρέπει να περιμένω υπομονετικά την «δισκοκήλη» , ίσως και μια ελαφριά μείωση της όρασης μετά τα 75, κοκ.

Δεν λες ,πάλι καλά, που έχουν βρει τη θεραπεία του προστάτη...........??